tag:blogger.com,1999:blog-79049242011-09-12T21:08:11.442+03:00_Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.comBlogger571100tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-78819128024738177132010-12-16T00:45:00.002+02:002010-12-16T01:04:15.700+02:00Boğuluyorum bu gece,<br />sayılardan<br />sözlerden<br />yazamamaktan<br />ekrandan<br />ekranın arkasındaki ekrandan<br />kelime seçememekten<br />arkadaşlardan<br />arkadaş olamamamdan<br />ölmekten<br />doğumlardan<br />başkalarının nefret çocuklarından<br />şiir gibi yazılan şiir olmayan alt altalardan<br /><br /><br />boğulmakla kalmıyorum<br />doğuyorum tekrar<br />aynı kereviz sapından bi tatlı bi de -- çıktı<br /><br /><br />sigaramın azalmasından<br />nefret ettiğimmşeylerden<br />şeylerle kararmaktan<br /><br />sıkılmaktan daralmaktan<br /><br />saatin 1 olmasından<br />yarın sabahki şeylerden<br />dün sabahkilerden<br /><br />öldürmek isteğimin olmamasıyla<br />yaşamak isteğimin sahte mahte oluşuyla<br />aptal buluşlarla<br /><br />geberiyorum<br />gebertiyorum<br />ellerimi<br />eldivenlerimden dökülen sırça köşk öğrenci merkezlerinden gelen sonraki sözü bilmeden öncekini unutmak<br /><br />yıldırım gözleri kana karışırken ağlayan dev ejderhalar gibi<br />yıldırıyorum gözlerime bakmayanları<br />yapamıyorum hiç bir şeyi<br />berbat bir adamın gülümseyişi<br /><br />geziyorum dünyadan geriye kalanları<br />o gezegenleri hiç bilmediklerim<br />besliyorum besmelelerle kedileri<br />eldivenlerin yalnız uçları<br /><br />kaldı elbiselerden giden düşler<br />yapayalnız öğrenilmiş sözler yine geyler<br />heteroseksüeller<br />lezbiyenler ve biseksüeller ve levhacılar<br /><br />görüntüsel sessizlik<br />ağlıyor gene gine yine yeni gine eldiven<br /><br />sokulduğum imgeler imge ne iş gidiyor geliyor öbeklerle<br /><br />gebermek yağmurdan önceki son ses<br /><br />ısırmak eldivensiz kalan tek düşünce<br /><br />yapayalnız yine aynı kelime<br /><br />sanki bir evrensel küme ve hepsi bir<br /><br />bir aynı<br />bay bay bay bvay<br /><br />ellerim ağrıyor<br />acımıyor<br />sızlamıyor<br />ağlıyor<br />kasılmaktan ağrıyor<br />sanki beynim ölmüş<br />yerine bir anıt dikilmiş<br /><br />bu oldu ne oldu son oldu<br />geliyor yine başlıyor<br /><br />sigaram daha da az kaldı 1 buçuk<br />bağımlılık değil öfkemi bastırmak<br /><br />tatsızım<br />bana ait bir damara bağlanmadım hala kasılıyor elim<br />sanki çok çalışmış<br />sıkıştırıyorum<br /><br />bir mezar olsa girmem biliyorum<br />mezarları sevmiyorum<br />içki dökenleri de<br />bayat zavallılar<br /><br />mucizeleri bile ritüel<br />ve aynı adetler<br /><br />çocuklara bakışımdan başka sunabildiğim bi dünya yok ve olmaz da<br />olmayacak istemiyorum<br />belki bende bir katil görüyorlar<br />belki bir yaratık<br />belki bi uzay mekiği gözlerimde rüyamda görmedim hiç ama kalmış olmalı<br /><br />aman diyen dilleri kesip çivilerle soğuttuktan sonra, bile yok<br />kimsenin diline o yakın mesafeden bakamam<br /><br />gebermek ve laflar<br />ne çirkin<br />çok sıkılıyorum kendimden<br />elimi ve götümü suya sokmak istiyorum<br />leğenin içinde çamaşırlarım var nemli<br />onları boşalt ve su doldur<br /><br />ruhum diye bir şey var<br />yarın işte boğulmamam lazım<br />son sigaramı yakıcam<br /><br />gidebildiğim bi yer yok olmayacak<br />kaybolduğum yerlerin her biri an<br />zaten tek yer belki tüm anlarım<br />bilemem zaten zaten zaten bunlar makara makarna laf<br /><br />yanlış su içinde kırmızı: votka - vişne suyu<br /><br />......................................................................................................................<br /><br /><br /><br /><br /><br />sığamıyorum<br />oysa<br />çok şişmanım<br />sığmam lazımdı<br />belki yalandan<br />kendimi sığdırılabilir sanmam<br />lazımdı<br />ya da gerçekten<br />ancak öyle sığılabilirdi<br /><br /><br />sığmamama<br /><br />sığmama<br /><br />yok sığ<br /><br /><br />bö<br /><br /><br />geç<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />enlem ve boylam<br /><br /><br />yeni bi laf öğrenmedim ki<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />elbette aynı cümleleri kuracağım<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />daha<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />çok sinirliyim<br /><br />bişey gibi de değil<br /><br /><br />saat bir oluyo<br /><br />bi halt olmuyo<br /><br /><br />kalpler bitti<br /><br /><br />insanlar bitti<br /><br /><br />insan bitti<br /><br /><br /><br />tanrı ölmüş<br />insan ölü<br /><br /><br /><br />ölü insanın yanında ölü bi tanrının hayalini kuran insan<br />ne fakir<br />bozuk para kutum<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />çalkalanıyor<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />tenimde kaşıntı geziniyor<br /><br /><br /><br /><br />hiç sevmem<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />son sigaramı yaktım<br />okumadığım kitaplar<br />dizi dizi dizildi<br />sevmediğim yabancılar<br />dizi dizi metroda<br /><br />öfkeli sex suratlı adamlar<br />korku dolu sex suratlı kadınlar<br />sokakta bunlar<br />çok var<br /><br /><br /><br /><br />canım dans etmek istemiyo<br />lise öğrencisine ders verirken nasıl sexe ikna ettiğini merak ettim<br />garip geliyo bana bu fantazi dünyası<br />ilgi çekici de<br /><br /><br />dersini bilmek<br /><br /><br /><br />çok çalışmalıyımlar<br />az içmem lazımlar<br /><br />para para para<br />herkes birer napolyon<br />delilik ve para<br />özençler çıkış kapısı gibi<br /><br /><br /><br /><br /><br />boğuldum boğdum<br /><br /><br /><br /><br /><br />boğulurken boğuyorum<br /><br /><br />vızır vızır<br />sis dumanı<br />etki alanları<br />ışıklı sisler<br /><br />hiç bi sinirim yok<br /><br /><br /><br />tüm şarkılar kirleniyor<br />ve ben soğuğum<br />soğuyorum daha da<br />ne gibi<br />kutuplar diil<br />yemek<br /><br /><br />kelime işçiliği<br />hiç sevmediğim iğrenç altın gerdanlıklar<br /><br /><br /><br />kimse yok hayalimde<br />ben yalnız galiba çoktan ölümlü oldum<br />zaten temiz terliğim yok<br />alamadım hala<br />ve çoraplarım öç öç öç gibi yerlere fırlatılmış<br /><br />sigaralar az<br /><br />herşey boktan<br /><br />terso<br /><br /><br />arsalar gereksiz<br /><br /><br />arızalar var<br /><br /><br />kelimeden kelimeye koş tur dur<br /><br />ööö<br />böö<br /><br />yeter be<br /><br /><br />be<br />hafif<br /><br /><br />yeter de<br /><br />de ruh<br />ruhlarla temas<br />ruha sadakat<br /><br />ruhlarla oyun<br /><br />bilgisayar başında yoğun iş<br />falan filan<br /><br /><br />çok sıkıcı herşey<br /><br />sevilmeyi bile sıkıcı ilan edicem<br />çok sıkıldım<br /><br />sevilmemek ve sevmemek zaten siz daha iyi bilirsiniz<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-7881912802473817713?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1146604580516002852006-05-02T22:24:00.000+03:002006-05-03T00:27:19.936+03:00<span style="font-size:+0;">sayfalarını çeviremediğim için, kendimi çok yalnız hissediyorum dünyada. bunu yaşayan çok az insan kaldı. belki de hiç kimse yok. kendimi, bir kitaba ancak öyle yakışabilirim diye kandırıyorum. ekranlardaki isteri yaşanıyor sokaklarda, iş yerlerinde işbitimine dek kasaya kapatılmış ve kıstırılmış hislerde, psikolojik yaptırımlarla ve psikolojik telkinlerle dönüyor dünya. bir alt sınıf televizyonla, bir üst sınıf internette. üst sınıfın "aç-kapa" yapmaya meyli var. alt sınıfsa televizyonun yaptıgı gibi kendini görmezden gelerek 24 saat yayını sürdürüyor. </span><br /><span style="font-size:+0;"></span><br /><span style="font-size:+0;">bu kaotik dünyada hala sınıflara inanmıyorum. bu alt üst olmuş dünyada, alt ya da üst sınıflar o kadar matrak geliyor bana, buna ragmen gülmüyorum. zaman tutmuyorum, fakat epey uzun anılar diziliyor düşünceye girdigimde. düşünce ipince bir ip gibi ve üzerinden yürümek güç. dünyamla birlikte, düşüncem de sallanıyor.</span><br /><span style="font-size:+0;"></span><br />dünyanın sayfalarını agır agır çeviremedigim için memnuniyetsizim. içimi doldurmuyor dünya. oysa, ögrendim ki kitaplar bunu yapar. kitaplar, beni yogun ışımaya maruz bırakmıyor. lambayı söndürdügümde sözcükler okunamaz oldugunda, bir önceki sayfaya dönebiliyorum gözümü kapatıp. okumak için gözlerime ihtiyacım olsa da, hayallerim için onlara hiç gerek yok. şimdiye dek gördügüm şeyleri dönüştürerek ya da sonraki sayfaları hayal ederek devam edebiliyorum.<br /><br />yazıya artık inanmıyorum. bunu yazdıgım halde ...yazıyorum. bu, büyük çelişki. sanırım çelişkiyi yaşıyorum. ...bu yüzden, samimiyim.<br /><br />büyük dramlar... ekmegin kurumasından ve aç kalışımdan daha büyük dram yok. başkaları kadar ben de ölüyorum. hatta, gün gelecek onların ölüşünü unutacak kadar çok ölecegim. bu yüzden, büyük dramlardan başka bir şeye açık odam yok. binamı dinamitledim. ..........ve kardeşim camı örttü.. televizyonda aliye var. başka bir odaya geçebilirim ve bunlardan uzaklaşabilirim. ama yapmak istemiyorum. kardeşim bulgur pilavı pişirsin. ben feminizm okumuş olayım. kardeşim aliye'yi seyretsin. ben dünyanın sayfalarını çeviremedigim için yaşamın beni kesmedigini söyleyeyim. ince kagıt kesigi. çizilmiş parmaklar. sonra fark edilen acı. dünyanın beni kesmedigini söylerken, kapıldıgım şey, belki de sadece henüz farketmemiş oluşum.<br /><br />bugün biraz kuran okudum. furkan suresi. gözümü kapayıp, internetteki kuran sitelerinin birinden seçtim okuyacagım kısmı. insan gözü kapalıyken tıklayabiliyor. "furkan" kelimesini ilk gördügümde aklıma, bir zamanlarki arkadaşım furkan geldi. onu, uzun süre düşünemedim. aklımda kalan tek anı, okul servisi fren yaptıgında, servisin en arka koltugundan en ön koltugun arkasına kadar uçmasıydı. ve çok zayıf oluşu. ve sonra sivas'a gidişi. ve çok kısa oluşu. arkasından, "belki kangallarla birlikte izbanduta döner" denilişi. hiç bir şey hissetmeyişim. hatırlarken hafızamın çöplügünde gezinişim ve sadece hatırlayabiliyor oluşumdan duydugum yaşam hissi.<br /><br />bugün, bir kadına heyecanlandım. ucuzluga düşmüş dergilerin berbat sayfalarından birine fotografını basmışlardı. fransa'da orkestra şefligi yapan ve adıyla ilgilenmedigim bir kadın. "ilk kez betofu'nın <strong>appassionata</strong>'sını dinledigimde yedi yaşındaydım. ve o an aldıgım tadı bir daha hiç duymadım. klasik müzik, bence, bu yüzden burjuvaların degil elinde kaleşnikof tutmuş insanların müzigidir. yani, yontulmuş hislerin degil, fırtınanın karnında çalkalanmışların çok büyük tad alabilecegi bir müziktir." diyen bir kadındı. çok büyük bir heyecanla appasionata'yı aramaya başladım. çünkü kendimi parasız, fakir bir burjuva gibi hissetmeye başlamıştım ve bu yolda daha fazla ilerlemek istemiyordum. bir an önce saldırı planları yapmalıydım.. ve bu da, benim yolumda yordamımda, ancak müzikle olabilirdi. müzigin farklı gruplar, ve virtüözlerin elinden çıkmış çeşitlemelerini dinlemeye başladım.... şarkılar internetten inenene dek uyudum. çünkü, yapacagım, yapmak istedigim herhangi bir şey yoktu. ya da olsa da yapamazdım. şarkılar indiginde, önce, secret garden adlı grubun appasionata'sını dinledim.<br /><br />bir kızılderili öyküsüne düşmüş gibiydim. ve buzullar... hasta yattıgım kızakta, donarak ölmemem için, etrafımdaki beyaz ve gri sibirya kurtları bana refakat ediyorlardı. gri buzun üzerinden kayarken, geride mavi çizgiler bırakan kızagı çeken köpeklerin yanısıra; ellerimi yalayan kurtlar, şah damarımdaki kanın donmasını engellemek için gırtlagımda soluyan başka bir kurt, gögsüme yatmış bir köpek daha.... beni korumaya çalışıyorlar ve buzun üzerinde gitgide uzaklaşmama ortak oluyorlardı. bir kızılderili öyküsüne düşmüş gibiydim. tüm bunları anlatan sanki bir kızılderili kadındı. saçları simsiyah ve tepesinde at derisinden bir bant vardı. öykü, bir tüccar gezginin heybesinde, kutuplardan, yeni dünya'ya kadar taşınmıştı. kızılderili çocuklar, öyküdeki yüzümü göremiyorlardı. ben de öyle... kalbimin sızladıgı yerde kurtlardan biri uludu. sonra yine gögsüme uzandı. ve hırıldadı. kızılderili çocuklardan yalnızca biri bunu duyabildi. çünkü o, digerlerinden farklıydı. benim için farklıydı. anneleri için hepsinin bambaşka oluşundan farklı. çünkü, o kızılderili çocuk bana benziyordu. ve tıpkı benim yaptıgım gibi, kendinde beni gördü. anlatan kadın, hikayenin geri kalanıyla geceyi oyalarken; o çocuk, kimseye belli etmeksizin ateşin etrafından ayrıldı ve gölde yüzen atların yanına kaçtı. ben, kızagın üzerinde uzaktaki buz bugusuna götürülürken, rüyamda o çocugu görüyordum. çocuk, yıkanan atların yelelerinden akan suyun ışıltısıyla geceyi geçirirken; ben çocugu seyrediyordum.<br /><br />bir kız çocuguydu. saçları sarıydı. atlara insanlardan daha çok güveniyordu. günü geldiginde bir at kadar güzel olacagına inanıyordu. bir at kadar uzak. bir at......................... henüz bilmedigi gelecegini hak etmiyordu. çünkü, o, bir at olmayı hak ediyordu. başkalarının efendilerinin "vahşi" adını koydugu, özgür bir at. çamurun içinden geçen ve kirlenmemiş. gece, gölde diger atlarla yıkanan ve sessiz. ona, insanların kendilerini asla taşıtamayacagını bilen, asla insanları taşımayacak olan, ve gözlerinin hüznünü taşıyan bir at. Atlar, kızılderili kız çocugundan korkmuyordu. Bense, ellerimi yalayan, boynuma soluguyla gelen, gögsüme yatmış olan kurtlardan korkmuyordum.<br /><br />beyaz fanilamın yakasını ısırarak yırttıgımı fark ettim.<br /><br /><span style="font-size:+0;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-114660458051600285?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1146535766007728992006-05-02T04:58:00.000+03:002006-05-02T05:09:26.346+03:00durma hiç. bende hiç bir şey yok.<br /><br />kusulamayan bir mide bulantısı. 'kötü görünüyorsun, seni bir arkadaşına götüreyim mi' diyemedigim yabancılar. kıramadığım eski bir masa lambası ampulüne bakarak 'gözyaşlarımı yakmaya çalıştım bu gece' diyen. başkalarının kötülügünü şehvette arayan. metro'da, yanında, karşında oturan ya da ayakta duranlardan biriyim. sen de benim için öylesin.<br /><br />hiç durma. yok hiç bi şeyim. iyiyim... malesef iyiyim...çok. iyiyim.<br /><br />bi müzisyenin gey hayranı. annesiyle aglayan. dökülen yaprakları özleyen. o kadını yazmayı denemeyen. bu akşam bi kitapla mutlu olmuş. ...........herhangi. maalesef hiç biri! duvardaki gölgeme bakana dek yüzümü bile unuttum. burnumu. saçımı. gözlerimi... ki gölgemde görülen şey yalnız karaltı. bu sabah falımda 'ileriye dair ne yapacagınıza karar vermek için dogru gündesiniz' yazıyordu. ve ben, şu sabah, yazıya inanmadıgımı anladım. ....maalesef, iyiyim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-114653576600772899?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1146533877170840332006-05-02T04:26:00.000+03:002006-05-02T04:37:57.590+03:00keşke dogdugum akşamüstü, ölmüş olan tüm diger kardeşlerim gibi ölseydim. dogacagı söylenen çocuklarım benş affetsin... ama onlara, ölümden daha güzel bir yaşam veremem. hiç bir baba, çocuguna ölümden daha güzel, daha şerefli, daha yarasız bi yaşam veremez. babaların varlıgı çocukların yaralarını deşer yalnızca. zavallı babalar... ve bir de yaşlandıklarında, bunu anlamaya başlayanlar........ zavallı prezervatifsiz dünya......... prezervatiflerin içinde korunması gereken dünya......... acıdıgım dünya... ve dünyaya acıyan zavallı algım.... ve ben.... ne kadar boş....<br /><br />keşke evde bir kutu kesme şeker bulsaydım. belki bir anda cennete düştügünü sanan tarihin önemli bir insanı gibi mutlu olurdum. ve birden ........ne yazacagımı bulurdum.<br /><br />elma sepeti üstünde şeftali reçeli yazardım.<br /><br />birileri gülümser ve güzel bir rüzgar eserdi okuyanın burnunun üstünden.<br /><br /><br />........................iyi ki sigaram var.<br /><br />sigarasızlıktan delirdi ve ölmeyi istedigini yazıyor denilmesine dayanamazdım.<br /><br />bir arkadaşımın arkadaşı eroinden ... kanserden... yaşamdan... öldü.<br />çekildi.<br />gitti.<br /><br /><br />............................................................<br /><br />aşkı agzıma sıçtırdıysam bunu neden yazmayayım ki.<br /><br /><br />..............yolda düşecek gibi oldugumda neden tutunuyorum ki.<br /><br />neden kendimi o an bırakmıyorum ki.<br /><br />şimdi de 'ki' evreme girdim.<br /><br />....................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-114653387717084033?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1146532850278318602006-05-02T03:40:00.000+03:002006-05-02T04:20:51.520+03:00<span style="font-family:courier new;">Ben yazıya inanmıyorum.</span> Hatta yazıdan nefret ediyorum. İnsanlara da inanmıyorum. Nefret bile etmediklerim var..... Güzel hikayeler yalanmış. Herkes herkesi kirlettigi gibi ben de öyle yapacagım. Yaşamanın saklanan ismi buysa.. yapacagım.<br /><br />Ben neden böyle yazıyormuşum....<br />aslında hiç böyle degilmişim...<br /><br />nasılım ha? söylesene......<br /><br /><br />Ben neden böyle yapıyormuşum...<br />aslında hiç de öyle degilmiş....<br /><br /><br />nasılmış ha.................. yo, buna gerek yok. hiç bir şey dinlemiyorum.<br /><br />sadece, lale devri'ni dinliyorum.<br /><br />ne annemi düşünecek haldeyim ne babamı ne kardeşimi ne seni ne onu ne de başka birini...<br />kendimi bile düşünemezken... başkalarını niye?<br /><br />aklım gidip geliyormuş. içine bin de seni de gittigi yere götürsün.<br /><br />aklım duruyormuş. yeterince hızlı okşarsan hareketlenir.<br /><br />aklım... akıl aslında en baştan zavallıymış.<br /><br />hiç bir şey... her şey....<br /><br />:)))))<br /><br /><br />iyi olmaktan da domuz olmaktan da kusabilirim. ebilmek abilmek. belki de bitti. 4 kalem pil yutup ölebilirim... çinko muydu yoksa uranyum mu... hiç düşünmeden... ya da düşünürken derin ve karanlık uykuya dogru... gümüş platin.<br /><br />ekmek alabilmek.<br /><br />ekmek yiyebilmek.<br /><br />hayat sahiden zor yaa... diyebilmek.<br /><br />sıgırdanlıkta devinerek yayılmak.....<br /><br />bi adımlık boş alan bile bulamamak. ................................................................eskiden........ ahahah.... düşüncelerim hep ilk cümlede düşüyor..... ne güzel..... armagan'ın boş ekrana mektupları... ne kadar güzel..... bi çagın kapandıgını yazmanın artık hiç bi halt hissi vermiyo oluşundan anlıyorum.<br /><br />bi çag kapandı. artık herkes hep birlikte yazıyoruz. ve bu bana herkes gibi hissettiriyor. dilek şart kipi. artık beklemedigim bissürü vidyo klib. p yerine b yazmak ve dil devrimi. didem'i özledim... hep gelib yazan didem'i..... artık hiç inanmadıgım belki de bebegini emziren ve akşama yapacagı yemegi dümdüz düşünen ve uçuşan çilek reçeli baloncuklarından falan geçmiş olan didem'i.<br /><br />didem'in beni bulmasını istiyorum.<br /><br />bana bi tek şey söylemesini... bilmedigim bi tek şey.... yine beni heyecanlandırmasını...... belki yaşayabilirim.<br /><br /><br />sokakta nefes alabilmek................... hiç bir zaman kimse için kesintisiz ilgim yoktu. ve kesintili ilgi bile beklemedim. beklemiyorum. yorumların huzurunda gezinirken ruhum bi camideki münafık gibi kabarıp benim nefesimi kesip duruyodu. yorumlamak hiç bir yerimi heyecanlandırmıyor. gülüyorum hayata. gülen gözlerle ve dudaklarla ve ellerle ve kıçımla ve dizlerle bakıyorum. bu beni daha çok somurtuyor. gülen çocuk yüzlerinin üstüne boya dökülmüş gibi geliyor. keşke bir gün karen'in bir gün lorca'nın bir gece umay'ın içinde olsam... onlar yazarken... sonra yok olsam... keşke bir cin olarak dünyaya gelseymişim galiba... birilerinin içine tam da istedigim gibi girermişim... belki de sexe olan merakımın tükenişi yüzünden yazarken duruldum. ve artık sözcükler 35 derece ateşle yanan bir hastaya degen parmaklar gibi irkiltiyor.... bazen / belki / sanırım / istiyorum... tüm bu sözcükler hatırlayamadıgım anılarla ve duraksamalarla dolu. hala 1 pil bile yutmadım. kalem pil. ve hala umay'ın verdigi çakmak beni mutlu ediyor.<br /><br />neden hala bitmiyor.....<br /><br /><br />başkalarının acısına bakmak / susan sontag:.....<br />başkalarının acısına bakmak istemiyorum. başkalarının acısıyla tıkadım gözlerimi, kulaklarımı, ..........kendi acıma bile bakamayacak haldeyim.<br /><br />başkalarının yaşamlarına bakmak/ armagan<br />başkalarının yaşamlarına da bakmak istemiyorum. ÇÜNKÜ BAŞKALARININ YAŞAMI ACI!<br /><br />kahvemin soguyuşu bile karanlık... karamsarlık nerde....<br /><br /><br />sokaga çıktıgımda çok aydınlık her yer. insanı güneş'in kalbine babasının kılıcını batırmaya itecek kadar çig ve aydınlık. hep yagmur yagsa. hep sonbahar kalsa. ya da zihnime sonbaharda bir mil çekilse. miladımı unuttum.<br /><br />dün ya da önceki günden de önce... keşke on iki yaşıma dönseydim dedim. keşke on iki... ve on iki yaşıma dair hiç bi şey hatırlamıyorum. ben sahiden hatırlamaya on üçümle başladım... belki de bi de yedi. yedi yaşım....<br /><br />sonrası dağ, kaya, çakıl, kurak ovanın tenekesi.<br /><br />Tanrı'ya bile kızgınım. Bana, isteyip istemedigimi sormadan bir yaşam verdi. Hoş... sorsaydı da, istemiyorum demeyi beceremezdim. İşte herşeyin başlangıcı ve sonu.<br /><br /><br />.................gerçekten yalnız olmak istiyorum. sürünmenin olmadıgı bi yerde sonuna kadar. cennet bile yalnız bir yer degil... ne de cehennem ve acısı.... yalnızlık nerde.... bu halimle bile yeterince yalnız degilim.<br /><br />belki de sırf bunun için bir tanrının oldugunu bile bile, kafir olmalıyım. ...............herşeye ve herkese ihanetten başka çıkış varsa neresi.................................................................<br /><br /><br />............durmak istiyorum.<br />duymak degil... görmek degil... dokunmak degil... ve bunları yapmayışımın bende arzu yaratmasını degil.<br /><br />durmak istiyorum.<br />periyodik tablodaki elementler bile durmuyor.<br /><br />bir atomun bile duran parçası yok.<br /><br />......................<br />DURMAK ya da DURdurMAK istiyorum!<br /><br />................................................ yorgunluk, öfke, sevgi.... hiç<br /><br />hiç. nokta.<br /><br /><br />..................................................hahahahahahaha<br /><br /><br /><br /><br />....................................................gizli gizli kendinden başka bi tanrıya inanan bir mısır tanrısı olmak gibi.<br /><br /><br />....................................................................noktalar koyarak yanılmak gibi..<br /><br /><br /><br />ve bu sözcük: gibi......<br /><br /><br />ve aralara koydugum boşluklar<br /><br /><br />ve kibarlık<br /><br /><br />ve kibarlıktan susmak<br /><br /><br />ve kibarcık<br /><br /><br /><br />ve kabarcık....<br /><br /><br />kabarcıklar ortasında şelalenin içine giren bir gemi kazası...............<br /><br />saçmalama hakkı.<br /><br /><br />saçmalamak hakkı.<br /><br /><br />uyusam ve uyanmasam.<br /><br />canım yanmasa.<br /><br />şekersiz kahvenin yüzümü ekşiten tadı.<br /><br /><br />'beni bi süre görmeyeceksin. msn'e giremeyecegim. sebebi: istemiyo oluşum. çünkü artık yazıya inanmıyorum. dolayısıyla, ..manasızım.'..............bile yazamıyorum.<br /><br /><br />........................artık yazıya inanmıyorum.<br />başka hiç bi şeye inanmıyodum.<br />artık inanmıyorum.<br /><br /><br />..bi tanrı var biliyorum.... ama deliligim falan yok... ve o olmadan hiç bişeyin, bu dünyanın dönüşmemiş halinin bana hitap edecek bi sesi, bi şarkısı yok.<br /><br />deliler gibi aglamak istiyorum.<br />bunu bile yapamıyorum.<br /><br />buruk tebessümüm de yok.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-114653285027831860?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1146530228053885042006-05-02T03:21:00.000+03:002006-05-02T03:37:08.640+03:00Halının üstünden kalkamıyorum. Masa lambasıyla aydınlatılmış karanlık bir odada - tepede ampulum ve florasanın olmadıgı bir salonda - duvardaki filmin karşısında.... donuk bir fil resminin karşısında kaldım. Halının üstündeyim.... nerede eski kaotik kargaşa.... nerede 'neredeyim?' soruları....<br /><br /><br />gözyaşımı masa lambasının ampulunde, halının tam üstünde yakmaya çalıştım... belki artık kör olmak istiyorum.<br /><br />yazı benden sogudu.... ben.... kendimden.<br /><br />tanıdıgım insanlara bunu neden yapıyorum.... tanıdıgım insanlar bana bunu neden.....<br /><br />annem neden lale devri'ni bana 2 gece üst üste dinletip beni aglatıyor. sonra aynı konsere gidiyoruz ve bir kez daha.... annem benden ne anlıyor... ben lale devrinden .... ne....<br /><br />sinirlenmek bir suç degilse niye yanlış.... hep sevmem gereken başka bir kadın neden ben sinirliyken benimle konuşmak istiyor... bacaklarımın arkasına sanki bin wattlık elektrik veriliyor... kasılıyor... ve omuzlarım da ...bilmiyorum... egik diyemeyecegim kadar gergin.<br /><br />yazı benden sogudu.... yazı aglayışımı bile kuruttu....... gülüşümü bir şeytanınkiyle karıştıracak kadar kendimden sogudum.<br /><br />benim hiç arkadaşım yok.<br /><br />aşk diye bir şey de yok.<br /><br />yazar da degilim.<br /><br />yazamayışımdan herşey okunuyor.<br /><br />hiç bir romanda kaybolmadım.<br /><br />hiç bir zaman armagan olmadım.<br /><br />lale devrinin benimle ilgisi yok.<br /><br />sigara içmenin bir keyfi....<br /><br />aptal yazılarla kaybedilen zamanın telafisi ve aptallıgın her şekli.... hiç biri için, dogmamın bir geregi yoktu.<br /><br />tanrı benim boynumu bükmemi mi istiyor... olmayanı kabullenmemi mi...<br />o'nun oldugunu biliyorum... peki... tanrı, benim... hayatta olmayan şeyleri kabullenmemi mi istiyor.<br /><br />tanrı bir şey istiyor mu?<br /><br />banane tanrı'dan diyecek kadar neyim... ney miyim.....<br /><br />uzaktayken atılan mesajlara bile kapattım mı defterimi ve telefonumu ve camımı ve kameramı.....<br /><br />gülerken neden kahkahanın peşinden gitmeden, daha gülümsemem başlarken kesiliyorum?<br /><br />neden diye sormaktan başka bir bok var mı.....<br /><br />lale devri beni aglatırken yazmaya başladım ve yazı bana ihanet etti.<br /><br />benim hiç arkadaşım yok... yazı bile artık yok.<br /><br />yaşamayı boşver, agza alınacak bir intiharım bile yok.<br /><br /><br />havada gaz kokusu var, açık pencereden geliyor... denizin ortasında, dubanın altındaki paslı varillerin arasına saklandıgım zamanki koku bu. duvarın içine girmek isterdim. silmek istedigim fil çizimiyle temas etmeyecek herhangi bir yerde.... onu çizmemiş olacak kadar yaşamamış olmayı. ......dogar dogmaz sünnet edilmesi daha saglıklıymış erkeklerin... bence en iyisi dogar dogmaz .... hayır bunu yazamam.... şimdi hiç sevmedigim ve bir zamanlar sag kolu oldugum bir falcı '2 çocugun olacak. ikiz dogacak. biri dogarken ölecek.' dedi............................... o çocugun yaşamına kendi kaybedişimi ve bırakma ve tükenme istegimi karıştırmayacagım. ....bi insan sahiden tükenmeyi ister mi ki zaten.... ben, diger varlıkları gördügüm zaman, kaç kişiye insan diyorum ki.....<br /><br />yazı beni terk etti.<br /><br />ya da ben onu terk ettim.<br /><br />.......tekrar başlamaya istegim çok ama hep olmayan şeyleri istedim.<br /><br />......güzel romanlar okuyup onlara inanmak istiyorum. ve bi de belki tanrı'ya.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-114653022805388504?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1139077225246988792006-02-04T20:10:00.000+02:002006-03-30T01:27:20.716+03:00<div align="justify">beyaz perdeler kapalı. televizyonda sesi kısık zatürre bir sezercik filmi. nina simone konser kayıtları çalıyor. 2005 yılında istanbul sinemalar festivali'nde sergilenmiş, tarnation'ı seyrettim. bir kaç dakika geçti. ayılmak için kendime bir fincan kahve yaptım. kahve, göğsümü yakıyor. bu adam bundan sonra film çekemez dedim. televizyon dizilerinde de oynamaz. annesinin şizofrenisi ve kendisinin 12 yaşından itibaren biriktirdiği yaşanmışlığı. </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify">filmini eşcinsellik, piskaytirik -tedaviler-, meşhur olma düşü ve yeraltı sineması üzerine kurmuş. sistemin çöktüğü yerler üzerine inşa etmeye çalışmış filmini. beni, ağlattı<br />ve güldürdü.<br /></div><div align="justify">şimdiye dek tanıdığım kimliği zedelenmiş insanları ve kendimi anımsadım. bir kimliğin olamayacağına dair durmadan düşünmüş ve yazmıştım bir önceki gece, aynı saatlerde. yine de kimliği zedelenmiş şizofren melekleri anımsadım. şizoid olmaları şartı yoktu. melek zaten değillerdi. bedenlerinin içinde yağ, kan, kas ve hatta kemik olan melek olmaz. olur olmaz gülmeyen hiç kimse şizofren olamaz. onlar bir süre sonra ağlamayı bile beceremiyorlardı. gülüşlerindense utanıyorlardı. ...ne anlatıyorum ben?<br /></div><div align="justify">kısaca'lara alışmışlar için şöyle:<br />insanlar, "insan"ı rahat bırakın. ülkelerinize ait olmayan bizleri rahat bırakın. yani birbirimizi. düşlerinize kurulamayan bizleri rahat bırakın. yani, birbirinizi. o "özgürlük" düşlerinize bile hiç gerek yok inanın, ... .<br /></div><div align="justify">bunları yazarken televizyondaki filmin bittiğini fark ettim. kapatıyorum televizyonu da! ona da ihtiyacım yok. haber almaya, haber vermeye, yönetmeye, yönetilmeye... iyileşmeye ya da manipülasyon edilmeye.... bu hikayeden neden hala bıkmadıklarını bilmiyorum, öğrenmesem de kabul, ama artık rahat bırakılmak istiyorum.<br /></div><div align="justify">neredeyse üç ay oldu. kimseyle görüşmüyorum. hala arınamadım. evet! ben insanlardan ve topluluklardan ve toplumdan ve toplumlardan, kurallardan, kuralsızlık diye yutturulmaya çalışılanlardan arınmayı istiyorum. söz, tutsam da tutmasam da söz, kimseye zarar vermek yok. faydalı olma kandırmacasına da kapılmam. üniversitelerde zorla referans verdirilen hobbes, her ne dediyse, kendisi, yaşamıyla söylediğinin ardında dursun. "insan doğası gereği kötü"... "insan kontrol edilmeli ve uzlaşmaya dahil olmalı yoksa toplumsal felaketler zinciri kendini gösterir ve güçlü olan, olmayanı ezer". ...eğer bu gerçekse, insanlıktan nüfuzumun silinmesini istiyorum.<br /></div><div align="justify">ne güçlüyüm ne de güçsüz. toplum teorileri ya da gündelik yaşam görüntülerinin arkasında yatan dinamikler.... hiç ilgilenmiyorum. bir uçak nasıl inşa edilir ya da hastalıklar nasıl tedavi edilir... umrumda bile degil. televizyon programcılığının beş altın kuralı nedir... bilmiyorum. film çekimi için kurgu safhasında unutulmaması gerekenler... degerli bulmuyorum. kendini gerçekleştirmenin kavramsallaştırılması... gerçekçi bulmuyorum. anlatıcının ölümü, yeniden doğumu, anlatıcının kırılması... debelenmiyorum. diyalektik materyalizmde hegel'in etkisi... duygulanmıyorum. ekmek kaç lira bugün şu an?... bisküvi yiyorum. ermeni tehciri, ermeni katliamı... takip etmiyorum. kurtuluş savaşı ve "..çılgın türkler" kitabının milliyetçilik temelli okuması... damarlanmıyorum. mor ve ötesi ve rock kültürünün yerellik ekseninde incelenmesi... dans etmiyorum.<br /></div><div align="justify">bu dünya ile ilgilenmiyorum. öteki dünya,lar ile de ilgilenmiyorum.önceki yaşantılarımı da merak etmiyorum. konuşacak, ikna olacak, ikna edecek, paylaşacak herhangi bir şeyle ilgilemiyorum. olduğum gibi bırakılmayı arzuluyorum. bunun imkansızlığının kendini ortadan kaldırabilmesini dilerdim.<br /></div><div align="justify">hafızamı da, geleceğe dair öngörümü de görüş açımın darlığını da... herşeyi<br />lanetliyorum. kızamayışıma da... kızamıyorum. çünkü, nina simone dinliyorum.<br /></div><div align="justify">....zorlama düşler peşinde, ömrümü değerlendirmemi isteyen birileri hala<br />var. bir insan, bir tane daha, bir kaç topluluk, oluşum, kurum, ..........dışardaki yaşamı gönülden ve sorgusuz sevenleri sevebileceğimi sanmıyorum. canımın istediğinden tek parça daha fazla açıklama yapmaya mecbur değilim. çünkü, kimseyi -canları istediğinden fazla- açıklama yapmaları için hayatım boyunca zorlamadım. buna hakkım yok. o yüzden, sorulmama hakkım var.......şimdilik, saat beş sıfır altı'dan<br />yaşamım..... bu kadar. </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">ve, yazıyı yazdıktan sonra "tarnation" ne demek diye baktım sözlükten. tarnation: lanet (olsun), demekmiş.<br />jonathan caouette',seni maalesef anlıyorum.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113907722524698879?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1135569144573527192005-12-26T05:51:00.000+02:002005-12-26T07:59:04.180+02:00<span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span><div align="justify"><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Perşembe gecesi son bulan kar fırtınasından hemen önce evdeki boya kutularını teker teker salona taşıdı. Duvarları siyaha boyamaya karar verdiğini söylediği zaman, eski bir arkadaşı ona, "kalın perdeler" almasını önermişti: "Böylece boya parası vermene de gerek kalmadan hep karanlıkta kalabilirsin." Hep geceleri uyanık kalıyor ve üşüyordu. Çünkü kaloriferler gece saat ikide söndürülüyordu. Kalan sıcaklığın, yorganları ve battaniyeleri altındakileri sabaha dek idare edeceği düşünülüyordu. Tıpkı, siyah boyanın yerine kalın perdelerin daha makul oluşu gibi, </span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Gazetelerden birinin cumartesi ekinde tüm hayatından vazgeçip yeni bir yaşama giden insanlara dair bir yazı okuduğunu hatırlıyordu. En canlı anısı o şimdi kimbilir hangi manavdaki portakalları sarmak için kullanılıyor olan gazete yazısına dairdi. Yazının konusu, çeşitli şirket ve kurumlarda çalışmış kişilerin, otuzlarına geldiklerinde, kapitalist sistemin görünür yüzünden çekilip "yaşam"ın play tuşuna basan bebekler gibi, kurtuluşu izolasyonda bulmalarıydı. Bu insanlar, bir süre para biriktiriyor; sonra biriktirdikleri parayla hayatlarını istemedikleri bir işte çalışarak harcamaktan kendilerini azad etmiş oluyorlardı. Kamera arkasında bir yerlerde saklı, çalışmaktan uyurgezer düşmüş şehirlilerin unuttuğu uzak bir köye göç ediyorlardı. Oralarda kurdurdukları ya da devraldıkları tripleks villalarda, doğaya dönüş semptomları gösteren modern ölümlüler olarak ekip biçiyorlar, gündüzle uyanıp kahvaltıda sahici petek balı falan yiyorlardı. Kısaca, haber gazete okuyucusuna umut vermek amacıyla yapılmıştı, ve birinin yaşama yeterince tahammül ettiği taktirde yaşamla ödüllendirileceği anlatılıyordu. Hikayeye konu edilen her talihli firarînin yüzünde şablon bir gülümseme vardı. Zamanında ortodontik tedaviden geçtikleri için dişlerini göstermekte mahzur görmeyen yeni göçmenler, on ya da yüz on milyarları ile hayat akışlarını başka çeşit bir rantiye sokmuşlardı.</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">"Ali, 29 yaşında, Eski Bankacı. Gönüllü kölelikten kurtulduğum için çok memnunum. Artık, içinde bir yamuk var mı yok mu diye fenalık gelene dek okuduğum belgeleri imzalamak yerine, domateslerimin çekirdekli mi çekirdeksiz mi olduğuyla ilgileniyorum. Ve bir sivri biberin yaşattığı tatsız sürpriz, insanlarınkinden daha az acı." / "Meral, 32 yaşında, Eski Satış Müdürü. Para kazanmak için katlanılan bazı sorumluluklar vardı ki insanı yiyip bitiriyordu. Az daha gençliğimi siliyordum. Şimdi şiir yazmaya ve balık tutmaya... kısacası yaşamaya vaktim var.", "Sabri, 35 yaşında, Eski Arge Sorumlusu. Emekliliğimi bekleyebilirdim. Ama ben sabırsızımdır, emeklemekten de erken bıkmışım zaten. Artık mutlu ve huzurlu, aile saadeti dolu</span><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"> bir yaşam kurdum kendime. Herkese öneriyorum.","Cemile, 28........".</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Gazetedeki insanların isimlerini, yaşlarını, söylediklerini hatırlamıyordu. Anımsadığı bir tek şey vardı: Yazıyı okuduktan sonra kurduğu hayal. Üniversitedeydi. Yarını düşünmediği gibi, gün içinde yaşadıklarının bilançosunu tutan tiplerden de değildi. O yazıyı okuduğunda, sanki o yaşına dek bir şirkette çalışmış bir memur gibi hissediyor oluşunun farkına varmıştı. Bir yıl içinde, mezun olduktan sonra, gireceği herhangi bir işin de bu hissin devamı olacağını düşünmüştü. Kendini otuz üç yaşındaki haliyle düşlemiş ve bir bavul hazırlamıştı. İçine eski model bir çalar saat, bir tomar kâğıt, iki tükenmez kalem, bir şişe kanyak, .....hayır, içine ne koyacağını bir türlü bulamamıştı. Bavulun içine koyduğu tüm nesneler kayboluyordu. Sonunda bavulun içine kendisi girdi. Fermuarı aralıktan çekerek kapattı ve kaybolmayı bekledi. Bir saatten fazla gözlerini yumarak kaybolmayı umdu. Masasındaki eski çalar saatin sesini duydu. Gözlerini açmadı. Bavul onu götürmezse o hemen bir şey yapmalıydı. Harekete geçti ve içindeyken, zıplayarak gitmeye çabaladı. Bavul yalnızca devrildi. Yataktan doğruldu. Hayalleri bile aksamıştı. Ve derse yine geç kalmıştı.</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">O ve ondan sonraki gecelerde, diplomasını alana dek, okulu bırakıp bırakmamak konusundaki kararsızlığıyle birlikte, dolabında hep boş bıraktığı ekose desenli bir bavul bekledi. Mezun olurken diğer eşyaları ve kitaplarıyla birlikte bavulunu okul çöplüğüne attı.</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Mezuniyet ondaki "henüz başlamamış olan gerçek yaşam" hissini silen bir milat olmanın aksine, bir gün yaşamın başlayacağı umudunu da köreltmişti. Gitmek isteyip de nereye gideceğini bulamıyor ve bu onun bulunduğu yerde bir yaşantı kurmasına engel oluyordu. Çeşitli öykülere dalıp çıkıyor, farklı varyasyonları olan ölüm, aşk, başarısızlık, kin, ihanet ve bunun gibi milyonlarca kavramla şekillenen hisler ve düşünceler arsında geziniyordu. Bazen, o gün bavulun içinde aradığı yok olma düşünü ona yaşatan aşklar, kinler, ölümler ve ihanetlere rastgeliyordu. Fakat, bunların tümü sonlu yok oluşlardı. Ve bazen aşkın, ihanetin, hatta ölümün olmadığına inanıyordu. "Belki de yalnızca bir tek şeyi yitirdim ve her şey öyle çözüldü." diyordu. Aklını kastediyordu.</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Deliliğe ezelden beri merakı vardı. Kime, neden, hangi sözcüklerle "deli" denildiğine dair doymak bilmeyen, her dem aç bir öğrenme tutkusu duyuyordu. Bu tutku, henüz, dünyanın televizyon dışından göründüğü haliyle ilgilenmediği 80'li yıllardaki çocukluğunda bile mevcuttu. Üniversite ile birlikte, "Deliyim, gözü kara deliyim..." diyen pop şarkılarından ve "delilik: akıldışı davranma durumu" diyen sözlüklerden kurulu dünya, ağır ağır Foucault'nun tarihselleştirmelerine, Erasmus'un düzdüğü övgülere, Guattari'nin altüst ettiği hastanelere ve kendi tasarladığı akıl hastanesi araştırma projelerine doğru genişlemişti. Her genişlemenin ferahlık sunmadığına dair bir kanıt olabilirdi bu süreç pekala. Bir gün aynaya bakıp deli olup olmadığını sormuştu kendine. "Aynaya bakıp, ondan bir yanıt bekleyerek bunu soruyorsam deliyim. Deli olduğumun farkındaysam değilim." diye düşünüp bir sonuç çıkaramamıştı aynadan da. Ona göre, dünya delirmiş bir haldeydi ve bunu görebiliyorsa kendi kafayı yemiş olamazdı. Canının istediği ve istemediği her şeyi yapabilirdi, bilincini sıyırıp atmadığı, onu yakmadığı sürece kendiyleydi, gördükleri ve yaşadıklarıyla hal değişimlerinin yoğunluğundan sık sık yorgun düşen zekasıyla. Çok az şeyi sevecek kadar sağlıklıydı. Diğer adıyla tatminsizlik hastalığına tutulmuştu. Ve evini tamamen siyaha boyamaya karar vermişti. </span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Bir süredir evinde yaşıyordu. Dışarıda ne olduğunu merak etmiyordu. Ama çıkması gerekliydi, dışarıya karışmalıydı. Ara sıra hipermarketlere, şehrin çeşitli semtlerine, bir takım dükkanlara, iş yerlerine, ofislere, eğlence yerlerine, banka kuyruklarına, seyahat acentelerine, aile yemeklerine, okul ziyaretlerine, kahve muhabbetlerine, şiir gecelerine, seks kulüplerine, doğa gezilerine falan katılmalıydı. Bunlardan hepsine ya da içlerinden seçeceği en az üç tanesine dahil olmalıydı. Yoksa öldüğüne hükmedilirdi. Öldüğüne hükmedilenler ise, eğer sahiden içten hissedilen birileri değilse, unutulmaya mahkumdular. Unutulmak ona ne yapardı? Bunun da cevabını bilmiyordu, fakat ölsün istemiyordu. Önce o unutmalıydı! Hayat onu bir çırpıda bu kadar kolay unutmamalıydı. Umutsuzluk steryotipinin, kabul göre göre vasatlaşmış sonucu intihar, bir türlü onu ikna etmeyi beceremiyordu. Canı değişiklik istediğinde baktığı camdan gördüğü karşı apartmanın altına asılmış çamaşırları izlediği bazı gecelerde, ya da televizyonun sesini kısıp açık bıraktığı uykularda... düşünüyordu intiharı, ama intihar etmeyi değil.</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Şimdiye dek binlerce intihar fantazisi kurmuştu. Fakat bunları gerçekleştirmeye bir an bile teşebbüs etmemişti. Bir dalgıçlık kursunda okyanusa açılıp tüpü soluk borusuna bağlayan kabloyu sökmek. Mutfakta yanan ampülü çıkarıp işaret parmağını duya sokmak. Özel tasarlanmış, kapağı kilitlenebilen bir klozetin içine kafasını sokup, eliyle dışarıdan kilitleyip elini gevşetmek... ve anahtar fayansların üzerine ağır çekimde düşerken, kendiliğinden çekilen sifonla birlikte bu dünyadan akıp gitmek. Tüm bu kurguların anlamı neydi? Okyanusundan sürülmüş ve artık yüzemeyen, yan yatmış bir balık olduğunu mu söylüyordu hayalleri? Yoksa, şimdiye dek anlamlandıramadığı yaşam elektronlarının tüm acısını birden aşırı elektrik dozuya çıkarmak peşinde miydi? Kendini "bok" gibi mi hissediyordu? </span><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Hayır. Kendini hiç bir şey gibi hissetmiyordu. Hiç bir şeyi hiç bir şey gibi hissetmiyordu. Bu yüzden ne dışardaki hayatı yaşıyor ne de intihar edip ölüyordu.</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Salonda, yan yana aralıklarla dizdiği üç boya kutusundan birinin üstüne çıktı. Çıplaktı. Bir elini kasıklarının üzerine, ötekini göğsüne örttü. Bir Rönesans tablosundaki saçları memelerini örten Venüs gibi poz verdi duvarın karşısında. Rönesans umrunda olduğu için değil; gösterinin her türlüsünü sevdiğinden. Hiç kaybolmayan seyircisiydi kendinin ve böyle küçük referanslar çektiğinde canı, hiç düşünmeden sahnesini kurardı. Saçları kısa olduğu için elini kullanmıştı. Birazdan, gecenin bitmesine az kalmışken, kendi Aydınlanma Çağı'nın ilk darbesini vuracaktı duvarlara. Kapkara. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Siyahın boğucu bir renk olduğu bilgisine güvenip, bunalmak umuduyla tüm duvarları siyaha boyuyacaktı. Evde boğulursa, belki dışarıdaki soluksuz koşturmacayı evdeki inzivasına yeğler ve herkesin göründüğü gibi görünebilirdi dünyaya. İş başvurusunu yapar, önce bir ya da bir kaç yıl minimal maaşta devam eder; ardından optimal maaşıyla birlikte alım marjlarını genişletir, en sonunda da maksimal ikramiyesini alıp çıkardı sistemin meşru arka kapısından. Belki, yarı meşru bir kaç iş çevirir ve otuzunda olmasa da -çünkü yirmi üç yaşındaydı ve bir süredir "kendini geliştirme" söyleminin beklentisini tatmin eden kurslara, sertifika programlarına, sosyal çevre genişletme ve yalnız bırakılmama odaklı enformel hayhuylara katılmamıştı, bu bir kayıp sayılırdı- otuz sekizine yaklaşırken, toz tutmaz cilalı otomobiliyle tozlu yollara güvenli bir şekilde aşıp, o uzaktaki köylerden birinde başlatabilirdi özgürlük şarkısını. Orada bir kaç türkü falan öğrenir, sonra özgürlük repertuarına onları da katardı. Bu süreçte evlenmiş olurdu. En az bir en çok iki çocuk doğururdu. Çocuklarını sevdikçe anne olur, anneleştikçe dünyaya daha az yabancı numarası yapardı. Çünkü, artık dünya yabancısı olan çocuklarının öteki yabancılara karşı korunması gündeme gelirdi. Eşiyle boşanırlarsa çocuklardan birini yanına alır, nezih okullara gitmesini sağlardı. Hayali onu gülümsetti. Kendinden, kurduğu düşlerin kendini tatmin bile edemeyişinden utanmıştı. Öyle bir tebessümdü bu. Gülümsemesi geçerken, elini memesinden ve kasığının üzerinden çekti. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Belki de, tüm renkleri yuttuğu söylenen siyah, onu da yer ve duvarların içinde kaybolurdu. Daha önce ekoseli bavulun beceremediğini bu kez duvarlar yapardı. Kapıcı o akşam saat sekizde çöp istemek için zile basardı. Kapı açılmazdı. Kapıcı bunu yadırgamazdı çünkü bir haftadır açmıyordu kapıyı. İki hafta sonra babası cevap vermediği telefonlardan endişelenip eve gelirdi. Bu esnada, o çoktan duvarın siyahı tarafından soğurulmuş olurdu. Siyah duvarlar babasının dikkatini muhakkak çekerdi. Ancak, kızının bir duvarda kaybolduğunu asla düşleyemezdi. Ne yazık ki hiç birinin olmayacağını biliyordu. Zaten, ışınlanma denilen palavranın da, çocukluğundan beri bahsi geçtiği halde bir türlü keşfi başlatılamamıştı: Paralel evrenlere de uçamazdı. Uzaylılar da yoktu. Ya da onu alacak kadar dünyaya yaklaşamıyor ve korkuyorlardı. Hala öldürmeyen Tanrı'nın karşısında affedilmiş birinin maduriyetini, ya da hafifletilmiş ifadesi ile mahcubiyetini duyuyordu. Madem ki yaşamda masal yoktu; ya da masal, kurt tarafından anlatılan bir kırmızı başlıklı kız hikayesine dönüşmüştü, ...o zaman yapılacak tek şeyi yaptı, kendine tokat atıp uyandırmaya çalışır gibi...</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Fırçanın naylonunu yırttı ve duvarları boyamaya başladı. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113556914457352719?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1135487890690713752005-12-25T05:45:00.000+02:002005-12-25T07:52:21.106+02:00<div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Bu kez bir Esengül şarkısı eşliğinde yazıyorum. Keşke bir kurgum olsaydı ve yazdıklarımı kahramanlaştırmayı becerebilseydim. Yine de şükür ki okuma yazmayı öğretmişler bana. Hatta ilk söylediğim söz "Atatürk"müş. O kadar modernistim. Bir fotoğrafım bile var işaret parmağım havada, portrenin tam karşısında, teyzemin kucağında, kırmızı tulumumla. Hafızanın yetişmediği yerde fotoğraflar konuşur. Oysa onlar en sessiz ifadelerden biridir. Tezatlar alemine hoşgeldiniz.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Gelin Esengül'ün dillendirdiği sözleri aktararak başlayalım bugünkü hikayemize:</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Ama bunun için önce şarkıyı başa almalıyım. Bu bile belge niteliği taşımasına yetiyor yazının. Şarkının ileri geri alınabildiği bir çağda yaşadığımın belirlenmesi, kimbilir, belki de pek mühimdir bir çeşit analizler için. Ya da bir kaç gün sonra karşıma çıkan bir yazıda göreceğim bir cümleyle, bu yazdığım anlam kazanır da ufak bir heyecan yaşarım. Yılbaşı yaklaşmıyor mu? İnsan hep umut etmek isteyen, çünkü çok sık unutan bir canlı. Her yılbaşı canlı yayınlarından sıkılmayışı da bununla açıklanabilir.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Esengül şöyle der buruk sesiyle;</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">"Manalı gözlerine, baktıkça eriyorum. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Manalı gözlerine, baktıkça eriyorum. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Gece gündüz rüyamda, hep seni görüyorum. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Yalancı deme bana! Sözümde duruyorum. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Yalancı deme bana!! Sözümde duruyorum. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">İnkâr edemem senden, seni çok seviyorum. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">İnkâr edemem senden, seni çok seviyorum."</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Ve ara nağme girer. Biz bu arada bir tangonun gül yaprakları ile bağlantısını düşünürken ikinci parça yaklaşmaktadır. Anın yaklaşmasına dair bir heyecan fırtınası ve...</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">"Yanak istedim senden, dudak verdin sevgilim. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Yanak istedim senden, dudak verdin sevgilim. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Bana aşkı öğrettin. Hayat verdin sevgilim.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Yalancı deme bana!!! Sözümde duruyorum. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Yalancı deme bana.. sözümde duruyorum. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">İnkâr edemem senden, seni çok seviyorum. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">İnkâr edemem senden, seni çok seviyorum...."</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Nedense bu satırlardan sonra iki şey aklıma geliyor. Biri Almodovar'ın aslında Türk kanı taşıdığı. İkincisi İsrail'li şair Fahima bilmemkimin toplumsal aforozu ( bu cümledeki tüm bilgiler çarpıtılmıştır, çünkü yazan çarpık bir hayat sürmektedir ve bitlidir, üç gün önce bit ilacı almasına rağmen hala şişeyi açmamıştır, bunun yerine gitmiş ve bir şişe şarap almıştır... çünkü kendisine bile saklı gündemleri vardır, ..Bir ruh için tasarlanmış saç kurutma makinasından farksızım şu an, biliyorum.) </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Şarkının melodramik yapısı tam anlamıyla geçende seyrettiğim Yüksek Topuklar filmini anımsatıyor. Bu yüksek topuk mevhumu çeyrek yüzyıla yaklaşan yaşamımın kimi noktalarında karşıma çıkmıştır. Sanatsal skalada değerlendirildiğinde 1-Ömer Seyfettin hikayesi olarak (orijinal adı ile Yüksek Ökçeler), 2-Murathan Mungan'ın en pop romanı olarak, 3- Almodovar'ın hiç beklenmedik bir anda beni güldürmesiyle hoşlaştığım 90lı yıllar yapımı filmi olarak....</span><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Üç öyküde de yüksek topukların mizahla burun buruna geldiği dikkatimi çekiyor. Ancak Freud'un torunu olmadığım için bunun açılımını psikanalitikten yapamıyorum. Bir kere son derece fetiş bir şeymiş. Yüksek Topuklar..... sanırım aşağılık kompleksi olan erkekler ve kadınlar tarafından fetişize edilmiş bir nesne. Diğer bir özelliği topuğun sivri oluşu ve dolayısıyla can acıtabilecek bir özelliğinin oluşu. Bir defasında, babamın aktardığı bir anektotta Harbiye'de gece işe çıkan bir travestinin bir öküzün tepesini yüksek topuğunun dibine çivi çakarak cezalandırdığını duymuştum.... ki babam Almodovar olsaydı, ağzı açık "o ne güzel detaydı" diye anlatacak olan pek çok kimse, alışkın oldukları kimlik kayırmacılığı gereği, şimdi "babasının travestilerle işi neymiş?" diye soracaktır. "Yanak istedim senden, dudak verdin sevgilim".... Herneyse... söylemek ve söylememek konusunda kararsız kaldığıma göre söyleyebilirim: Babam balkondan seyretmiş. </span><span style="font-family:arial;font-size:130%;">"Yalancı deme bana...sözümde duruyorum."</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Bir kahve alıp artık midemin iç yapısını bulandıran kahve ağırlıklı sıvıyı takviye edip geri döneceğim.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">----------------------------</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">"Manalı gözlerine... baktıkça eriyorum." </span><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Sözdizimindeki çiftmanalılığa bayılıyorum. Aşk kavramı ile "erimek" sözcüğünün iki yandan çıtçıtlanması gibi. Bir buz kütlesini bile eritmeye yeten aşk; aynı zamanda, insanların ruhani bir boyuta -üst ya da alt, zifiri ya da aydınlığı kör edici bir boyut olabilir fakat kesinlikle dünyasal değil- ermelerine de sebep oluyor. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">"Yanak istedim senden, dudak verdin sevgilim." </span><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Bir keresinde "Dudaklarim da kirli. Onlarla öyle çirkin ve yalan olan doğrulari söylettiler ki. Ezberlediğim her şeyi unutana dek yeni bir şey öğrenmeyeceğim. Onlarla küfürden beter, öyle kibar gülümsedim ki. Artik kaskatilar. Bu yüzden, yanağimi öp, dedim. Orasi temiz… bir zamanlar her gün yikaniyordu gözlerimle. Ondan! Bin kez öp beni yanağimdan. Ve bitsin. Aci ya da mutluluk… ne varsa son noktayi yanağima koy. Tamam miiiiiiiii. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .ben seni öpmem." yazmıştım. Bu demek oluyor ki; Esengül'le sanatsal bir ilişki yaşayabilirmişiz. Onu her gece pavyondan gelene dek bekler, evde yazılar yazıp mandallarla çamaşır iplerine asardım. O öksürürdü, ben peruğunu tarardım. Böyle bir ilişkiyi ister miydi? Hiç şüphesiz bir kenarda olmasını isterdi. Ama en damga vurucu ilişkisi ben olmazdım böyle bir kadının... O yüzden Esen-gül, seni kapayıp başka bir şarkıya geçiyorum. Çünkü kendi yazımda öykümü yadsıyacak bir hayata tahammül gösteremeyecek kadar kendimleyim şu an.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">--------------------</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Kar vakti geldiğinde tüm anılar silinir. Dünya yalnızca eski bir duvarkağıdı gibi görünmez olur. Hayaller sarar atmosferi ve tüm insanlar el ele tutuşup şarkı söylerler. "Bir şarkısın sen... ömür boyu sürecek... dudaklarımdan yıllarca düşmeyecek..." Bu şarkının reenkarnasyon teorileri ile eşgüdümlü okuması yapıldığında, insanlık tarihine bile ışık tutabilmesi ne kadar hoş.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Ve apansız yine bir türk filmindeyim. Sezercik, Erol ya da Azize olabilirim... çünkü şu an penisimi hissetmiyorum. Bir sahil kasabasındayız, kasabada bir balo salonu var. Samanyolu çalıyor ve insanların düşüncelerinde evrendeki karadelikler ya da sanal iletişim yolları yok. "Uzaklara kaçıversek seninle biz... Bir gün elbet göze gelir bu sevgimiz.." Bir benliğin kendini gerçekleştirmeye duyduğu açlık. Aşk ya da değil. Aşkı sanırım çok bastırdım. Ama beni o kadar üzüntüye boğmamalıydı. Neden hep hastalara, delilere, uyuşturucu müptelalarına ve karşısında masum numarası çekmek zorunda bırakıldığım acemi kötülere aşık oluyorum. Hep olmasa bile çoğunlukla? Bunun cevabını gitmekten vazgeçtiğim terapist belki verebilirdi. Belki de bana verdirtirdi. Yoo, dün marketten canım ne isterse alacağımı ve kendimi asla ve kat'a sınırlandırmayacağımı söyleyerek evden çıktım. Bir şişe şarap, bir kavanoz mantar ve dört boş sidi aldım. Ve bugün hepsini tükettim. Bunları yapabilmek ya da terapiste para vermek arasındaki gelgitlerim beni hep bencilce canımın istediğini yapmaya yönlendiriyor. </span><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Böylece postmodern gibi en az modern kadar uyduruk bir sözcükle yadsınan, özerk ruh ve yaşama biçimimi yansıttığım tecrübe...... cümlenin sonunu unuttum. Zaten, pek de heyecan verici bir cümle değildi.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Bir aynaya bakıp kaç sayfa yazabilirim?.......... şu an bunu düşünüyorum. Ve canım gittikçe daha çok sıkılmaya başlıyor.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Dostoyevski'ye içten içe hayranlık besleyen ve.........</span></div><div align="justify"> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Sanırım birazdan dünyadan ne kadar zorla yedirildiysem o kadar kusacağım. Bu "zoraki"lik edebiyatı aslına bakılırsa doğumla ilgili. Geçende bir arkadaşım - hiç kimseyle görüşmeyip bu arkadaş bilgilerini nasıl aldığıma gelince... 3 haftada bir görüş günüm var- "Bu dünyaya kendi istemim dışında gelmediğimi düşünmeye başladığım an her şey daha güzel oldu." dedi. Yani bir amacı varmış gibi, dahası şu anki insan olarak gelmeyi kendi seçmiş gibi. Sanırım benim düşünsel ve fiili aktivitemi tıkayan sorun bu: Bir zorla getirilip bırakılmış hissinden çıkamıyorum. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Ve biraz düşününce ve altını açıp bakınca midem bulanıyor. Bunun kahveyle de ilgisi olabilir!</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Pencere açık aşkım,</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">yüreğimde bir ördeğin kanat çırpışları,</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">dudaklarımda ince buz buğusu,</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">ve ölüm geldiğinde silinen kabus.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Canım bir anda böyle bir şey yapmak istedi.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Canımın istemesi iyiye delalet, henüz pek işe yarar ve çarpıcı bir şeyler istemiyor olsa bile, yaşamamı bir zorunluluk halinden tutup çıkarabilecek tek şey isteklilik. Sonu başarısızlık dahi olsa isteklilik hep bir imdat çekicidir.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Ve yine şarkının bilinci. "Bir şarkısın sen samanyolu, ömür boyu sürecek." </span><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Sene dört bin sekiz kırk sekiz buçuk. Yirmi sekizinci yüzyıldan sonra insanlar yılları buçuklara bölmeye karar verdikleri için böyle bir tanımlama doğru olacaktır. Ne tatsız kurgu. "Bir şarkısın sen... ömür boyu sürecek.." Ölümsüzlüğün çok yakınındaki insanyavruları artık minimum sekiz yüz elli sene yaşamaya başlamışlardır. Yaşam garanti altına alınmıştır. Küreselleşmenin tam tersi istikamette gitmiş ve mikro çipik köylere ayrılmış olan dünyada "Samanyolu" insanların dudaklarından bir türlü düşemiyordur. Dünya gezegeni de Samanyolu'ndan. Öyle sürüp gider.... </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Majör izolasyon tecrübesi esnasındaki en verimli anlarım sinemayla başbaşa kaldığım zamanlar. Film seyredip tv.nin başına döndüğümde perdedeki gölgelerde sinemamı yaşıyorum. Daha bu gece, sigara içip kafamı metalciler gibi sallayarak ve sonra bir pop ikonu gibi kesintili ve dairesel hareketlerle dans edip biraz kendimi yaşama adapte etmeye çalıştım.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Bir yandan da büyük hikayeleri düşünüyorum.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Carmen,</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Madame Butterfly, ve Bovary</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">İlyada,</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Kurtuluş Savaşı,</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Kral Lear,</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Burroughs'un yazdıkları,</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Charlie Chaplin'in bayılınılan mimik tripleri........</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">hiç biri öyküme tekabül etmiyor.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">ben de yazamıyorum kendi öykümü.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Ne hazin.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Dün tv.de çıkan, balık etli olduğu için prezantabl çehresine rağmen elendiğine kanaat getirdiğim Nimet adlı dans yarışması adayının sözcükleri beni hepsinden daha fazla etkiliyor şu an "Şairin dediği gibi, -"demesi gibi" deseydi ağzına daha yakışırdı, ancak ulusal ve uydusal televizyonda olmanın getirdiği bir öğle kuşağı programı söyleminin baskısı altındaki ifadesinde şöyle devam etmekte- "Hayallerinizi yakın. Eviniz sıcak kalsın." </span><span style="font-family:arial;font-size:130%;">O şair ben olsaydım "Hayallerinizi yakın. Evinizi yıkın" gibi bir acımasızlığın içinden konuşurdum, ki kaldı ki bu bence acımasızlık değil. Biraz değişiklik için yüreklendirme. Bir nevi yarı anarşizm. Bu sözcük de, özgürlükçü manasının aksine, kullanırken beni en çok öz-töhmet altında bırakan laf: Sanki o kadar kutsaniyeti var ki, Emma Thompson gibilerinden sonra benim gibi bir İnternet kuşunun elinde sarkma yapıyor gibi geliyor. Oysa ben herkeze kaltak diyebilmeliyim. Nedir ki? Herkes bana istediğini ve bazen istemediğimi diyor, üzerime koyulan adlar yüzünden bazen dünyanın pimini çekmek falan istiyorum. Yüce Emma Thompson'a yüce olmayan bir laf ettiğim için neden suçlu hissedeyim ki.....</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Gene düne karışmış zamanlar arasından birinde, bir gün telefon geldi. Telekinetik psişik bir moda geçtiğim için ya da sadece rastgelişten ötürü "Yahu Cemre n'apıyor?" diye sormuştum ziyaretime gelip, soluyup solumadığımı, solup solmadığımı ya da en basitinden herhangi bir saç değişikliği geçirip geçirmediğimi kontrol eden anneme. "Bilmem. Geçende annesi ve babasıyla pazarda karşılaştık" dedi. Annem eve döndüğünde Cemre'nin eve telefon ettiğini öğrendim. Babam numaramı vermiş. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Telefon çaldı. Açtım. "Ne kadar hayırsızsın" dedi. Ona, kalbimi kırmamasını yoksa sakat kalacağını söyleyebilirdim. Sadece ilk yarısındayken sustum. </span><span style="font-family:arial;font-size:130%;">"Büyüdün mü küçüldün mü?" diye sordu. O an Alice Harikalar Diyarında'dan bir alıntıyla cevap verebilseydim sanırım manik bir mutlulukla dans ederdim. Yalnızca "küçüldüm" dedim ve yine çoğu zaman olduğu gibi, sosyal ilişkiye geçtiğim an başlayan ve kendime yakıştırmadığım gülümseme hali yüzümle birlikte sesime de kar gibi yayıldı. Aslında erimiş bir kaşar gibi yazacaktım, fakat yazının tarihsel kalıntı oluşundan dolayı kendime kar erimesini ilk olarak seçtim. Samimiyetimi bozmaması açısından kaşarin erimesini ikinci plana attım.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Yahu yahu.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Yeni bir projeye başlamayı düşünüyorum. Sanırım üç dört gün oldu. Projeden kastım, kendi kendime öğrendiğim fotoşop denilen ilüzyon setiyle, öncelikli olarak kendim için yaptığım görsel üretimler. Bir kaç tane derin ve hisli uygulamaya giriştim. Fakat her defasında hiç birini sevmeyip, kaydetmeden sildim. Böyle yapınca çalışmamış sayılıyorum. Kaydedip Cd'ye çekip ona buna yollarsam adına portfolyo deniyor ve çok çalışkan görünmüş oluyorum. Daha önce bu yoldan da geçtim. Ama köprüye bindikten sonra atlamaya karar verdim. Bir parça ekmek atıp çiğnemem gerek, sahiden midem fena.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:arial;"></span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:arial;"></span></span></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:arial;">...Bu defaki projemi yeni yıla ithaf edeceğim. ( Rezene çayı içiyorum, bakalım yazım nasıl etkilenecek..) Naylon poşedin içine bir noel baba heykeli koyacağım, elinde de bir pankart olsun istiyorum "3 Dilek Dile" ("Make 3 Wishes"). Altında üç satırlık bir form olacak. 1 numarada ya "No, Thank You." yazacak ya da " . . . . . . . . . . . .", </span></span></span><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:arial;">2 numara yine</span> belirsizlik ifade eden noktalar kümesi. Üçüncü satırda ise "yeni bir umut" ("a new hope") yazacak küçük harflerle. Bu proje hoşuma gitmesine rağmen bir türlü yapmak istemiyorum çünkü pop yanımla yeterince barışık değilim. Sanki hep ruhumla temasa geçmem gerekiyormuş gibi hissediyorum. Sanki bir ruhum sahiden varmış gibi. </span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">En iyisi, şimdilik, yüzünü göremediğimiz spiritüel varlıklarımızdan, yüzyüze görüşmediğimiz tanıdıklarımızla telefonda yaptığımız konuşmalara dönüş yapayım.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">...Ve geçen gün ilkokuldan beri arkadaşım olan tek çocuk bana telefon etti. O zamanlarki halim hakkında onu konuşturmak zevkli olabilirdi. "Yarın kaçta görüşelim?" diye sordu. Öğleden sonra iki nasıl?, dedim. Ancak ertesi gün uyumaya yattığımda saat on civarıydı ve asla sokağa çıkamazdım. Bunu ona mesaj atıp telefonumu kapadım. Bir ertesi gün ise her yeri kar kaplamıştı ve yine sokağa çıkamazdım. Bunu da ona yazdım. Bugün üçüncü ekiş günümdeyim, içimdeki garip güven artık kimse tarafından hiç bir hızarla biçelemeyeceğimi söylediği için... öyle duruyorum.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">İnsanlar onlarla görüşmediğim için kırılıyormuş, bunu anlayabilirim, ama anlamak için daha fazla çaba sarf etmeyeceğim. Ben kırıldığım için insanlarla görüşmüyorum. İnsanlar görüşmediğim için kırılıyor. Hayat neden hep Borges'i haklı çıkaracak kadar sarmal yapılara dönüşüyor zihnime düştüğü zaman.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">?</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">----- </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Neredeyse 2 haftadır beklediğim ve sonunda kar yağdığında çok yaklaşmış olan Tom Tkywer'ın Kış uykusundakiler filmi 50 dakika içinde izlenebilir olacak. Bu da bir neden daha yaşamak için. Ya da sigaramın bitmemiş oluşu. Marksist arkadaşım yazılarımı sevdiğini çünkü çağın yalnızlaşan ve yabancılaşma kulesinin tepesindeki çanın altında dünyaya sağırlaşmış sızlanıp duran insanının tezahürü olduğumu söylemişti. Elbette farklı sözcüklerle, ben kendi dilime tercüme ettim. Bu akşam ondan intikam almak için uzun uzun bulabildiğim tüm Marks fotoğraflarına bakıp onu Noel Baba kostümü içinde hayal edeceğim. Belki sonra hayallerimin ahlaksızlığından utanıp kendimi Robinson Crusoe gibi kırbaçlarım. Şimdi, bu paragrafla oluşan gündemin ilk sorusu: İnsanlar kendilerine muhteşem idoller, bütünlüklü ve çözümleyici kahramanlar seçerken nasıl olabiliyor da keşif dürtülerini törpüleyebiliyorlar? Bunca şey olurken, hiç bir şey yokmuşçasına nasıl yaşayabiliyoruz? Ya da ben, iddiaya göre! - ki bu iddia da beni kemirip duruyor - narsist olduğum için mi Marksist olamıyorum? </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Ah bundan çok sıkıldım.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">"Bir şarkısın sen Samanyolu..."</span><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"> Karşımda ışıldayan, yeni yıl geldi diye asılmış ışık ipine bakıp biraz lunapark düşüne, biraz Amelie kıvamında lunatik otomat zihinsel süreçlere dalıp çıkacağım. Yazısız, görsel.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Yazarken kalbim kapalı bazen. O zamanlar düşüncelerim en çok bir lolipop kadar saldırgan. ....çok eskiden kırık bir lolipopla herhangi bir saldırganın yüzünün deşilebileceğini okumuştum. Acaba ne kadar gerçekliği vardı? </span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Yoo, bunu öğrenmeyi istemiyorum.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Yeni yıldan dileğim yeni bir umut.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">Hepsi bu.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Canım mektubum,</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Seni burada yırtıyorum.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">,</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113548789069071375?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1135479997443248572005-12-25T03:56:00.000+02:002005-12-25T05:35:21.743+02:00<div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Güneş doğduğunda yeni bir şişe şarap alacağım. Televizyon seyrettim. Şimdi "Nirvana" dinliyorum. Saçlarıma saç şekillendirici kremlerden sürdüm, evde kimse yok, ben varım. Bu gece, bu sabah, ....her zaman. Kimse alanıma sızamaz.<br /></div></span><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">* * *</span></div><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><div align="justify"><br />Sex, uyuşturucu, alkol, aile, din, eğitim, saç kremi, transpoitting imgeleri, koyu kahve, çift küllük, televizyon, yaşam, hikaye, almodovar, john woo, peter greenaway, dans yarışmaları, flamenko, kocaman karlar, soyut, .....somurtkan suratlı boyuta yollanılmış olmanın verdiği yalpalamanın öyküsü. Annem pişman olduğumu ağzımdan duymaya çalıştı mutfak masasında. "Hayır." dedim. Pişman değilim, kimden utanacağımı bilmiyorum. Keşke ona "beni doğurduğun için pişman mısın?" diye sorsaydım o an. Cevabın "hayır"a geleceğini bile bile.<br /><br />Sonunda istediğim oldu. Kimsesizim.<br /><br />Kurt Cobain "Söyle sevgilim, dün gece nerede, kimlerle uyudun?" diye çığırırken ağlamaya başladım. Bunun için bir sevgilimin olmasına, bana söylemesine, bir dünü hatırlamama, geceleri uyunmasına gerek yoktu. Ağlamak bazen hipergerçekliğin ta kendisi diye - hissediyorum.<br /><br />İkinci paket sigaramı içmeye başladım. Eğer sokağa çıkacak kadar arzum olsaydı sabah aldığım o şarap şişesini kaç dikişte bitiriyorsam o kadar içişten sonra metroya binerdim. Metro en verimli bulduğum yerlerden biri. Kimsenin yüzüne bakmıyorum. Peki.. arada sırada bakıyorum, çünkü her yer insan kalabalığı. Ve benim bilmediğim bir kaç yüze hala ilgim var. Bakıp çekiyorum. Bakıp çekiyorum. Baktıklarımı fark ettiklerini hissettiğim an önüme çeviriyorum bakışımı. Kimsenin ona baktığımı bilmesini istemem. Hiç bir hayata girmek. Alanımın sınırları tarifsiz bir kapalıdevre koruma sistemiyle çevriliyken kimsenin benle hikaye kurmasına katlanamam. Artık kimsenin gücüne gitmek istemiyorum, üzmek benim için fazla sert.<br /><br />Sigarayla geberebilirim.<br /><br />Geçende, edebiyat okuyan bir arkadaşım şöyle dedi: "Erghian diyor ki; Türkiye gibi ülkelerden hep alegorik yazın çıkarmış. Çünkü biz bireyselleşmeyi tamamlayamamışız." Erghian kim bilmiyorum. Muhtemelen o da Adorno ya da Horkheimer gibi bir isim telaffuz etmişti, ama ben aklımda tutamadığım için hayalgücüme dayandım. Erghian'ın adresini bilseydim ona bir kartpostal yollardım. Gel beni araştırmana eksepsiyon olarak ekle diyen. Sakallarımın üzerindeki ince dudaklarıma oje sürer ve ojem kurumadan kartpostala eklerdim. Artık dudaklarımın çatlamasından korkmuyorum. Bedenim çoktan beri pek geri planda, yine de faaliyetlerini sürdürebiliyor. Bitlendiğimi öğrendiğim zaman da bedenselden çok soyut bir düşünceye saplandım. Tam da ailem ve toplum için parazit olarak yaşadığım bir dönemde, odamda kapalıyken bitlenmiştim. Onları kasıklarımdan yakalayıp iki tırnağımın arasında sıktığımda çıt sesini duyduğumda büyük bir rahatlama hissediyordum. Sanırım çoğu şey gibi bitlenmenin de dominant zararı psikolojik.<br /><br />Bir yazar olmadığımın kabullenişiyle bir yarı ayyaş yarı bilgili yarı hayalci yarı orta sınıf yarı burjuva yarı tv meraklısı yarı sinefil yarı küfürbaz yarı aşık yarı nefretli yarımın da yarısı olan katastrofik kimliğimi kale almadan bir sigara daha alıyorum kutumdan ve yakıp bir an için daha zamanın izmaritin ucunda yanmasını istiyorum. Külünü yere silkmeyeceğim. Temizlemek istemiyorum.<br /><br />Bir süredir Eco okuyorum. Umberto Eco'nun teorik yazılarının beni romanlarından daha çok heyecanlandırdığını fark ettim. Açık Yapıt adlı önermesinde benim çocukluğumdan beri sürdürdüğüm yaşantılar bütünümün savunusunu yapıyordu. Umrumda mıydı? Hayır, çünkü yaşamımı kimseye karşı savunmayacağım. Tetik benim elimde, kar yağdı eldivenim yok. Tabancam da öyle. Ama Yine de karın sevincine, camın şeffaflığına, şimdi gidip alacağım kahvenin duyusal edinimlerimi had safhada tatmin edecek oluşunun bilincine rağmen TETİK benim elimde. Belki de tüm bu sözcüklerle çekmiş oluyorum tetiği, biyolojik ölüme gerek bile yok.<br /><br />Ben nasıl bir izolasyonla ilk gençliğimi sürmüşüm geri dönüp baktığımda anlamam çok güç. Ve bir yandan da, bunu anlamanın haricinde, gün ışısa, şu market açılsa ve bir şişe şarap alsam diye çınlayan bir iç sesle uğraşmak durumundayım. İlk gençliğinde paçası şehir çamuruna bulanmış her gençten sekizi Nirvana'dan haberdardır ve bir yerde dinlemişliği vardır bu grubu. Oysa, ortaokuldan beri duyduğum ve Backstreet Boys ve Madonna ile birlikte hiç umrumda olmayan bu grubu şimdi dinliyorum. Yirmi dört yaşında- olacağım bir kaç zaman sonra ve belki bu bir şans. Lisede ergenlik bunalımlarının intikamını Kurt Cobain'le suç ortağı fantazisi yaptıkları bir müzikte çıkaran gençlikle birlikte değildim. Yalnızlığa eskiden beri meylim var. Onlar Nirvana albumlerinden sıkılıp kasetleri kolilere kaldırdıkları zaman da hala alakadar olmadığım biriydi Cobain. Sonra Internet'ten bütün diskografisini indirdim. Hep dinlemiyorum. Ancak intihar mektubu ile birlikte algılarımı açtığım zaman görüyorum ki benim burcumda olan Cobain sahiden hassas bir adam. Ve benim yalnızca hassaslığını algılayabildiğim insanlara gereksinmem var. Ölü ya da diri olmaları fark etmiyor.<br /><br />Biraz durup kendi geçmişimi anımsıyorum. İyi ki ülkenin en iyi finanse edilen ve dolayısıyla kapitalist sisteme en iyi adapte olmuş çalışkan (alanlarında çok okumuş ve yazmış dolayısıyla işlerliği olan) öğretim üyelerinin olduğu bir üniversiteye girme saçmalığını göstermişim. Üstelik aynı üniversitenin liberal politikaları destekleyen yapısıyla örtüşür bir de bilimsel özgürlük iddiası vardı ki benim ihtiyacım olan tek şey şu an camı açıp atlayabilecek kadar özgür olmam. İyi ki o üniversiteye gitmişim ve yarın uyanırsam; okuyacağım yazılarda, seyredeceğim filmlerde ve oturacağım masalardaki insanların da en az içeri gelen kızı boş sidiler hediye ederek becermeye çalışan filmci kadar zaaflı ve insan bir yanları olduğunu biliyorum.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">Derin olmadığım zamanlarda kendimden uzaklaşıyorum. Ama şu an sahiden yazmam lazım yoksa sigaradaki adlarını bilmediğim ve bakmaya da üşendiğim gazların hışmına uğrayıp başka türlü daha az fantastik bir sağlık sorunu yaşayabilirim. Sanırım verimliliğimin artması için sigarayı bırakmalıyım. Ardından, geçireceğim histeri krizinde azgın bir kaltak gibi yaylı yatakta zıplamak ya da kirli sakal bir Okan Yalabık gibi zippo çakmağımı bir buz kütlesine sürtmek hakkında hayaller kurup, onları kelimelerin kendiliğinden sıraları geldikçe görüntüye dahil oldukları bir anlatıya dönüştürebilirim. Bazen Woody Allen'ın 1000 öğrencisinden biri olduğuma dair gündüz kabusları görüyorum. Ne yazık ki hep James Dean için vardım. Tüm alt ve üst dudak saklanışlarımda ve her ortadan kayboluşumda, 10 yaşımda annemle birlikte bir koltukta yatar vaziyette, gayet oedipal bir vaziyette, Urfa'da seyrettiğim siyah beyaz ve adını bilmediğim bir James Dean filminin izini sürdüğümü sanıyorum şu an. Hiç kimse hiç bir şeyi kanıtlayamaz. Ama ben bir takım sebepler öne sürerek inandırabilirim.<br /><br />Beynimde, taşıyamayacağım kadar vaka, insan, hikaye, durum, vaziyet, ilişki, bağlantı, ve sözcük dönüp duruyor. Çarpışmalarının benim için bir atom bombasından farkı yok. Bir kez daha sigara solumalıyım.<br /><br />Tüm bu trafiğe rağmen, ve belki de bu trafikten bitap düşüşüm nedeniyle deliler gibi yorgun ve öfkeli düşüyorum. Az önce, mutfak yolunu aldığımda, şarap ve sigara için önüme düşen iş fırsatlarından bir kaçına e-mail atmayı geçirdim. Her akşam 1 şişe, tatil günlerinde 2 şişe şarap içerek ölüm anına dek geçen süreden etkilenişimi biraz durdurabilirim. Bir nevi tampon.<br /><br />Bir arkadaşım bana 2 şey söylemişti.<br />Senin iki sevgilin olacak bence: biri erkek biri kız.<br />Ve Marilyn Monroe gibi bir küvette bileklerini kesmiş bir şekilde ölü bulunmanı istemiyorum.<br /><br /><br />Anladığım kadarıyla:<br />Benim asla hiç sevgilim olmayacak. Yaradılışımın, şartlandırılışımla bütünleşmesi sonucu görünen kalıbımda en baskın yeri sessiz çözümlemeler teşkil ediyor. Evet, aşık olabiliyorum, ancak aşıkken bildiğim oyunları oynayamadığım için pek şansım olduğunu sanmıyorum.<br /><br />Bilek kesintilerine gelince... Sanırım, eğer bir gün ölmek istersem; kendimi öldürmek yerine, kendimi birine öldürtecek kadar kötüyüm (Vasat bir kiralık katil operasyonundan bahsetmiyorum). Provakasyon sonucu karşımdakine kendimi öldürtebilirim diye düşünüyorum. Çünkü, dünya insanları ile de kendimle olduğu gibi çetrefilli bir ilişkim var. Bir yandan asla zarar görmelerini istemezken, diğer yandan insanî olan herşeyin içlerinde olduğunu görmeleri hoşuma gidiyor. Bu sebeple çoğu kez aptal, çoğu kez çok zeki taklidi yapmışlığım vardır.<br /><br />Kötü bir ruh olduğumu zannetmiyorum. Hatta iyi bir ruhum. Fakat, bu dediğimin geçerli olması ancak "merak" dediğimiz kavramın normatif bir değerle ilişkilendirilmemesi halinde söz konusu olabilir. Sanırım tüm bu cümle yapıları Eco'yla kurduğum empatiden kaynaklanıyor. Benim bir sorunum yok, sizin varsa.... geçmiş olsun dileyerek Brechtyen bir yabancılaşmada keşfinizi sürdürmenizi dileyerek öteki paragrafa geçiyorum.<br /><br />Sanırım aylar önce, ekstaziden tamamen tiksinmiş ve bir daha dönüşü olmayan bir firar yaşamışken, bir düşünceyle irkildim: İlk günah neydi? Adem ve Havva'nın meyva yemesi hikayesi epeydir dillerden düşmedi. Sanırım bir kaç bin yıldır aktarılan bu hikayenin sembollerle çok defa açıklandığına eminim. Fakat, hepsini okuyacak ne sabrım ne vaktim ne de samimi bir ilgim olduğu için yine içime kapandım ve hayalgücüme yaslandım. Seks, yani kimi zaman duygusal alışveriş ve paylaşımın doruğu olan kimi zaman tüm iğrençliğin bütün yapışkanlığıyla kudurduğu bir sikiş sokuş olan cinselliğin ilk günah oluşu beni bir süredir ikna etmiyordu. Oralarında yaprak olduğuna da hiç inanmadım ve o ressamlar - bilmem hangi çağlardan nasıl etkilenmişlerdir - resmedişlerindeki pastellik de beni olsa olsa ancak barajlanmaya çalışılan bir nehir hissinde bırakıyor ve çekip gidiyorlardı. Penisin, vajinanın, dudakların, anüsün ve bilmemnerenin içine; biyolojiye de el atmış ilahi bir güç tarafından dokunmuş olan sinirlerimizden aldığımız, görece kısa süreli olan zevkin, hem İLK hem de Cennet denilen huzur çeşmesini kurutacak kadar BÜYÜK bir günah olacağına inanmak için sanırım ya hep ekmek yiyerek karbonhidrata dayalı bir besin rejimi izleyip düşünsel kapasiteleri minimalde sürdürmek gerekiyor ya da salt itaatkar olmak... toplum kuralları karşısında. Doğduğum ülkeyi, doğduğum kıtayı, doğrulduğum Dünya'yı düşündüğüm zaman, bir kısım insanın ekmek bile bulamadığını göz önüne aldığımda... İlk Günahın sex olduğuna dair bu yorumlamanın bi kaç bin yıldır - biraz zayıflayarak da olsa - ben kuluna dek varmış olması gayet anlaşılır geliyor. (Anakronistikten daha farklı bir zaman yanlışı yaptığımın farkındayım. Sonuç itibariyle, o bi kaç bin yılda hep ekmekle beslenen ve ekmeksiz insanların ağırlığından bahsedip bahsedemeyeceğimi bilmiyorum. Ama pardon........ burada, o yazanların lanet okuyup, uykusuz gecelerinde küfrederek yazdıkları makalelerden birini yazmıyorum. Canım isterse, dünyada ekmek kıtlığı bile çıkarırım. )<br /><br />Peki tüm bu laf kalabalığından gayrı, İlk günah neydi? </div><div align="justify"> </div><div align="justify">Şimdi, bir dedektiflik öyküsündeymişçesine olayı anımsayalım. Anlatılana göre; adam duruyor, yılanımsı şeytan kadına bir meyva sunuyor, kadın kanıyor ya da canı istiyor kim bilir, sonuçta elma kırmızı, ardından elmayı adama uzatıyor. Adam elmayı yiyor. Sonra sevişmeye başlıyorlar. </div><div align="justify"><br />Burada müphem olan pek çok durum var. Cevabını ancak Tanrı'dan alabileceğim ve dolayısıyla herhangi bir okumuş yazmışın yalnızca daha önceden yazılmışları tekrar edeceği için beni gayet heyecanlandıran bir bilgi. Ben bilgi üzerinde tek iktidar tanıyorum: adı Tanrı. Diğer insanlar yazılmış bulguların papağanı gibi geliyor. Dolayısıyla hayalgücümü kendimi bile şımartmadığım kadar şımartıyorum. Şimdi, kadın o cinsi sabitlenmemiş ve farklı din kitaplarında farklı sözcüklerle ifadedilen meyvayı önce kendi mi ısırıyor? Yoksa ısırmadan önce adama mı uzatıyor? Eğer bu sahne sahiden insanların hayaldünyalarının dışında bir yerlerde, yaprağı dökülen, toprağı ıslanan, bulutları olan bir diyarda yaşandıysa - ki benim inancım öyle - o meyvadan ilk tadan kim? Yoksa meyvayı bir ağaca bağlayıp birlikte aynı anda ısırıp mı sevişmeye başlıyorlar? Bu, erotizm ve aşk teması açısından daha sağlam bir tabloya sebebiyet verebilirdi. Kimi Wong Kar Wai filmlerinde gördüğümüz uzakdoğulu yoğun erotizm hangi konuda olursa olsun düşünürken güzel bir araç. Erotizmin araç olarak kullanılması beni kendime biraz daha yabancılaştırıyor ama olsun. Nasılsa yirmi dört senedir kimseyle sevişmiyorum ve artık bir rahip olmak istemediğime dair oturmuş olan kesin inancım dolayısıyla istediğim herhangi bir kavramı herhangi bir cinsel ifadeye dönüştürüp canımın çektiği yerden cümlemi sürdürebilirim. Paragrafın ilk cümlesine dönersek; ilk günah neydi sahiden? Vajinanın penisi içine alması mı? Yoksa penisin vajinaya girmesi mi? Bence ikisi de günah olamayacak kadar cılız. İlk günah MERAKtı! Havva'nın yılanî şeytandan ya da şeytanî yılandan meyvayı almasıyla başladı. Bu bence muhteşem bir metafor ya da muhteşem bir meyva! Elma ya da armut, bu durumda fark etmiyor.<br /><br />İnsan huzurunu merak ederek kaybetti.<br /><br /><br />....................birazdan bir yazıya daha giricem, bakalım bu defa yazım sayfada görüntülenebilecek mi? Ben bunları bile merak ediyorum. O kadar huzursuzum ki....... full time uykusuzum.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113547999744324857?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1134865347322250092005-12-18T01:04:00.000+02:002005-12-18T03:16:27.796+02:00<div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">Pencerenin önündeyim. Yarı aralık bırakılmış, rüzgâr gelip gittikçe ileri geri oynayan bir pencerenin önünde, hayatı sokakta alıkoyan duvarların arkasında, yalnız ve yalnızca duruyorum. Dişlerimin hiç istemediğim kadar çok farkındayım. Kapının çarpmaması için yere sıkıştırdığım eski kumaşa rağmen gelen sesten ürküyorum. Kahvenin ılıması, sigaranın tükenmesi, Beklemiyorum. "Bekleme"melerini söylüyorum. Katılacağım bir oyun yok. Köşe kapmacaları sevmiyorum. Saklı sebepleri, söylenecek bir kaç laf daha varken şimdiden suskun bırakan ...hiç bir şeyi.<br /><br /><br />Yeni bir yıl yaklaşıyor. Apartmanların önlerine ışıklar dizildi. Bu yıl neyi kutluyoruz?<br /><br />Geçen yıl, bir aralık gecesinde, yeni yıla yaklaşırken kendimi bilmez bir haldeydim. Bir Simit Sarayı'nda oturmuş simidimin kalan yarısını açlıktan gelen bir iştahla yiyordum. Taksim'de, saat tam on ikiyi vuracakken bir anda tüm lambalar söndü. Noel Baba'nın yakınlarda bir ağacın dibine düştüğünü aklımdan geçirdim. O sokakların bir kaç kahveciye girip çıkmak, bir kaç kitapçıda dolaşmak, ve bir kaç vitrine yansıyıp çekilmek için varolmadığını öğrendiğim geçen yıl içinde, benim gibi Noel Baba da yolunu şaşırmış ve İstanbul'un envayi çeşit ışığıyla en cafcaflı caddesindeki bir gölgeye düşmüştü. Bir anlık çok sevindim. Bir zamanlar, bir umutla yalnız başıma mağarasına girdiğim bir efsaneden intikam alır gibi değil; bir umut dağıtıcısının düşüşünün bile bir umut oluşundan. O'na masadaki telefondan bir mesaj attım ve "Taksim'deyim, ışıklar söndü, Noel Baba mı gelecek?" diye sordum. O ekrana sığmayan imzamı önümdeki deftere not ettim. Bir Simit Sarayı'nın, kot pantalonundaki susamları silkebilecek kadar asil kayıp küçük prensi. Geçmişinde inanacak bir kaç şey daha saklayan ve o gece, içlerinden Noel Baba'yı anımsayıp biraz daha mutlu kalmaya çalışan, sol bacağı uyuşmuş pinokyo. Ellerim titriyordu.<br /><br />"Kahve içmeye" çağırdı beni. Aşık olduğum ve saçlarına dokunduğum o değildi. Bana aşık olan da. İşte bu yüzden çok heyecanlandım. Işıklar geldi. Etrafta, durmadan akan, kimse bana değmediği sürece karıştıkça rahatladığım kalabalık yeniden görünür olmuştu. O an o denli güzeldi ki hiç bir cümle yazmaya gerek olmadan masadan kalktım. Ellerim üşüyordu ve sanırım kar yağıyordu.<br /><br />Boş ceplerimi hep çok sevdim. Gitgide zayıfladığım için hızla bollaşan pantalonu ceplerinden yakalayıp, düştükçe yukarı çekmeyi de öyle. Pantalonumu tutarak evine kadar yürüdüm. Tek hatırladığım "alttan üçüncü zil" oluşuydu. Sokaktaydım. Yaşıyordum. Soğuktu. Pantalonuma tutunuyordum. Saray'dan hızla kaçıp karlı bayırları, bembeyaz kaldırımları, geceye karışacak insanları ve binlerce hikayeli, müzikli kapıların önünde bekleyen iri yarı adamları aşıp Cihangir'deki o apartmanın önünde durabiliyordum. O manzarada sahiden de daha güzel görünemezdim. Tek omzumda sallanan mavi sırt çantamdan bir sigara ve marketten aldığım deodorant kutusunu çıkardım. Diş macunundan biraz daha az leke bırakan, naneli şekerlerden biraz daha az geniz yakan deodorant kutusunu üzerimde bitirdim. Güzel kokmaya çabaladığımı anlamasını istediğim için. Tam vaktinde sigarayı atıp alttan üçüncü zili buldum. Zile iki kez dokundum ve kapının açılmasını bekledim.<br /><br />Anılarım hep en heyecanlı yerinde kesiliyor.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">Artık, yeniden heyecanlanacak kadar güçlü olmadığımın benden daha net farkında beynim .</span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">O geceye dair anımsadıklarım o gece mi olmuştu yoksa bir başka zamana mı ait, bundan emin değilim. Eskisi kadar kolay kucaklaşamıyorum yalanlarla. Bu bir güven meselesi. Emin olmadığım hiç bir yalana güvenmiyorum, ve bu yüzden kapılıp coşkuyla yazmıyorum. Çünkü yalanlarla olsun - en azından onlar karşısında - samimiyetimi koruyorum, çünkü yalanlarımın bu yaşamı çekilir kılan rüyalar ve kabuslar olduğunu biliyorum. Ve ben evrenin en büyük ve çaresiz yalancısının oğlu olarak bunu her yerimde taşıyorum. Hala herkese ve her yere bu sene sonunda okulu bitireceğimi söylüyor. O okula hiç gitmediğimi ona söylediğim halde biraz daha ayakta kalabilmek için uydurduğu yalandan taviz vermiyor. Telefondaki arkadaşıma hala "kötü" olduğumu söyleyemiyor ve yalnızca "uyuyor" diyor. Yıl sonu geldiğinde, insanlar biraz daha az aşağılama ve ayıplama çubuklarını üzerime saplasınlar diye, o zamana kadar bana eski kumaşlardan bir diploma bile dikebilir. Bunu biliyorum.<br /><br />Hangi hikayenin ortasındayım bilmiyorum.....<br />Bugün kapıcıyla konuşurken "Bu yıl okulu bitirdiğinde, biz de buraya taşınacağız herhalde." diyen annemin gün geçtikçe değişen yüzünü mü yaşıyorum? Geçen ay, ona bir silahın nasıl tutulacağını öğrettiğini öğrendiğim sevgilisiyle kardeşimin üniversitedeki hikayesini mi? Mutlak sessizliği ile, ve kırdıkça kırılan babamınkini mi? Geçen seneki sokak maceramın silindikçe izi kalan hikayesini mi? Bana, bir gün "eski" bir gün "hala" dedirten ve bazen özlediğim arkadaşlarımla paylaştığımı mı? Dün "kaba" olduğumu ve "zamanın herşeyi gösterdiğini" bana yazan, o gece kapısından içeri girdiğim kadınla bir kaç zamandır yaşadığım incinişi mi? </span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">Yoksa yalnızca açılan ve açılmayan ve bazen kapatılamayan İnternet sayfaları mı tüm hayat dediğimiz her şey... ...yoksa hiç biri, hayallerimdeki ,</span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">"<br />Yıl iki bin iki. Dünya Uzay'ı henüz bütünüyle keşfedemedi. Dünya henüz kendini bile tam olarak çözemedi. Ve en önemlisi, dünya için hâlâ anlaşılmamışlar, çözülememişler ve keşfedilmemişler listesinin başındayım. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">(not: ÇAĞLAR'ın bilgisi yanlış, bunu biliyorum, doğrusunu öğrenmeyi istemiyorum. Çünkü doğruyu bilenlerin elle tutulur bir şey yazdığını görmedim... hep yanlış olanlar ve yanlışta gezinenlerin yazdıkları bende kaldı.) </span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">Çok eskiler, ateşin alevlerine kapılmış insanların av peşinde koştuğu yıllardı. İlk çağ, yazıyla görüntünün ötesine geçildi. Orta çağ, okyanusların sihrinin haritalar tarafından mürekkep gibi hızla emildiği bir dönemdi. Yakın çağ'dan pek bahsedilmez, adı gibi kendi de yeni bir şeyleri bekleyen bir çağ. Ve bu çağda çok fazla yeni isim keşfedilmediği için pek de mühim bir çağ sayılmaz. Hatta, adını bile sonradan buldu... Yeni Çağ geldiğinde. Yeni çağ'ın en heyecan verici yaşama sebebi makinalardı. İnsanlar bu nedenle kitlesel depresyonlar atlattılar. Sonra, televizyon programları, Prozac, passiflora ve diğerleri geldi. Böylece, uyuşmanın anlamının aşk, mutluluk ve huzurla dolduğuna şahit olduk. İki bin iki yılı, bundan yüz ya da iki yüz sene sonra doğan insanların geriye baktıklarında adını koyacakları yeni bir çağın sınırları içine dahil edilecek. Bense, tarihi kafasına göre yazanlardan yalnızca biri olarak, hayatta kalmam için şimdiye dek insanlığın geçirdiği tüm çağları mixlemeliyim. Bir ilk çağ adamı gibi avlanmalı, bir ortaçağlı gibi keşfe çıkmalı, bir yakın çağlı gibi beklemeyi bilmeliyim. Tabii makinalardan da zehir gibi anlamalıyım. Böylece önümüzdeki yüzyıllarda adını bulacak bu çağda bir yer alabilirim. Umulanın karanlık parçası gerçekleşmez ve dünya bizi tepemizden başlayıp ayak tırnaklarımıza kadar ezmezse.</span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">Bir aydır, çok yakında büyük bir mucize olacağı söylentisi her yerde dolaşıyor. Bakkalda, markette hatta süpermarkette. Görkemli bir mucize olacakmış. Haberlerde bu konuyla ilgili bir dosya yapıldı. Ekranın altında "Sahtekar Mucize Tellalları...Az Sonra..." diyen yazılar geçti. Haber üç dakika elli saniye sürdü. Videoya kaydettim. On yıl sonra bu konu hakkında bir film yapmak isteyebileceğimi düşünüyorum.<br /></span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">Arkadaşlık kurmayı pek sevmem. Genelde insanları gözleyen bir ajan gibiyimdir. Zaten bunu hissedenler de benimle arkadaşlıklarında rahat hissetmezler. Bu işime gelir. Yaşım ve yaşımdan da küçük görüntüm dolayısıyla kolayca sızamadığım tek yer orta kalite barlar. Genelevler bile sorun çıkarmazken o barlarda hep kimlik sorup duruyorlar. Bazen bir sahte kimliğim olmadığı için üç defa kriz geçirip üç turistin kimliğini çalıp kırdım. Bu deşarjı turistlerle halletmek daha akıllıca, dilimizi bilmedikleri için ülkelerine dönüş vakitleri gelene dek ancak kimliklerinin çalındığını anlatabilmiş oluyorlar. Kazara kırılmış kimlikleri bir yerde bulunursa da çoktan ülkelerine döndükleri için dava düşmüş olur.</span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">Mahalledeki kimseyle konuşmayan ve pek geleni gideni olmayan kilisede yaşayan rahip, dünyadaki tüm kötülüğün iyilikle çarpışacağını ve iyiliğin kötülüğü de içine alıp daha da büyüyeceğini anlattı bana. Ve o saat geldiğinde yakmam için bir mum verdi. Söylediğine göre, mucize vakti aydınlandığında, yeterince mum yanmazsa, mucize kıyamete dönüp sönecekmiş.<br />Bu mucize söylentisini, cuma vaazında mahalledeki imam da cemaatine aktarmış. Babam eve geldiğinde düşünceli ve kaygılıydı. Walkmanimin pillerini çalmasından bunu anladım. Hiphop şarkılarındaki iniltilerin beni bir Amerikan cehennemine düşürdükten sonra kapıyı üstüme kilitlemesinden korkuyor. Cehenneme girersem, en çok dans edemeyeceğim için üzülür ve burkulurum.<br /></span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">Beyaz ve çelimsiz mum, rahibin verdiği günden beri odamdaki komodin çekmecesinde yanacağı anı bekliyor. Tedirginim. Pencereyi açık bıraktığımda içeri giren rüzgârdan sönebilecek kadar ince bir ateş yayacak gibi görünüyor. Bir kaç gece elektrik kesintisi olduğunda önümü görmek için onu yakmayı aklımdan geçirdim. Fakat bundan vazgeçtim. Bahsi geçen mucize bir elektrik kesintisinden daha büyük bir felaketi yok edecekti. Mum bekleyebilirdi. Ben bir mucizenin olacağına inanmıyorum. Ancak, olmayacağına da inanmıyorum. Ve onu çekmecemde saklıyorum. Çünkü, ortalıkta misyonerlerin dolaştığına dair her gece televizyon yayını yapılıyor. Görünür bir yerde olması annemi ve babamı gereksiz yere kaygılandırır. "Gereksiz"... çünkü şu an böyle bir kaygıya ihtiyacım yok, sokakları ve insanları keşfederken hep dönebileceğim ve masum olabileceğim bir yere daha çok ihtiyacım var.</span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">Babam bir meyva suyu fabrikasında çalışıyor. Öteki meyva suları çürük meyvalardan yapıldığı için eve sadece yeşil elma suyu getiriyor. Elma suyu, saf elma suyu tozundan yapılıyormuş ve diğerleri gibi içinde gerçek çürük meyvalar yokmuş. Bu yüzden bizim için en sağlıklısı elma suyuymuş. Sahiden de elma suyu içtiğim zaman kendimi çok zinde hissediyorum ve dansta çok daha aktif oyunlar sergiliyorum. Çöpten bulduğum üzerinde kırmızı bir panter resmi olan cam ve kocaman bir bira bardağım var. Onunla iki bardak dolusu elma suyu içtiğim geceler için muhteşem numaralarım çoğalıyor. Fazla şekerli. Bu yüzden içine daima biraz su katıyorum.<br /><br /> notlar2.<br />----------insanlar ya kendilerinde ya da kendilerinin olmayan şeyleri aşağılarlar. bu aşağlamasının sebebi ikincisi. kadın onun olmadığı için orospu diyor.<br /><br />------------bir motorsiklet çalmaya karar verdim.<br />------------dans benim en büyük hayalim falan değil. dans benim tek gerçeğim.<br /><br />------------yağmurda evinin karşısında tüm gece bekleyecektim. o kadar üşüdüm ki, köpeklerin uluması fırtınaya karışınca eve geri döndüm. eve giremedim. o kadar çok ağlıyordum ki ahşap apartmanın merdiven boşluğuna çöküp sabah ezanını bekledim.<br />--------------döndüğümde annem sızmıştı. elindeki kumanda koltuğa düşmüştü. üzerine battaniyemi örttüm.<br />odama girip üzerimi değiştirdim.<br />gözümü kapatıp onunla hiphop yaptığımızı hayal ettim.<br />düşümde dans ederken gülüyordum ama gözyaşım durmadan aktı.<br />-------------özür dilerim, lütfen gelir misin?<br />nereye geleyim?<br />rahat ve mutlu olabileceğimiz bir yere.<br />neresi orası?<br />güzel hayallerimiz.<br />------------------" </span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">diye anlatıp duran çocuğun hikayesindeki bir dönüm noktasından daha çok içlenmeme sebep olmayacak mı hiç bir öykü?<br /><br /><br />Bunlardan hangisi bir diğerinden daha yalan?<br /><br />Kimbilir, belki de beklediğim oldu ve ben artık, daha fazla çınlayan kahkaha duymayacağım, daha büyük zigzaglar arasında bitkin düşmeyeceğim bir yere... hayatın kenara çekildim. Masadaki kahve, cam küllükteki sigara ve kulağımdaki müzik kaybolmadıkça, hiç sakıncası yok. biraz daha yazmaya çalışarak burada , hayatın saklı kenarında yaşamımı sürdürebilirim.<br /><br />Aralık gecesinde, aralık pencere,... hala aralık. Son bi' sigaram daha var. Ve yeni bir kutu. Üç yudum daha kahve. Sonra elma suyu. Ve belki indirdiğim Barışnikov ve Liza Minelli vidyosu çalışır. İzleyebilirim. Uyuyabilirim. Ispatlamak ve aktarmak istediğim hiç bir tercihim yok. Böyle kalabilirim. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113486534732225009?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1134860392283781432005-12-18T00:38:00.000+02:002005-12-18T01:02:01.983+02:00<span style="font-size:130%;">"</span>"Cemal Süreya Seber. Şair ve yazar. Doğumu 1931, Erzincan-Ölümü 1990, İstanbul." Doğumu<br /><br />ile ölümü arasındaki 59 yıllık bir minnacık suskunluk çizgisi mi Cemal Süreya'yı anlatacak?<br /><br />Cemal Süreya'nın doğumunu anlatsa anlatsa, ilk kitabı Üvercinka'daki ilk şiiri belki anlatabilir:<br /><br />"Kırmızı bir kuştur soluğum<br />Kumral göklerinde saçlarının<br />Seni kucağıma alıyorum<br />Tarifsiz uzuyor bacakların Kırmızı bir at oluyor soluğum Yüzümün yanmasından anlıyorum Yoksuluz gecelerimiz çok kısa Dört nala sevişmek lazım"<br /><br />Tarihler 1957'dir. "Kısacık geceleri" için yoksulluğuna hayıflanan 26 yaşında bir şair<br /><br />doğmuştur.Dört nala sevişerek, geceler uzasa da, ömür pek uzamıyor galiba. Cemal Süreya 1990<br /><br />Ocak'ında "Yeni Yaprak" dergisine son şiirini yazar:<br /><br />ÜSTÜ KALSIN ölüyorum Tanrım bu da<br /><br />oldu işte her ölüm erken ölümdür biliyorum Tanrım ama ayrıca aldığın şu hayat fena değildir<br /><br />üstü kalsın<br /><br />26 yaşında "gecelerin yoksulu" olarak doğan Cemal Süreya 1990'da, Faruk Şüyün'ün deyişiyle "geri kalan ömrünü bahşiş bırakarak" ölmeye karar verir.<span style="font-size:130%;">" </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">Mehmeh Altan - </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113486039228378143?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1130559540815079532005-10-29T07:16:00.000+03:002005-10-29T07:19:00.826+03:00Tanrı'nın özrü bulutları yaratmış olması<br /><br />benimki ise yazarlık.<br /><br /><br /><div align="right">bakkaldan vazgeçtim. yatağa giriyorum.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113055954081507953?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1130558507167910972005-10-29T06:28:00.000+03:002005-10-29T07:01:47.216+03:00Benim bir hikayem yok. Neden hâlâ buradasın? Beynim, düşündükçe kaçamadığım yüzlerce sesle dolu, yüzlerini silemediğim bunaltan öykülerle... bir türlü uyanamıyorum bunlardan,..çünkü hiç uyuyamıyorum. Hiç bir şeyi vaktinde yapamıyorum, uyumayı bile. Sokaktan kim geçmiş bilmiyorum. Sussunlar, dursunlar, yansınlar, silinip bitsinler istiyorum. Kim? Bunu dahi bulamıyorum. Hâlâ yazıyorum. Sözcükler kucağımdan yere sıçrayıp canları istediğinde tekrar gelen minik cüceler gibi. Niçin peri değiller? Bilmiyorum. Her şey öylesine anlamsız bir boşluğa takılmış ki, birazdan giysisi sökülür ve ben gerçeği çırılçıplak yakalarım diye umuyorum. Yalanın bu kadarına inanıyorum. Beynimdeki dostlarım, beynimdeki düşmanlarım her yazdığım cümleden bana ses veriyor. Bu kısımda şuna benzemeye çalışmış, şu kısımda beni kastetmiş diye.............kurtulamıyorum. Siktirin gidin dedirtecek kadar yazımın içinde herkes. Yazımı mahvedişimi üzülerek izliyorlar. Oysa kaybolmak istiyorum yalnızca - gitmeden olduğum yerden - tek anlık kısa bir iş - sanırım insanlardan nefret bile edemeyecek kadar soğuğum. tatsızım. ve çaresiz.<br /><br />tek bir mutlu öyküm bile yok emin ol. kısa anlarla dolup taşıyor zihnim. mutluluk çektikçe uzamayan bir ipin ucu gibi. çok sıkılıyorum. çok sıkılıyorum. mutsuzluktan da çok sıkılıyorum. dirayetsiz mutluluktan da. herşeyden. kendimi masanın altına saklandığım günki gibi çocuk hatırlamak istiyorum. masanın altına saklanıp babamın gelişini beklemiştim. işte bir anı! kaçabildiğim en gizli yer masa örtüsünün altıydı. birinin bana kızmasından korktuğum için gizlendiğim yerin öyküsü. bir anım olabilmesi için birinin bana kızıyor oluşunun tedirginliğini duymam gerekiyor sanırım. işte bir kayıp! ve yazı ve hikayeler ve tad ve yaşam........işte diğer kaybolanlar. kelimeler ürkütüldüğümüz yerden fışkırıyor. ürkmediğimizde canımız tek bir harf dahi yazmayı istemiyor. belki fotoğraf bile çekmeyiz. ürkmedikçe belki hiç gülmeyiz.<br /><br />bugün, bir zamanlar masaörtüsünün altına saklanacak kadar ürktüğüm babam, annemin katili olduğumu söylediğinde bile doyasıya ürkmedim. sadece evden kaçıp biraz titredim. ilk gelen otobüse bindim. annemi aramak için. annem ölmemişti. babam öldüğünü söylemişti. ve onunla birlikte gitmediğim için ölümünde payımın olduğunu söylemişti. ve başka şeyler söylemişti. söylemişti. hatta, bir kez daha, söylemişti. çok iyi yazabileceğimden bıktım. söylemişti. çok iyi yaşayabilir miyim? ..........söyle..............mi............ş.........belki hala bundan intihar etmiyorum. çok iyi yaşayabileceğime inansaydım belki kendimi öldürürdüm. bugün. dün. bir gün. söylemişti.<br /><br />açık camlardan sokaklara dökülen, balkondan uzanırken caddeye düşüveren zavallılıktan bıktım. biri beni bir yere götürsün istiyorum. bir sirke bir pastaneye ya da bir ormana. alkışlayalım, tatlı yiyelim ya da bana tecavüz etsin. bunların hiç birini önemsemiyorum. okulla çöp tenekesi arasındaki farkı dahi bilmiyorum. sanırım şimdi gerçekleri söylüyorum. bir şarkı söylemek istiyorum. kurduğum tüm mandalların bozuk olduğunu çünkü mandallı herşeyin sakat olduğunu herkesin yüzüne çarpacak bir makina icat edilebilir.<br /><br />bir küfür kuyusu varmış, kafirlerin kuyusuymuş, bir de çamurlu su - çamurlu su - çamurlu su. cinlerle konuşmaya mı dalsam? belki ağlayıp bir zamanki olduğum yerimde süklüm püklüm oturduğum yatağıma dönerim. benim bir güzel cümlem bile yok. o kadar kitap okumama rağmen kelime dağarcığım da hala bakir. kırık bir bisiklettense kanadı kırık bir bisikleti tercih ederim. klişeleri belki sevebilirim. hiç kimse tad bırakmadınız ki. özne-yüklem-tümleç. günaydın-hoşgeldiniz-iyiçalışmalar-iyigeceler. bir işe girmekten ödüm patlıyor. basit yapılıyım. herşeyimde. herşeyimle. komple. belki de biraz kompleksim olmalı. çünkü son 6 yılda benden bunun beklenildiğini anladım. oysa benim yalnızca susuşum ve sorularım var. cevabını bilsem de hem soruyor hem de susuyorum. birazdan köşedeki büfe açılır. ben birazdan<br /><br /><br />siz neden bugün kalktınız<br />bu yazıyı okudunuz<br />ve yemek yiyor olacaksınız?<br />bi de müzik dinliyosunuz bazen?<br /><br />sizi hiç anlamıyorum.<br />ölsenize..........................<br /><br />ben ölmüyorum çünkü ben zaten diri değilim.<br /><br />babası tarafından annesinin katili ilan edilmiş biri yaşıyor sayılmaz. bu oedipus'u bile aşıyor. ama onu da yaşamıştım. 14 yaşımdaydım. antika hikayenin tam tersi: gözlerimi açan bir olay. babamın ölmesini istediğim herhangi bir mevsim gününde defterime akan onca kırmızı nefretten sonra - hayır kırmızı imgelemim falan yok, tükenmezim kırmızıydı, çeneni kapa ve oku, ben de çenemi kasarak yazmaya devam edebileyim olur mu? - babam ölümcül bir kaza geçirdi. annemse ağlayarak "sizin yüzünüzden oldu" dedi. ben sonra ağladım. babamın ölmediğini öğrendiğimde ağlamam geçmişti. bazen çok kalpsiz olmalıyım. kendimi kalpsiz bir palyaçoya benzetiyorum. ama saçlarım kıvırcık değil. nefret etmek için bile kalbi olmayan bir palyaço. hikayesi acıklı olmasın diye domates yiyor. ve kirazın sadece rengini ve yuvarlaklığını seviyor, tadını değil. çok susmak istiyor. elleri var. ve yazıyor. annem sonra çok özür diledi. ben de bu olay hiç bir şey kadar önemsiz olduğu için "ne özür diliyorsun" dedim. babam da bugün bana telefonda selam yollayarak özrünü iletti. herkesin bir özrü var. mesela, çok yaşlı olmak gibi. mesela, çok sevmek gibi. mesela.............................................................eminim Tanrı'ya sorsam onun bile bir özrü vardır. yukarıda yazdığım şeyi unuttum. küfür çeşmesi mi demiştim. vazgeçtim. küfür kuyusu. bundan sonra bir küfür kuyum olacak. bu son yazdığım gibi olan cümleleri oraya atacağım. dilek kuyusu gibi. acaba bakkal açılmış mıdır? yalnızca bir sigara alıp döneceğim.<br /><br /> çünkü daha fazla ......... kalmadı.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113055850716791097?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1130555719929613172005-10-29T04:38:00.000+03:002005-10-29T06:26:52.650+03:00hepinizden...... hepimizden nefret ediyorum<br />kıyametle belki arınırım<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113055571992961317?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1130529588210592122005-10-28T22:57:00.000+03:002005-10-28T22:59:48.226+03:00soğuk klozete oturmayı sevmiyorum.<br /><br />bir kibrit çakıp bacağımdaki tüylere yaklaştırdım.<br /><br />kasıklarıma tuttum.<br /><br />ve çektim.<br /><br />kafamın içinden bir ses; meleklerin çok yorulduğunu, görevlerini bisikletlere devrettiklerini söyledi.<br /><br />susarken, kanadı kırık bisikletler, diye düşündüm.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113052958821059212?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1130527374741936582005-10-28T22:18:00.000+03:002005-10-28T22:22:54.753+03:00"gölün altında seviştik... dünyanın tüm dilleriyle..." umay umay / orospu kırmızı<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113052737474193658?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1130525834764981972005-10-28T21:51:00.000+03:002005-10-28T21:57:14.776+03:00Narcissus kendini o kadar çok seviyordu ki dünyaya yakıştıramıyordu. Göle giderken aslında bilinçaltının intihar çağrısına kulak vermişti. Kendini, kendine aşık olduğu için öldürmek istemişti. Göle doğru uzanırken aslında gölün derinliklerine uzanacağının farkındaydı. Boğuldu. Ve ölümsüzlük çiçeği lotusa yani bir nilüfere dönüştü.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113052583476498197?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1130119726184416972005-10-24T04:22:00.000+03:002005-10-24T05:08:48.423+03:00<div align="justify"><span style="font-size:130%;">muhteşem bir şarkı çalıyor. gene de kaybolamıyorum. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">artık kimseyle </span><span style="font-size:130%;">konuşmuyorum. işte bu büyük hikaye. ve bugün yine biri ile görüşeceğim. belki bana söyleyecek bir söz bulabilir. yoksa yine yalana mahkumum. kimsenin beni acıtmasına müsaade edecek kadar cesur olmadım. hiç, . bugün inandığım birine "savaş çıkacak mı?" diye sordum. "çoktan çıktı." dedi. ona inanmadım bu kez. insan olmak ne demek? ben olmak demek mi insanlığım? bir yanda dersleri görüyorum. akşam beş... birileri toparlanıyor. kapıdaki görevliye yine "öğrenci kartımda problem" olduğunu söyleyeceğim. yalan değil bu. fotoğrafsız kaydolduğum için kartım olmayacak. olmadığı için olmayacak. başvurmayacağımdan... içeri yürüyeceğim. beton merdivenlerin üzerinde ne var ne yok izliyormuş gibi yapıp aslında hiç bir şey görmeyeceğim. yarın keşke yağmur yağsa ve beni boğsa. ölsem ve acımasa, gibi hastalıklı dualar mahvediyor beni. hiç mi gülmediğimi soran sese fısıltı ve çamur diyorum. "sen, ben gülerken çamura bulan gel... ben seni fısıltımla kuruturum." okula gidebileceğimi sanmıyorum. tıpkı üç senede bir kitap yazmayı beceremediğim gibi. bana yalan da olsa .......... susacak biri _ yoo, bunu da istemiyorum. ölmeyi bile istemeyen biri böyle bir yalan dileyebilir mi?</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">bir piyano sesiyle yağmurda yürümek, çok uzun yürüyüşler. kimsesiz. aramadıkları yerde saklandım, diye öyküler okumak. saklanmadığım yerleri aramak istiyorum. bunu sahiden istiyorum. olduğum yerleri arayıp bulmak. bir ülke, bir şehir, bir kasaba, bir köy, bir oda, bir deniz daha..... var mı? diye, çocukluğum var mıydı? diye sormak için. herkes ne çok arıyor. ve günler gençken ne ağır geçiyor ...yaşlandıkça ağrılı ve hızlı.... günler,</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">günler geçiyor, el sallamak istemiyorum,</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">önümde bakılacak milyarlarca atom var.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">bir mikroskoba bile ihtiyacım yok.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">sadece bakmak istiyorum.............................. saat beş - sekiz. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113011972618441697?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1130116724873423912005-10-24T04:15:00.000+03:002005-10-24T04:18:44.880+03:00<span style="font-size:130%;">bir salak gibi ölmek istediğimi yazmak yerine daha da salak gibi başka birinin yazdığı roman hakkında bir şeyler yazmaya karar verdim. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">"<span style="color:#ff0000;"><em>malafa</em></span>"</span><br /><span style="font-size:130%;">normal renk</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">neyse vazgeçtim ... editlerken düzeltirim</span><br /><span style="font-size:130%;">benim bloğum değil mi istersem içine bile sıçarım.</span><br /><span style="font-size:130%;">ya da istersem içini bile yalarım.</span><br /><span style="font-size:130%;">ya da içine bile bakmam.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">egosit birinin sonundan banane hiç bi şey istemiyorum bye.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113011672487342391?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1130114113000471112005-10-24T03:28:00.000+03:002005-10-24T03:51:29.260+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4003/510/1600/denene001_3.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4003/510/320/denene001_3.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-family:courier new;font-size:85%;">"I am not with you anymore"</span><br /><span style="font-family:Courier New;font-size:85%;">"I am very invisible... still visible though."</span><br /><span style="font-family:Courier New;font-size:85%;">"then, hide me under your pants"</span><br /><span style="font-family:Courier New;font-size:85%;">..........something like a Japanese p-rose, </span><br /><span style="font-family:Courier New;font-size:85%;">it might make me alive..........it must!"</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113011411300047111?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1130113549618622642005-10-24T03:13:00.000+03:002005-10-24T03:25:51.936+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4003/510/1600/adsz_2_2.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4003/510/320/adsz_2_2.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-family:courier new;font-size:85%;">"I loved you once. I hated you once. That's all."</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:85%;">"I loved you once. I hated you once."</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:85%;">"I loved you once. I hated you once."</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:85%;">"I loved you once. I hated you once."</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:85%;">"That's all." <br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113011354961862264?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1130111821501898842005-10-24T01:31:00.000+03:002005-10-24T03:04:59.103+03:00<span style="font-size:180%;">küfrün çocukları<br /><br />intihar .<br /><br />yaralı bir at vurulur, dediler....<br />peki ya kırık bir köprüyü kim devirir,<br /><br />ılık ve ıslak gözdamlası akarken yumuşak ve tümüyle yanlış. kendi içine saklanamayacak kadar dar bir dünyaya sıkışıp kalmış. nefret ediyor. edemiyor nefret. çünkü yanlış. nefret değil; yanlış olan kendisi. kelimelerin döküldüğü bir yarayla geziniyorum, diyor. internetin ben kokan yalan odalarında kayboldum. aktıkça yakan sözcüklerin peşindeyim. yanıp iyileşme umuduyla ve telaşsız. korkuyorum. korkuyorum. Tanrı'm korktum. o arabeski bir türlü içimde tekrar bulamıyorum.<br />canım ölmek bile istemiyor.<br /><br />acıların... ne'si olduğumu soruyor ve susuyorum. kâfi. yalnızca, kahve. neden geldiğimi bilmek bile istemiyorum. artık canım böyle şeyleri umursamıyor ve kahvenin suyunun ısınmasını bekleyinceye dek saymayı bile akıl edemiyor. neden saysın? zaman niye geçsin ki? birileri zaten sayıyor ve zaman haydi haydi geçip gidiyor sonra tekrar geri geliyor. onunla oyun oynamak gene de mümkün olmuyor.<br /><br />ilahi adalet ya da adaletsizlik aynı şey. bunu biliyor ve karşısında hissizliğe boyun eğiyorum. gözlerimi yumup en çocuk ben olsam diye geçiriyorum, çünkü o kadar açık ki naiflikten başka bi bokun sökmediği dünyada. tek dileğimin kar yağması olduğu bir gün düşlüyorum. bir zamanlar gerçekti hepsi. tüm terminoloji yıkıntılarından önceydi. yir mi dört sene içinde yaşamımı bir çöplüğe dönüştürmeyi başardım. üstelik güzel ışıltılı suların aktığı bir çöplük ... ya da bu benim hüsnü kuruntum, aslında yalnızca yirmi dört sene yetti yaşamın bir çöplük oluşunu keşfetmem için. sokağa çıkmak niçin bu kadar zor bilmiyorum. sokağa çıkmak neden bu kadar gereksiz. para niye bu kadar berbat. filmler yalnızca sakatken ve uydurulmuş hikayeler hiç bir yerimi kımıldatmazken.... sanki ben böyle düşünürken... sanki hava soğuyor. kütüphaneden kitap numaralarını seçip kardeşime vermem ve onun bana romanlar getirmesini beklemem gerekiyor. yalnızlık insanlarla giderilmiyor. müziklerimle uyumak sonra da çekip gitmek....<br /><br />yaşamı nefretimden yakaladığımı onu kaybettiğim gün anladım. şimdi nefretsiz uyuyorum.<br /><br />ooooof yeter...................... bir yudum kahve daha.<br /><br />yarınki macera - kusabildiğin yere kadar kus.<br /><br />gitmediğin dersler, cemiyetler, ...........<br />- cennet o kadar uzakta yükseliyor ki ufukta bile izini göremiyorum.<br />oltasını gökkuşağına savuran bir çocuk bana yeter - siz siktirin gidin gerçekten ya da beni çağırmayın. ölmüyorum. ve hala nasıl olduğunu anlamadığım günlere uyanıyorum. kalkıp suya değilen sonra yola düşülen günler. otobüsler.... kalabalığın can sıkıcı ahmaklıkları. yüzler, yüzler, yüzler, şehirlerce yüz, yüzlerce şehir, yüzlercesi..... gözler, heyecanlı, ürkmüş, öfkeli, sözsüz, hikayeli gözler ve dudaklar................. çok yorgunum yeter........ oooof yeter. bir yudum kahve daha. sonra, yeter.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-113011182150189884?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1125570726513929542005-09-01T13:30:00.000+03:002005-09-02T19:37:15.933+03:00.......... ona bir mektup yazmak isteyerek doğruldum yataktan. duvara dayanıp, defterin ve kalemin üzerine ayaklarımı koydum. alnımda ipince bir ıslaklık... sildim. uyuyamadığım bir gece daha ve ben o mektuba başladım. ilk sayfasını boş bırakıp defteri kapattım... yatağa uzandım. ikinci sayfa hiç olmadı.<br /><br />her defa, ilk sayfadan başladım ona, yazmaya... boş bıraktığımı hiç bir zaman bilemeyeceği ilk sayfalardan oluşan defterim yanımdaydı, ben uyumaya çalıştım o sabah da. bulutlara ve apartmanın dizilmiş tuvalet pencerelerine baktım. apartmanın altalta dizilmiş pencerelerini, yattığım odanın camının kadrajına sığdırmaya çalıştım. unutmak da değil... çoktan unuttum. uyumak için mutlaka... onunla hesaplaşmam gerekliydi.<br /><br />ortak tanışlardan bana içerlediğini öğrendim. onu niye arayıp sormadığımı sorup soruşturduğunu duydum. bir cevap vermemi bekliyormuş demek. ona, yaptıklarını anlatmak istemediğime karar verdim. ufacık da olsa, içimde bir şüphe vardı. onla konuştuğumda yaşadığım dönemin bende yarattığı tahribat onu üzebilirdi ya da sevindirebilirdi. onun his yataklarına akamayacak kadar durgun bir ırmağım artık ben. bunu onun yüzüne bakıp söylesem saçmaladığımı ya da delirdiğimi sanıp bunu yüzüme der ve canımı sıkardı. umursamazca kalkıp gitsem, en iyi ihtimalle bir kayıp olurdu. ne konuşacaktık? ona mektup yazmaya bu yüzden karar verdim. ama bir türlü beceremedim.<br /><br />kağıda elimi sürmezken yazdıkça yazıyordum; kalemi kağıda değdirdiğim anda sözcüklerin sesi kısılıyordu. hevesi kırılıyordu. arzusu tükeniyordu. sanki kelimeler oradaydılar. söylenecek olan gayet açık yerli yerinde duruyordu... ancak zamanın izlerinden hiç bir şey net görünmüyordu. tatsız ya da tatlı değil... ne olduğuna karar vermek güç. fakat zor bir zaman lekesi anlatacaklarımın üzerine dökülmüş, beni ona yazmaktan alıkoyuyordu. sabah bulutlarına çevirdim tekrar başımı. dünyaya yaklaşmak için cama çıktım. esintiyi tenimde sürmek, onu takip ederek hissetmek bana öyle sevinçli geldi ki. bir süre yalnızca gözkapaklarımı örterek daldığım karanlıkta, rüzgar üzerimde dolanırken bekledim. Yağmur, sanki beklendiğinin farkında olabilecekmiş gibi boşandığında, damla damla sesini duydum. :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-112557072651392954?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1123408461127381192005-08-07T12:54:00.000+03:002005-08-07T12:54:23.136+03:00<a href="http://greggchadwick2.blogspot.com/">speed of life</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-112340846112738119?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1123000571240432912005-08-02T19:33:00.000+03:002005-08-02T19:37:10.786+03:00selammmm,<br /><br />arkadaşım olanlar, arkadaşım olmayı isteyenler ve arkadaşım olmasını isteyebileceklerim için;<br /><br /><a href="http://www03.quizyourfriends.com/yourquiz_IM.php?quizname=050802122358-571998&email=&amp;c=0&a=01">http://www03.quizyourfriends.com/yourquiz_IM.php?quizname=050802122358-571998&amp;email=&c=0&amp;a=01</a><br /><br />ilk kutuya adınızı, ikinci kutuya mailinizi yazıyorsunuz.<br />sonra a b c d diye tıklıyorsunuz sadece...<br /><br />sonuçları sonsuz meraktayım.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-112300057124043291?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1117393640017460302005-05-29T21:32:00.000+03:002005-05-30T00:03:48.116+03:00ben aşık olmuştum. günlerce. gecelerce. onu bensiz kendimi onsuz bırakmamacasına. arabeskse en vibrasyonlu notasına kadar. rocksa en cızırtılı elektrogitar sesini çıkarana dek. '80lerse gaz pedalına basıp uçarak. yazıysa, bir türlü birleşmeyen bir sürü defter sayfası... üstleri kahve lekeli, sigara yanığı dolu, danssa kalp atışlarımdan nefes alamayana dek. hepsi ise; tıpkı benim aşkım gibi. :) oldum oldum. sahiden.<br /><br />o-o-o-olmadı.<br /><br />ben de küstüm. bi de; onu sevdiğimi bile bile, arka odada başka oğlanlarla yattığı yastıklarda yatmamı istediği için. bi de; onun için eriyebileceğimi bildiği halde, gözümün önünde başka oğlanlarla öpüştüğü dudaklarını seyretmemi istediği için. bi de; beni asla, herkesi unutuncaya ve kendini unutturuncaya dek - sevmediği için. benimle konuşmadığı için onunla küstüm. işte, bu kadar naif benim aşkım. ne olmuş yani? onla sevişmek istemişsem ve bunu ona söylemişsem, suç mu? onu, beni acıtmaz sandığım için şimdiye dek en çok o kırdı beni. üstelik kırdıkça da kırıldı. bu da daha beter parçaladı ikimizi.<br /><br />onun mermer bir oku vardı. kalbimin kalkanlarını ilk bakışıyla eritmişti sanki. sapladı. saplandı.<br />neyi yazayım? onu incitirim diye sırtına bile dokunamazken, son gece "biraz masaj yapar mısın?" dediğinde tüm öfkemi teninden çıkardığımı da yazabilirim. "görüşürüz" dediğimde susmuştu ve arkasını bile dönmemişti. bu defa o "görüşürüz" dedi. ben "hoşçakal" dedim ve karanlık boşlukta merdivenlerden inerek çekip gittim.<br /><br />ben ciklet çiğneyen çocuktum; o ise sakızdan iğrendiğini söyledi. ben cikletimi tükürdüm. sonra öpüşseydik, belki... ama öpüşmedik. ve bitti. bu kadar basit.<br /><br />venüs'ün oğlu-mars'ın kızı. hiç biri. yok. yok yok.. gördüğüm renkten öylesine ürktüm ki; bu cümlenin sonu yok. artık bana kimse aşktan bahsetmesin. gecenin ağladığını duyana kadar bir daha aşkla ilgili tek kelime etmeyeceğim. belki bu gece ağlar.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111739364001746030?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1117391311718827432005-05-29T21:13:00.000+03:002005-05-29T21:28:31.726+03:00<span style="font-size:85%;">hiç kimsenin gitmediği yerlere gittiğimi hep yazarken anlıyorum.<br /><br />bugün de kadıköy'de birinin evindeyim. beni besliyor. üstelik sevgi bile besliyor bana karşı. bu, öyle açık ki.<br /><br />her şey, dün gece, eve dönüş yolunda ilerlerken onlarla karşılaştığımda başladı. okula gidecekler-miş, servisler iptal-miş, "gelin çay içelim" de-miş bulundum... iyi ki de öyle yaptım. onlardan birine belime taktığım bir kumaş parçasını verdim, saçına tak, dedim. diğerine ise, mavi, lastik bir toka. bir kaç saat önce saçıma takıp sek sek oynayan bir samuray gibi levent'in elit araçlarının camlarına sıçrarken, neşemi, öfkemi, deliliğimi sıçratırken taktığım mavi lastik toka.<br /><br />"neden akşam bize gitmiyoruz?" dedi.<br /><br />kabul ettim.<br /><br />akşama bir bara girip, gelen garsonları üç kere geri çevirim, önce role-play oynadık. o bir orospu, ben bir uyuşturucu bağımlısı, bir diğeri ise deli yi oynadı. .....marjinallik hiç bana göre değil. üstümüzde suni duran giysilerimizi çıkarıp, yine üç cici çocuk olduk. ama oyuna doyamamıştık. bu defa da Şirinler Barda diye bir senaryo kurmayı denedik. ben Şirin Baba, o Unutkan, diğeri Bilgili oldu. ...ama nedense söz döndü dolaştı, Şirinlerin üreme organları olmamasına rağmen Şirine denen karının nasıl ayrıştırıldığına geldi. Sahi.. Şirine'nin uzun sarı saçlarının yanında bir de memeleri var mıydı... Şirinler sütyeni diye bir şey var mıydı... yok! onları leylekler getiriyormuş. Bilgili böyle söyledi. Şirin Baba olarak ben de bilmediğim her şeyi bilir gibi yaptım. Ve onların birbirini sevmesi için çalıştım. Ama aslında aklım gece 1'de çetleşeceğim Doğa Ana'daydı.<br /><br />Doğa Ana'nın msn'i bozulmuş, gelemedi. Ben de henüz embryo halindeki bir sinemacı ile yazıştım. Beni nasıl heyecanlandırdı. Çünkü bana ........abi dedi :)))) sonra başka şeyler de dedi. ama kulağıma..... size söylememi eminim çok isterdi. herkesin bilmesini. ama ona öyle bir söz verdim mi? hayır vermedim.<br /><br />asıl konuya hala gelemedim. dünya'da ne iyi insanlar var. asıl konu buydu. geldim. şimdi de gidiyorum. bye. şaka şaka. ha ha ha.<br /><br /><br /><br />önce bana bir bilgisayar verdi. sonra bir yatak. sonra çikolata. kahve. sigaram bittikçe tazeledi. üstelik gülümsedi.<br /><br />ve ben, birbirimize kibarlıktan mı yoksa samimi mi gülümsüyoruz diye düşündüm.<br />çok hastalıklıyım.<br /><br />bi iki sigara bi iki de kahve daha içersem iyileşeceğim ve belki emin bile olacağım: beni seven biri var. hem de çok az tanıdığı halde.<br /><br /><br />/ bi de başka bişey daha oldu. : )) :))<br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111739131171882743?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1115232930463625282005-05-04T21:53:00.000+03:002005-05-04T21:55:30.470+03:00bi net kafe daha. sinir bozucu fan sesi. 14 numaralı masa. sallanıyorum. tüm günü hiç yaşamamış gibiyim. conrad otelin tepesine çıktım ilk kez. artık hiç bir şey yazamıyorum bye.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111523293046362528?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1115157247948573602005-05-04T00:32:00.000+03:002005-05-04T00:54:07.950+03:00klavye çok egzantrik. büyük 1 yazmak istedigimde "O" yaz1yor. az önce de 1 ya bast1g1mda 1 yazd1. hep öyleymis.. neyse... ingiliz harflerini kullanarak turkce yazacagim belli oldu.<br /><br />taksime cikmistim. replikas konseri var diye olmasa da ona da ugrarim belki.. belki.. diyordum. babylona yurudum. sade davetlilere giris izni vermeyi secmisler. geri dondum. birini aradim. kadikoydeymis. daha dogrusu uskudarda..ama kdkye gelebilirmis. onu gormek istiyodum. ama gormesem de olmezdim. gece 11 civari dolmusa atladim. kadikoye geldim. uskudardan 1 saat sonra cikacakmis. 1 saat doldu. bu kafede 1 saati doldurdum. cisim geldi. kafe kapanmayacak sanirim. nasil bi kafe oldugunu yazimin uslup fakirliginden anlayabilirsiniz. neyse ki heyecansiz ve guvenli.. sokaklarda abuk adamlar ve azicik kadin var.<br /><br />ust kattaki tuvalette muhtesem bi yazi gordum:<br />dusundugunuz kucukse su dokmeyi<br />dusundugunuz buyukse sifonu cekmeyi<br />dusundugunuz buyuk gitmekte direniyorsa fircayla mudahale etmeyi<br />ihmal etmeyin<br /><br />* sonunda kazanan siz olacaksiniz.<br /><br />klozetin tepesinde aynen boyle yaziyordu. millet delirmis. bunu yazmaliyim diye dusundugume gore ben de. okuduguna gore sen de. pis deli.. siktir git. hadi git de odevini yap, isin icin uyu, sevgiline cicek annene kupe babana da kravat al... gunleri geldiginde verirsin.<br /><br />arkadasim hala beni aramadi.<br />sanirim birileri ile bulusacakti burada.<br />beni ekerse. onu bicerim.<br /><br />kafede bir degisiklik mi oldu.. yazim guzellesti. yoksa ibrahim tatlises actigim icin icin mi acildi. bir sigara icicem ulan......<br /><br />bu sarkimi askimi anlattim sana<br />duymassan sevgilim uzulmem buna<br />alistim yillar boyu ben yokluguna<br /><br />kafenin kusu öttü! yani zil caldi. gece yarisindan sonra acik olan kafelerde ev muhabbeti yapip kapi zili ile servis veriyorlar. bu da yazimizin bilgilendirici kismi. ..gecende bunu dusundum ..bir yazi bilgilendirici de olmali. yoksa okuyan bir kesimi tatmin edemiyorum. sanki alemin orospusuyuz ya tatmin edecekmisiz.. bana ne..... ben yazar olucam.<br /><br />pavyona hic gitmedim. sen gittin mi? pavyon kulturu olmeden bir defa gitmeyi dusunuyorum. tabii saclarima jole surup kot pantolonla degil.... yakasi acik gomlek ve kumastan bir pantalonla.... ama bu gece chat kafedeyim. pardon net kafede... isiklari sondurduler. gece acik olmasi yasak oldugu icin gizli icraatta bulunuyorlar.<br /><br />bu arada sigara icmek de yasakmis fakat gizli icebilirmisim.<br /><br />nedir bu tripler bilmiyorum.<br /><br />bu arada o arada su arada.... hala aramadi (kerata... "kerata" sirf yazinsal kaygilardan oturu.. yoksa benim tarzim hic degil...)<br /><br />hep boyle oluyor. parayi buldum mu harcamasini cok iyi biliyorum. geceleri uyumuyor. ta 4 leventten kalkip chat yapmaya kadikoye geliyorum. bu, tam, 3 saat demek. ama ben de kader kurbaniyim... replikas konserine girebilseydim, hic burda surtermiydim.<br /><br />simdi bu kutuyu kapayip gidicem. daral gelmeden burdan uzaklasmaliyim.. geldiginde beni bulamamali.... hatta sen de bulamamalisin. ...bulup da bir kere olsun optun mu pis.<br /><br />(fonda ibo -mutlu ol yeter- calmayi surdurur)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111515724794857360?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1114682363845050372005-04-28T12:32:00.000+03:002005-04-28T12:59:23.846+03:00benim evim değil burası. bugün teyzeme geldim. eniştemin bilgisayarındayım. kaçak kullanım.<br /><br />---<br />kalite seviyesi 0.01 derecelik dar açı gösterecek olan bir yazı olduğunu sezdim.<br />.....................................<br /><br />size ne anlatmamı istiyorsunuz?<br />size ne anlatmayı istiyorum?<br /><br />...teyzem bana altmış milyon türk lirası verdi. ve bu beni rahatlattı. o parayla ne alacağımı bilmiyorum ama sanki ölmemek gibi bir şey. ya da bir gün daha kaybolmak gibi. 60 milyon liramın olması böyle bir şey. açlık takmamak durumu. ve sokakta dik yürüyüp "siz beni sikemezsiniz ben sizi sikerim" ataerkil iç sesin tokmağını güm güm içerden tene vurduğu andaki dış bakışlar... yani sokakta yürürken kişilerce "bu kim"lenmek.<br /><br />gene aynı kişiler istemiyorum. aşk da olsa istemiyorum... başka kişiler olsun. ve de başıma bela gelmesin. ve de salaklık yapacak olanlar gitsin<br /><br /><br />o kadar uykuluyum ki hiç bir şey beni kızdıramıyor. gazlamıyor da..... motor / dur.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111468236384505037?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113672722935209342005-04-16T19:24:00.000+03:002005-04-16T20:40:42.926+03:00<div style="text-align: justify;">yürümenin ne zor olduğunu hatırlatan sokaklardan geçerek, buraya geldim.<br /><br />ıslak, boş sokaklar. yüzümde, çöktüğü yerden bir türlü kalkmayan o ifade. yazamayacak kadar utanç verici tüm bu şeyler. yazamayacağım kadar utanç verici şeyler düşünüp taşıyarak geldim. oysa ben düşündüğüm her şeyi yazarım... ve yaşadığım her şeyi. nasıl şeyler olduğunu sen anla.<br /><br />geceyle bedenimi örtemeyişim beni nasıl da ezdi. var olup olmamamın hiç bir şeyi değiştirmediği sokaklardan geçtim. bu Tanrı'ya isyan mı, ..kadere? ...garsonun gelip bana çay içip içmediğimi sormasını istiyorum. hemen gelsin. bekliyorum. çünkü ben içeri gidemem. çünkü şu an nefes alamıyorum. çünkü sigara içiyor ve onu yalnız bırakamıyorum. Sigara................kendimi yalnız bırakamıyorum. Ben yazarken o da bitti. Söndürdüm fakat gitmiyorum. Çünkü açık havada oturmak istiyorum. Çünkü bir sigara daha yakacağım. Çünkü...............çünkü ne! Tüm çünkü'lerin çükü kopsun.<br /><br />havuzlu çay bahçesi, patlamış kolonlarından kırık dökük bir şarkı çalıyor... "bu dünyada en mutlu beni sen ettin. mutluluk ikimizin, diye beklettin. ağlamaklı bir günde beni terk ettin. belli ki; dönülmeyen uzak yerdesin." ne boktan şarkı, deyip gülemiyorum. çünkü. hayırçünkühayır. belli ki; dönülmeyen uzak yerde olan benim. En uzak yerdeyim. Burada. Evden çıkıp, sadece yürüyerek bulduğum bu en uzak çay bahçesinde... havuzu olan ama fıskıyesi tıkalı yerde.<br /><br />Suratımdaki ifadeyi biliyorum. az önce de bilip geçiştirdiğim katı duruşu. Çünkü gördüm onu. başkalarında gördüğüm zaman korkup bir gülümsemeyle yumuşatmaya çalıştığım ifadem... aynada gördüğümde, görmezden gelip hızla duvara sakladığım ifadem...<br /><br />..duvarların dili olmasa da hiç konuşmasalar,<br />aynalı gözleri olmasa da hiç, bakmasalar.<br /><br />hep, böyle kalsalar. duvarlar. onları bu yüzden seviyorum. onlar hep öylece dururlar. duvarlara beni bağlayan hiç bir şey yoktur. bu yüzden, beni duvarlara bağlasınlar, diye şarkılar yazıyorlar. insanlar, bağlanmayanlara, taşlara ve taş kalplilere kolay bağlanırlar. ve ben, yürümenin ne zor olduğunu ayak sürüyüşlerimden suratıma çarpan sokakları değil, ...dursam da koşsam da kımıldamadan bekleyen duvarları seviyorum. duvarlar sen istemedikçe acıtmaz seni: onlara kafa atmanın, yumruklamanın bir işe yaramadığını herkes bilir. oysa yollar.... kandırır. hayat da yollara benziyor. kanıveriyorum.<br /><br />o bakışa kanmamın üzerinden kaç hafta geçtiğini hala bilmiyorum. oysa iki hafta önce ördüğüm duvardan beri öyle hissizim ve hafifim ki.... sanki en uzak yerde kalmıştım ve geri dönüşü , ileri gidişi olmayan o yerde beni kimse bulamazdı. ....dökülüp kaybolan kaldırım taşları..... hiç ölmeyeceğimi sandım. sanki hep sürecekti. öyle çok korktuğumu nasıl söylersem söyleyeyim bitiremem, anlatamam da. imkânı yok. ...hiç bitmeyecek olmanın verdiği his, çıkmaz sokak hissi. Al işte! gene yol, gene sokak, ..... oysa telefon kablolarını keser gibi, sesimi kısar gibi, yazdıklarımı siler gibi kapattığım yollarla birlikte, ölümü düşünerek, ölüme inanarak tam iki hafta geçirdim.<br /><br />sonra bir gece onu da bozdum.<br /><br />çünkü birinin daha hala beni çok sevdiğine inandım ve onun ölmemesi için yaşayabilirim, dedim.<br /><br />yazmam gerektiğini biliyorum. içimde çıkmayan ve yazmadan adını koyamayacağım bir şey daha kaldı. peki ama bu lanet yerde garson neden hala gelmedi. cama takılan bir kaç göz teması denemesi....... bana bak, bana bak, buraya gel, ben buradayım. İki haftadır duvarlarda huzur bulan adam burada ve çay istiyor. Ama ayağa kalkamıyor. çünkü çok yorgun. çünkü çaldığınız şarkılar onu çileden çıkarıyor ve olduğu yere çiviliyor. "hey! beni gördüğünü gördüm."<br /><br />Beni gördüğünü gördüm. geldi. ve gitti.<br /><br />-hayret dışarda oturmuşsun, dışarısı soğuk değil mi?<br />-yok ya, içerisi sıkıyor beni.<br />-ilham mı geliyor dışarıda geliyorsun...<br /><br />olabilecek en samimi gülücük taklidini aldığım gibi verdim. bir çift hah! sesi. ve gitti. onun yerine bir fincan çay geldi. çay beni ağlatır, o garson da.... ama ben hiçbirine ağlamayacağım. Bir tek hikaye kâfi buna, bir tek şarkı. çay ya da garson ... ama ben ağlamayacağım, gülmeyeceğim de... içip kalkacağım. belki bir tane daha , ama daha fazlası ... asla.<br /><br />çünkü benim, başka yerlere dair, uzak ama acıtmayan düşlerim var. Sana, en çok hiç gitmediğim yerleri özlediğimi söylesem benimle dalga geçer misin? Aklından bile geçirme, yoksa seni dalgalarda boğar, köy tavuklarına çiğ çiğ gagalatırım. Kulaklarını keser bahçemdeki ağaçlara meyva olarak asarım... her şey masallardaki gibi olduğu için acımayacağını mı sanıyorsun. yanılıyorsun.<br /><br />...yok ya, korkma. ben bunların hiç birini yapamam. Ama gülme... yapmayı istemediğim için bana gülme. Sen de onlarla olma.<br /><br />Bugün Kurt Cobain'in intihar mektubunu okudum. Onca cümlenin arasından bana kalan "ben hassas biriyim"di. yaşayan birinin "ben hassas biriyim" demesinin ne güç olduğunun farkında mısın? Dünyada hassaslığı yüzünden saldırganlaşan, hassaslıklarını saldırganlık maskesi altında saklayan onca çocuk varken... "ben hassasım" demek ne tehlikeli ve ne kadar da zor. artık farkındasın. ve ben de hassas biriyim.<br /><br />...bunu söylememeliydim. müzik kesildi.<br /><br />"patlak hoparlörden yaptığımız banttan yayın bitti" dediklerini sanmıştım. meğer değilmiş....<br />İspanyolca ya da İtalyanca bir şarkı başladı. hiç fark etmiyor, çünkü ikisine de sağır olacak kadar seviyorum ikisini de... aradaki farkı anlayamıyorum, şarkılarda.<br /><br />Bir saniye için Dünya yı yeniden sevdim.... çünkü yağmur yine başladı ve ıslak mermerdeki ışıklı su, bana, sadece ona bakarak yaşayabileceğim hissini verdi. Keşke hep güzellikler olsa. hepimiz bunu istemiyor muyuz? Birbirimizi parçalarken bile... "domal dünya ve kendine her gün yeni bir kırmızı dantelli don al... seni hep ilk seferki kadar tazeyken domaltmak istiyorum" derken bile. Tamam kızma, ey yüce ve ahlaklı okuyucu. Tamam ben de kızmayacağım. Işıkları söndürdüler, ya çay bahçesi kapanıyor... ya da ... "hadi yatağa gel.." yani yatak, duvarlar beni çağırıyor.<br /><br />Önce onlarla hesaplaşıp, çayımı ödeyip, yolları aşıp, kendimi taşıyıp................. / sonra yine, başka bir en uzak yerde, evdeyim.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111367272293520934?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113612024354935622005-04-16T03:34:00.000+03:002005-04-16T03:40:24.356+03:00içli yazıları anlayan ve seven çok az kişi var.<br /><br />ve. içli kelimesine alerjisi olan yüzlerce kişi var.<br /><br />ve. üçüncü olarak. hislerimizi azaltıyorlar, bilinçli ya da değil, politik veyahut öylesine. fakat, durum, böyle.<br /><br />+ hislerimiz azaldıkça, weber'den okuyabileceğimiz gibi içi boş çuvallara benziyoruz. tutkusuz doktorlar, robot kafalı mühendisler, ev ekonomisi dersinden sertifikalıymışçasına yazan ölç-biç-tutsun yazarlar, sürümden kazanan şekerciler.<br /><br />* özür dilemeyerek bir an için hepsinden tekrar tekrar nefret edip , yerine bir şey koymayı becerebilir miyim?<br /><br />düşüneceğim.<br />lütfen, sen de düşün ve bir şeye karar ver artık. herkesin kararsız olduğunu görmek beni çok yoruyor. çünkü ben genel enerjiden etkileniyorum. ve evet deliyim........kıçının delisi. bok ye. (aşağılama tribinde "deli", "hasta" ya da o biçim bir şey diyenler lütfen mailini post atsın onlara güzel küfürler yazacağım)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111361202435493562?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113610713167394312005-04-16T01:25:00.000+03:002005-04-16T03:24:23.390+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">01.25<br /><br />odama döndüm. bir rulo tuvalet kağıdından elime sardığım upuzun bir tutam kopardım. kopardıktan sonra bunu yaptığıma pişman oldum. tüm ruloyu odama götürmeliydim, gerektikçe koparıp kullanabilirdim. şimdi ziyan olmasın diye hepsini kullanmalıyım ya da arta kalan parçaları öylece atacağım. . .ve çok çirkin duracaklar. çünkü tuvalet kağıtları kullanıldıktan sonra hep çirkinleşirler...buruşur ve yapış yapış olurlar. burnumu silerim, sümüklenir. belki mastürbasyon yaparım, gene kirlenir. az sonra yapıp, içerken dökeceğim sıcacık kahveye dokunduğunda bile kimsenin elini sürmek istemeyeceği bir kağıt parçasına dönüşür. ....hayır, hiç bir şeyi tuvalet kağıdına benzetip de işi bok etmeyeceğim. ...kendimi üzmeyeceğim. güzel güzel müziklerimi dinlerken kalbimle oynamayacağım. tuvalet kağıdı derlemesi yapacağım. zaten hep bunu yapmak istemiştim. bakın ne güzel oluyor:<br /><br />Türkiyemiz Devletinin Türkçemiz Sözlüğü der ki;<br /> tuvalet kağıdı: ayakyolunda temizlenmek için kullanılan, özel olarak hazırlanmış ince kâğıt.<br /><br />Meriam Webster'in İngilizcemiz Sözlüğü der ki;<br /> tuvalet kağıdı: tuvaletlerde kullanılmak için yumuşak, ince ve emici kağıt.<br /><br /></span> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">İlk kez 14. yy.da Çin'de üretildi. Fakat faktöriyel olarak bakar isek, mucidi </span><span style="font-size:100%;"><span class="postbody">Joseph Gayetty-USA. </span><span class="postbody">Sene: 1857...<br /><br /></span></span><code><img src="http://www.homedecorations.com/Kohler/Revival%20Toilet%20Tissue%20Holder.jpg" /></code><br /><span style="font-size:100%;"><span class="postbody"><br />İnternetteki bi site diy</span>or ki;<br /><span class="postbody"><br />"Gayetty, Manila kenevirinden yapılmış bir kağıt tasarlamış adına "İşaretlenmiş temizlik kağıdı" demişti.Buluşu "Gayettiy'in sağlık kağıdı" adıyla piyasaya sürüldü.Tuvaletlerde kullanım için mükkemmeldi ama tıvaletlerdede inanılmaz yığınlar oluşturuyordu çünkü henüz sifon yoktu; ilk tuvalet kağıdı paketi 500 sayfalık kutular halindeydi yani rulo değildi ve kullananların bazılarının kıçlarında sertliği yüzünden ciddi tahrişlere neden oluyordu."<br /></span><br />Başka bir site de ekliyor:<br /><br />"Mucidin ismi her bir kağıdın üzerinde yazılıydı."<br /><br />Eskiden ahşap, yün ve dantelin, kağıt yerine kullanıldığından da söz ediliyor. Benim o çağlarda yaşamam gerektiğini daha iyi anlıyorum böylece. Şöyle dantelden tuvalet kağıtları ve fransız kostümüm ve çalgıcılar.... acım gelirse de basarım yünü, derrrrt mi? .....hele ahşap! ım..mafişş, kimse sormasın söyleyemem ahşap tuvalet kağıdının nelere yol açtığını, keza..... okuyosunuz. Valla, şaka maka... ciddi middi.... araştırmalar gösteriyor ki, normalimi darma duman etmekle çok iyi etmişim.<br /><br />Bu araştırmamda öğrendiğim bir diğer bilgi: Afrika'da insanlar kıçlarını sağ elleri ile yıkadıkları için</span><span style="font-size:100%;"><span class="postbody"> tokalaşmak için sol elleri tercih ederlermiş.<br /><br />delirmekten tuvalet kağıdı ile sıyıran, ama uzun süre böyle devam edemeyecek olan ve öğrendiklerini gene kesin hisli, dertli, aşklı, meşkli, bir şeylere dönüştürecek olan bu faniden şimdilik elveda,<br /><br />....bu arada, içli şeyler yazmadığım için kahvemi hiç dökmedim ve hep içtim.<br /><br />bi de öp tüm , niye öpüyosam............ belki öpülmeye ihtiyacınız vardır diye..... neyse, gene beynim başladı. ben gidiyorum. ......başka ve boktan olmayan, orijinal bi yazıya.<br /></span></span></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111361071316739431?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113587819959669562005-04-15T20:02:00.000+03:002005-04-15T20:56:59.960+03:00<div style="text-align: justify;"><br />içim dolana dek sana tek satır dokunmayacağım.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111358781995966956?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113581796263595432005-04-15T19:11:00.000+03:002005-04-15T19:16:36.263+03:00<div style="text-align: justify;">erimiş kaşar peynirini çok seviyorum. bundan seksüel bir zevk aldığımı sanıyorum. oral dönemimi atlatamadığım için hiiiiç üzülmüyorum. aagh! canım acıdı. biyolojik. ...kimse sebebi çıksın bir yeri.... sigara mı????? ....belki belki. 1 de 2 sigarada bir ev kokmasa! çok sevineceğim ve varoluşu bile ezeceğim.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111358179626359543?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113581362279610932005-04-15T19:02:00.000+03:002005-04-15T19:09:22.280+03:00çipi çipi şarkısı ile mutlu oluyorum.<br /><br />"`john steinbeck`, yazmanın anlamı ve onun öğretilip öğretilemeyeceği konusunda şöyle der:<br /><br />yazmanın bir büyük yanı varsa, ki var olduğuna inanıyorum, kimse şimdiye değin onu başkasına aktarabilecek biçimde bir formülle açıklayamamıştır. öyle sanıyorum ki, işin sırrı, yazarın, önemli duyduğu bir şeyi aktarmağa itilmesi, o şeyin acı verecek derecede dışarıya çıkmak istemesidir. yazar, bunu duyuyorsa, bazen, her zaman değil ama, duyduklarını dile getirmenin uygun yolunu bulabilir. "<br /><br />çipi çipi şarkısı ile mutlu oluyorum ve bunu yazıyorum,<br />steinbeck haklıysa, mutlu oluşum, dışarıya çıkmak isteyecek kadar acı veriyor bana... ve yazıyorum. steinbeck'e çatalımı batırıp onu bir köfte olarak yediğimi biliyor musunuz..... bunları bilmiyor musunuz, köşesi burada sona erdi. lütfen tabakları yıkayın. çünkü ben küçük kralım ve size acımıyorum. :))))) çalışarak gelişmenizi...........hadeee....sonraya,<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111358136227961093?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113574962803257672005-04-15T17:08:00.000+03:002005-04-15T17:22:42.806+03:00evden cikmadan onceki dilekler ve, "inanirsan olacaktir" ozdeyişi diye bir durum var. bir tür kültür mirası........ değerlendirmek ve içimden bişeyler geçirip dışarı -ekrana- taşırmak gerek:<br /><ol> <li>sokakta para bulayim</li> <li>yolculuk kısa ve kazasız geçsin</li> <li>yolda herkes bana hayran olup yutkunsun</li> <li>...ben de en az 3 kişiye</li> <li>vapuru kaçırmayayım, vapurda içtiğim sigarayla izlanda'da gölde kayma tecrübesi ile latin amerikada Çippi çippi (I am chippi chippi man!) yapma tecrübesinin kombosunu yaşayayım</li> <li>dış mekanda; ______________ yazmak istiyorum<br /> </li> <li>istemediğim kimse ile karşılaşmadan / istediğim herkesle karşılaşarak</li> <li>kaset teklifi alayım</li> <li>internet yazılarımın, eğer kitaplaştırılırsa, genç nobel ödüllerine aday olacağıma dair kandırılayım ve sonra da bir yayınevi ile anlaşayım, nobel almayayım, çünkü reddetmiş olayım.</li> <li>tatil kazanayım.</li> <li>ihtilal olsun, vatandaşlık kalksın (sadece türkiye değil, başka türlü bir şey, şimdi yazamayacağım, canım istemiyor, ok?)</li> <li>çok sevdiğim birini daha göreyim.</li> <li>sokakta alf kostümlü bir cüce bana akşam öteki evde okumam için kısa bir yazı versin, 1 paket de boya.</li> <li>ışınlanayım</li> <li>gittiğim yerde olmayayım</li> <li>"her şey ve de hiç bir şey" ( bu lafı da unutayım .....................)</li> <li>kola sigara mucizesi</li> <li>................................................................................................................................................</li> <li>................................................................................................................................................<br /> </li> </ol><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111357496280325767?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113529818730154172005-04-15T04:37:00.000+03:002005-04-15T17:02:26.656+03:00<div style="text-align: justify; color: rgb(153, 153, 255);"><span style="font-size:100%;">ne geceydi.</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">yirmili yaşlarıma girerken karşılaştığım çocukluk aşkımla gecenin en geç saatlerine dek yazıştık. onu nasıl temiz sevebildiğime şaşıra şaşıra sevdim. şüphesiz sevebiliyor oluşuma hayret ede ede oynaştım. .....sözcükler.....beni yalnız bırakmadı. yazdıklarım onu yalnız bırakmadı. o da beni....... biz hep güzel kalacağız. buna adım gibi eminim. çünkü birlikte saftirikleşiyoruz. saf olan güzeldir, diyorum. evet. varrr mı? dahası, yanıbaşında uyuyan acıyla kavrulmuş fıstıktan da bahsettik. acıyla kavruldukça daha bir tatlılaşan fıstık.... onlarla hayat çok güzel. yetmedi mi?</span><br /><br /><br /><span style="font-size:100%;">.......daha erken, ama mahallenin uyuduğu saatlerde ise eskimeyen mailleri buldum.</span><br /><span style="font-size:100%;">birini sizle paylaşacağım (hayır, bu mail <span style="font-style: italic;">o </span>çocukluk aşkımdan gelmedi. başlı başına aşktan oluşmuş birinden geldi...başka bir <span style="font-style: italic;">o....</span> Ahhh O yok mu o!.. o var ya o, işte tam şöyle demişti yazısıyla kurduğu rüya gibi dünyada) :</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">">SEN DE ÜSTÜME BİNMEKTEN VAZGEÇ</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> İnsan bi kez hayatının çetrefilli bir şiir olduğunu anlamaya görsün.</span><br /><span style="font-size:100%;">>Kendini tutamayıp kahrolarak katıla katıla gülsün mü, yoksa sevinçten</span><br /><span style="font-size:100%;">>miyavlayıp bi çay bahçesinde ağlasın mı bilemez. Deneyimsizim; size yeniden</span><br /><span style="font-size:100%;">>arkadaşlık teklif ediyorum. Üstüne alınanlar telefon tellerinde</span><br /><span style="font-size:100%;">>'adaletsizsin' diye azarlasınlar. Deneyimsizim; size benden nefret</span><br /><span style="font-size:100%;">>edecekseniz 'çok beklersiniz' uyarısında bulunuyorum. Acıktım, rüya gibi</span><br /><span style="font-size:100%;">>bir hayat istiyorum. Artık sadece bunu istiyorum. Sadece bunu istediğim,</span><br /><span style="font-size:100%;">>bunun peşinden arsız bir çocuk gibi koştuğum için bana daha çok</span><br /><span style="font-size:100%;">>kızacağınızı bilerek.. Afedersiniz yaa size bir teklifte daha</span><br /><span style="font-size:100%;">>bulunuyorum; arkanızı dönüp giderken azıcık güler misiniz..?</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> Füruzağa kahvesinde kapiçino nargilemi tüttürüyorum. Aldığım</span><br /><span style="font-size:100%;">>keyiften memnunum. Şaşkın şaşkın ayakkabılarımı seyrediyorum. Çok</span><br /><span style="font-size:100%;">>neşeliyim, her an birilerini daha sevmeye hazırım. Rujumu muntazam</span><br /><span style="font-size:100%;">>sürmüşüm, pavyon desenli saçlarımı okşuyorum. Bilmem anımsıyor musunuz ama</span><br /><span style="font-size:100%;">>hayatta kendini çok sevmek diye bir şey var... Kendine bayılmak, kendinle</span><br /><span style="font-size:100%;">>dalga geçmek, kendine alışkın ve düşkün olmak. Tam da bunları yapıyorum.</span><br /><span style="font-size:100%;">>Valla billa çok iyiyim. Yanıma sıkı arkadaşlarımdan biri geliyor.....;</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> + Merhaba canım. Perşembe günkü yazın nefret doluydu...</span><br /><span style="font-size:100%;">> * Yok canııım., anlaşılmamaya alışkınım ama nefret neyin nesi..</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> + Kör müyüm yaa, okuduğumu anlıyorum..</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> * Nefret neresindeydi peki?</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> + Eeee genel. Her yerinde.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> *Allah Allah</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> + Allah mallah, nefret doluydu işte.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> * Nereden doldurduğum belli oluyor muydu..</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> + Ne küstahsın.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> * Öyleysem öyleyim balım.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> + Küstahlık küpüsün.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> * Siktir be...</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> Gerçekler ya da diğer ismiyle ucuz çaresizliklerden iç baygınlığı</span><br /><span style="font-size:100%;">>geçiriyorum. Nefret kolayca elde edilir. Farkında olmadığın zamanlarda bile</span><br /><span style="font-size:100%;">>yanında bulunur. Hayatta hep sadık duygularım oldu. Ama nefret bunlardan</span><br /><span style="font-size:100%;">>biri değil. Kör müyüm diyor bana. İleri derecede miyop gözlerine bakıyorum.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> İleri derecede miyop ruhuna bakıyorum. Giysilerine bakıyorum; portakal,</span><br /><span style="font-size:100%;">>mor, pembe. Vitrinlerde acıklı acıklı bizi satın alın diye bağıran son</span><br /><span style="font-size:100%;">>trend halleri. Üstünde bişeymiş gibi duruyor. Sanki yarın uyandığımda Bİ</span><br /><span style="font-size:100%;">>KALP CERRAHINDAN daha fazlasına ihtiyacım olacak. İki şişe serum, kırmızı</span><br /><span style="font-size:100%;">>rujumu silebilmek için bir paket ılık pamuk, üç ağrı kesici, bax salem ve</span><br /><span style="font-size:100%;">>hiç yanmayan çakmaklara ihtiyacım olmayacak. KES, KOPYALA, YAPIŞTIR...Size</span><br /><span style="font-size:100%;">>güzel bi teklifte daha bulunabilir miyim; hadi ata binelim.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> En hayırlı ve en hayati olanı hemen keşfediyorum. Ayakkabılarım, ah</span><br /><span style="font-size:100%;">>onlar, evet onlar, dön onlara. Neşeliyim ya. Nefret denen en eski meseleden</span><br /><span style="font-size:100%;">>payıma düşeni kusa kusa yedim ya. Artık sadece ayakkabılarımla</span><br /><span style="font-size:100%;">>sevişmeliyim. Bu konuda kararlıyım, hırslıyım, umut doluyum. Sevgili,</span><br /><span style="font-size:100%;">>sevimli, nispetçi ayakkabılarım benim. Yeni sevgilim, her şeyim, her</span><br /><span style="font-size:100%;">>şeyim..</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> * Ne haber. Nasırımla uğraşıp durma, beni mutlu et, lütfen.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> - Sen de üstüme binmekten vazgeç.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> * Terbiyesiz, seni bağcıklarınla boğarım.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> - Anladık sevgi dolusun ama önce doğru dürüst bağlamayı öğren de.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> * Bak alttan alttan dalga geçme, bozarım façanı.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> - Sıkıyorsa yanında oturan, suratına suratına nefret dolusun diyen</span><br /><span style="font-size:100%;">>miyobun façasını boz..</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">> * Nerede ben de o g.t Yok işte.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">>- Yoksa yazıp ne keyif bozuyorsun. Neyine çay bahçesi, nargile,</span><br /><span style="font-size:100%;">>arkadaşçıklar, kanser sohbetler, cinnet aşklar.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">>* Sana ne, kapa çeneni de beni eve götür.</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">>- Seni her yere götürürüm güzeli, yeter ki, DAHA GÜZEL NEFRET ET !</span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">></span><br /><span style="font-size:100%;">Umay Umay</span><br /><span style="font-size:100%;">"</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111352981873015417?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113434980931984332005-04-14T02:09:00.000+03:002005-04-14T19:56:49.506+03:00<div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 51);font-size:85%;" ><span style="color: rgb(255, 255, 255);">- o...öksürüyordu ve korktum, tüm üzüntümü yüklenmeye çalıştı</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 255, 255);">- aman</span><br /> <span style="color: rgb(255, 255, 255);">üzme kadını</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 255, 255);">- ben üzgünüm diye üzülüyor</span><br /> <span style="color: rgb(255, 255, 255);">....seven öyle oluyor<br /><br />diye yazıştık.<br /></span></span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="font-size:85%;"><br />neden kalbim var?<code><br /></code>o ölmesin diye yaşayabilirim. çünkü onu seviyorum.<br /><br />neden -gene sol elimin başparmağının altı sızladı- gözüm yaş dolmaya başlarken olur hep bu?<br /><br /><br />o ölmesin diye hayatla da uzlaşabilirim... özgürlüğümü kaça isterlerse satar, gündüzümü herkese açık arttırmayla kurbanlığa çıkarırım. çünkü onu seviyorum ve ölmesini istemiyorum.<br />geceleri uyurum, gündüzleyin umdukları yerlerde bulunurum. okula giderim. üniformamı giyerim. saçımı kestiririm. bakın tırnaklarım kısa, mendilim hazır, cebimde taşıyorum onu, derim... kalbimi cebimde taşıyorum. seviyor oluşum orada, mendilimin içinde. sümkürürsem de kimse görmeden sümküreceğim. ama /neden/ şimdi...? işe gider, kravatım ve bond çantamla yürürüm ve şirketlerine yonttuğum kazıkları kalan son ruhlara saplarım.<br />isterlerse kerhaneye gider, ne kadar erkek olduğumu kanıtlarım onlara.<br />ama, o ölmesin diye bunu istemezler. ve bunu isteyenler onun ölüsüyle de dirisiyle de ilgilenmezler. çünkü o çok güzel, onların göremeyeceği kadar güzel o.<br /><br />salondaki koltukta uyuyordu ve öksürüyordu. mutfakta, yatak faslına geçerken omlet yapıp yerken duydum: beni baştan aşağıya titreten öksürükler.... onu yeni baştan bana sevdiren öksürükler...<br />kızamadığım ama ürktüğüm ve yutkunduğum kupkuru öksürükler.<br />yanına yaklaştığımda ismini seslendim. "ha?" dedi.... uyumuyordu.<br />sen mi öksürüyorsun, diye sordum. niçin o kadar çok korktum....evet, dedi. yat. birşeyler atıştırıp yatacağımı söyledim. buna sevinebileceği de geçti aklımdan... çünkü ne zamandır yemek yemeğe karşı bile iştahsızdım, hayata döndüğümü görsün istedim. dönüyor muydum? ....bir kalbim varsa dönerim, değil mi?<br /><br />onu çok üzdüm ve bu belki herşeyden ağır bir yük.<br /><br />belli etmeyişi daha büyük dert.<br /><br />gözlerinin kenarı beyaz pullarla kaplandı, yüzü artık acıdan okunamaz oluyor. acının ifadesiz bıraktığı bir yüz hiç mi görmedin? en az benim ağladığım kadar ağlıyor.<br />ve üstüne bir de bana kek yapıyor. ..sırf ben istediğim için.<br />ve gülümsüyor.<br />acımdan.<br />o gülümsemeleri bilirsin.<br /><br />neden beceremiyorum.<br /><br />dün geldi ve elimi tuttu. bütün gece beklemesini istemedim. uyuyacağım, dedim. beni dualarla uykuma emanet etti. benden az inansa da O'na, Allah'a..o gece, benim için, benden çok inandı.<br /><br />elimi tuttuğunda sıktım, çünkü ihtiyacım olduğunu söyleyecek tek yolum buydu.... gözlerimi oku, dedim. saçlarımı oku... dokun ve dua et, demekti bu. gözlerim kapalıyken gözlerimi okudu.<br />sürekli dua etti. ve bu beni evimde hissettirdi. hiç bir yerdeymişim gibi. yorgun bırakacak hiç bir şaşkınlığın olmadığı yerde.<br /><br /><br />halbuki ben herkesle hesabımı bitirmiştim...kendimle de.<br />kimse yoktu. kimse kalmamıştı. kimseyi bırakmamıştım.<br />ve ben, kimse ölürse ya da yanımdan çekip giderse üzülmem sanıyorken,<br />hayatla ancak öyle başa çıkılır sanırken...<br />hepsi, yaşam dedikleri kaygılar, bir öksürükle yeniden hortladı.<br /><br />"nasılsa herkes ölecek...nasılsa hepsi bitecek...nasılsa", AMA.<br />Elimi tutan<br />biri ölürse üzülürüm. bu gece bunu yeniden hatırladım.<br /><br />ben üzgünüm diye üzülüyor, o üzülüyor diye daha çok üzülüyorum. öksürüyor.<br />bir çıkış istiyorum. kalplerin olmadığı yer, ya da ferah bir rüyadaki kadar mutlu olmak. ..öksürükten kabuslar asla.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111343498093198433?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113351068397370052005-04-13T02:55:00.000+03:002005-04-13T03:19:45.883+03:00<span style="font-size:85%;">bir arkadaşım beni bir hediyeyle görevlendirdi. :)<br />garip bir cümle oldu, olması gerektiğinden fazla değil!<br /><br /> dün izlemediğim o filmin müziklerini topladım. her biri bir diğeri ile kıyaslanamayacak kadar güzel. adını yaşamak istediğim motosiklet günlükleri..... motosiklete binip, günlük yazmak, che olmamak, motosikletli olmak.... günlük yaşamak, günlük gibi : ) ne güzel olur.<br /><br />aklıma kötü kötü şeyler geliyor. ya lastiğim patlarsa...................... lastik bulup değiştiririm.<br /><br />daahaa kötü şeyler geliyor. ya motosikletim olmazsa......<br /><br />........... yaşamak zor bişey, kolaya kaçtığın zaman daha zor oluyor<br />evden çıkmamak , okulu asmak (master level), bir türlü delirememek , bunların geri döneceği korkusu , üzmek , üzülmek , sevmemek , kalmak , niye varlar anlamamak , zor tabii....<br /><br /><br />kafayı yedi, dediklerini halisinasyonumda bile duydum :) [tam 1 halü sayılmaz, ...hissetmek gibiydi]<br /><br />onları artık dinleyemiyorum çünkü sevilmeme korkumu kaybettim.<br />müzik dinleyebiliyorum<br /><br /><br />müzik susmak demek ......... <a href="http://www.google.com.tr/search?hl=tr&q=Gustavo+Santaolalla+&amp;amp;amp;btnG=Google%27da+Ara&amp;meta=">Gustavo Santaolalla</a><br />ya da çığlık atmak ....... ama susmak boşluğa susmak, anlaştık?<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111335106839737005?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113349846491847402005-04-13T02:35:00.000+03:002005-04-15T01:15:05.640+03:00<table style="border-collapse: collapse; border-left-width: 0pt; border-right-width: 0pt; border-bottom-width: 0pt; color: rgb(17, 17, 17);" id="AutoNumber4" border="1" cellpadding="0" cellspacing="0" height="102" width="100%"> <tbody><tr><td style="border-style: none; border-width: medium; border-left: medium none rgb(17, 17, 17); border-right: medium none rgb(17, 17, 17); margin: 0pt 0pt 0pt 10px; text-align: left; text-indent: 0pt; color: rgb(255, 255, 255);" bg="" align="justify" height="209" valign="top" width="46%"> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Selem ağaçlarını mı, ordaki dostları mı andın ki birden</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Gözbebeğin kanlandı, gözyaşın aktı kırmızı kırmızı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yoksa bir yel mi esti Kâzime yönünden;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yoksa Eden Dağı’nın üstünde, kapkaranlık gecede</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Şimşek mi çaktı?..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Gözlerine ne oldu ki, “dur ağlama” desen çoşar ırmak olur;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ya kalbine ne dersin, “yetiş huzur” dedikçe artar acısı gamı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Aşk gizli kalır mı kimseden, niçin aldatır kendini insan?</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Gönül yanıp dururken, gözden akarken çeşme gibi gözyaşı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Aşk olmasaydı döker miydin gözyaşını böyle taze toprağa?..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Gözün uykudan kaçar mıydı, andığında Ban Ağacını, Alem Dağını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Âşık inkar etse ne çıkar, gerçek şahitler var:</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yaşa batık gözler, sararmış yüz, zayıf ten ve göz çukurları...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Aşktan değil de neden bu peki, bir yanağında kırmızı gül;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bir yanağında sarı gül döküntüsü, izi;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kızılırmak, Yeşilırmak yatağı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Evet, yârin hayali gelip beni birden uyandırdı;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sevgi, zaten gelir gamlarla, mahveder vücut hazlarını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Aşkım sebebiyle bana dil uzatan, utanır mıydın ki bilseydin,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yanık aşklarıyla meşhur Özr oymağı gençlerinden daha mazurum, beterim hakçası...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Gizlenir gibi değil ki bu sır, işte sen de öğrendin;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Şimdi, de diyeceğini, kat by derde bir dert de sen..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Zaten yok sonu yok başı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Öğüdünü esirgemedin sağol benden ama;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Tutamadım onları, çünkü tutuktur zaten sevenin kulakları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yaşlı adama, ağarmış saça, utanmadan; “yalan söylüyorsun” dedim..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Nasıl inkâr, itham edilebilir oysa, ağaran saçın beyazlığı?..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Günaha batık nefs, öğüt mü dinler!</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kendi karanlığına gömülmüş ak saç, nasıl ışıtsın bu karanlığı?..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Güzel fiillerle bir şölen hazırlayamadı nefsim;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Misafirse sessiz, ihtişamsız apak çıkageldi, karşılayan bile olmadı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bilseydim ki, yok bende bir karşılama gücü bile,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Siyaha boyadığım bir panonun ardına saklardım kendimi ve bu sırrı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kim çeker benim nefsimi bu hoyratlık alanından?..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Çılgın atları zaptedip dört döndüren süvariler gibi tıpkı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Günah işleye işleye günahı bitireyim dersin belki içinden..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Boş hayal! Yemek vücudu arttırır, günah da günahı...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Nefs memedeki çocuktur, vaktinde kesmezsen sütten,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Koca adam olur da, hâlâ emzik ister, arar sütü mamayı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Nefsine sen hâkim ol! O olmasın sana hâkim;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Çünkü nefs neye hâkim olursa, onu ya öldürür, ya soldurur hâsılı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Nefs sürüsü bırakırsan yayılır her yöne; görmeli gözetmeli;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Otu çok tatlı gelen yaylalara yaymazlar koyunları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Nefsin tattırdığı hazzın çoğu semm-i katildir;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ağuyu altun tasta bal içre sunarlar, bunlar onun suç ortağı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Açlığın ve tokluğun hilelerinden koru kendini,,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Evet açlığın da.. Çok açlık, tokluktan da zararlı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Gözünden yaşlar boşalt ki, ne haramlar doldurmuştun vaktiyle..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve sığın tövbe gölgelerine, odur en serin hurma altı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Şeytana ve nefsine uyma! Baş kaldır, isyan et!..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">En akla yakınmış gibi gelen sözlerini bile dinleme, deş ve bul püf noktalarını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bazan hasım kılığındadır, bazan hısım, bazan hakem,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Düpedüz hilekârdırlar, ne hakemi, ne hasımı, ne hısımı!</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Allah’ım sen affet bizi!.. Bizzat söyleyip te tutamadığımız sözlerden..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ki andırır kısırların nesliyle öğünmesini tıpkı...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sana “yap!” dedim ama ben yapmadım onu;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sana “yol işte bu yoldur” dedim ama nefs, beni o yola bırakmadı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Üstüme borç olan namazı kıldım, orucu tuttum; ama o kadar..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ölüm, evet ölüm göz önündeyken bir parçacık arttırmadım onları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kendime zulmettim, ihmal ettim geceleri ihya sünnetini..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Can verdi gecelere namazla O, öyle ki, şişerdi ayakları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Boş midesinin üstüne taş kor, derisini büzüp düğümler,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Çekilen karnına kuşak bağlardı; yine azalmazdı açlığa sabrı...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Altundan ulu dağlar nefsine sundular da kendilerini,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Reddetti O, gösterdi onlara gerçek ululuğu ve gerçek altını...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Zühd ve takvasını arttırdı, eksiltmedi o dağlarca zarûret..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ne denli olsa da yok edemez ihtiyaç, insandaki temizliği, pırıltıyı...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-size:85%;"><b> </b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Dünya ne oluyor ki, O ona muhtaç olsun..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Dünya O’na muhtaç ki, onun için değil midir varoluşu, yokluktan çıkışı?..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bu dünyanın ve öte dünyanın, göze görünür- görünmez yaratıkların,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Acemin, Arabın, bölük bölük bütün insanlığın Hz. Muhammed’dir başı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bir eşi yoktur O’nun emir ve nehiy peygamberliğinde;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> <span dir="rtl"> </span>“Evet” i tam evetti, “hayır” ı tam hayırdı...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Her yönden hücum eden korkunun türlüsünden</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ancak O Sevgili kurtarabilir bizi, O’nun merhameti, O’nun şefaati...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kim döndüyse sesine, koşup yapıştıysa O’nun eteğine,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yapışmış oldu kopmaz bir ipe, hiç kopmaz ve tam kurtarıcı...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">İçiyle ve dışıyla, ahlak ve yaradılışta üstündür, </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">öbür peygamberlerden bile; </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Hiçbirinin ilmi, keremi O’nu geçemedi, O’nunkine ulaşamadı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve hepsi umar ve bekler, Allah’ın Resûlundan; </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Denizinden bir avuç su;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yağmurundan bir damla su yollamasını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Dururlar huzurunda hepsi yerli yerinde..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kimi ilminden bir nokta,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Hikmetinden bir hareke bir kısmı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Peygamber ruhu alıp peygamber vücudunu, </span> </b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">mükemmel peygamber olunca,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O’nu Sevgili edindi seve seve insan yaratan, insan ören Rabbi..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Üstünlüğünde eşit ve ortak yoktu O’na kimse;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Güzelliğiyse parçalanmaz bölünmez bir bütündü, ne çıkacak, </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">ne eklenecek bir şey vardı...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Hristiyanların kendilerine gelen Resûl için dediklerini dememek şartıyla,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Öğ öğebildiğin kadar.. Yücelt yüceltebildiğince O Hakk Kahramanını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Korkmadan istediğin ölçüde şerefi bağla O’na;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">İstediğin ölçüde O’nun değerlilik hakkını tanı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Erginliğine yok son ki, orada durup,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Dil, cesaretini bulsun, O’nu anlatmayı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Mucizeleri bile gerçeğinin yanında sönük kalır;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yoksa ismi anılınca çürüyen kemikler bile canlanıp ayağa kalkmalıydı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Aklın yetişmeyeceği tekliflerle etmedi bizi imtihan;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bizi sevdiğinden elbet.. Biz de hemen inandık O’na..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">En ufak şüphe bize yaklaşmadı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O’nun gerçeğine ermekte cümle âlem âciz kaldı;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Uzak âciz kaldı, yakın âciz kaldı, acz çepçevre sardı dört yanı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Güneş küçük sanılır uzaktan bakılınca;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Göz dayanmaz amma, çıplak gözle bakıldı mı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">İnsan nasıl bu yerde anlar O’nun gerçeğini,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ki rüyada görsen O’nu, sana yeter ömür boyu</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bu mutluluk ve O’nun nurdan bakışları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">İnsanlığın bilip bileceği şu, bilgilerinin sonu şudur ancak;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O insandır ve yaratılmışların en iyisi, en güzeli, en hayırlısı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve Peygamberlerin halka gösterdiği mucizeler,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O’ndandı, O’nun nurundandı, O’nun habercisi, O’nun öncü ışıklarıydı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Çünkü O erdemlik güneşi, öbür peygamberlerse yıldızlardır,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O yıldızlar ki; Güneşten aldıklarıyla aydınlatırlar karanlıkları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Gel gör ki, Rabbim O’na neler verdi, nasıl süsledi O’nu..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ahlâkını güzellikle sardı, müjdeyle, güler yüzlülükle benek benek noktaladı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Latifliği bir çiçek, dolunay şeref ve değeri..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Cömertliği bir deniz, yardımı zamandır tıpkı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Tek başına bir yerde, O’nu görsen, heybetinden</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sanırsın arkasında asker, asker,asker.. bir ordu gizli, bir ordu saklı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O’nun tebessümünden ve konuşmasındandır sanki;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sedefte saklı inci, İnciler hep sedefte saklı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O’nun toprağının kokusundan daha güzel var mı koku?</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ne mutlu o kişiye ki koklamış, öpmüş ola o toprağı!</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Doğuşu açıklar bize her yönden her açıdan O’nu..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Başlangıcı da iyi O’nun, sonu da..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Hoştur doğuşu ve batışı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O doğum günü ki, iyi farkına vardı İran, indiğinin</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kendisi için korku, kendisi için ceza, kendisine cehennem âzabı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Göçtü, darmadağın oldu Kisra’nın saray duvarları o gece..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Devleti de, bu duvardan başlayarak yarıldı, çatladı ve dağıldı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Son nefesini verdi, korkudan mecûsi meş’alesi..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve Yahudi nehri, bilinmeyen bir yere alıp gitti,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Dert yuvası başını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve sapık Save halkı, her günkü gibi</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Su aldıkları göle gittiklerinde;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bu da nesi?.. Kurumuş kül olmuş!</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Döndüler elleri boş,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kızgın kudurmuş ve çatlamış dudakları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sanki doğmuştu ateşte su,suda ateş duygusu!..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Tabiat, o gün yoldan çıkmışları, tabiatından çıkararak karşıladı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sanki, çarpıkların ateşi sıkıldı terledi de sulanıp söndü üzüntüden;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sularıysa hüzünlerinden ateş gibi kızdı, buharlaştı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Cinler çığlık atarlar, Nurlar, saçarlarken havaî fişeklerini</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Hak böyle tantanayla çıkıyordu ortaya, Hakk’ın sesi ve ihtişâmı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kör oldular, sağır oldular, felç oldular, muştuları duymadılar,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Haberleri almadılar; görmediler korkutuş yıldırımlarını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">“Bundan sonra o eğri dinimiz belini doğrultup ayağa kalkamaz”</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Dediler, haberini verdiler kâhinleri, ozanları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Gökte yıldızların aktığı görülürdü</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve aynı anda yerde putların devrildiği, yıkıldığı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve vahy yolundan çekilip gitti bozgun</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Şeytanların şahı; bozgun askeri yerinde kala kaldı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Nasıl ki, Ebrehe’nin ordusu dağılmıştı;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">İki avuçtan atılanla bir ordu kör olmuş, yere saplanmıştı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Allah dedikten sonra o taşların atılışı</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Rabbine yalvarır yalvarmaz balığın karnından atılanın çıkışını andırmıştı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yemin ederim ikiye bölünen aya,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O’nun kalbiyle ilgili aya..And içerim aya karşı!..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve o hayrı, keremi içine alan mağaraya..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">And içerim ki, Kafirlerin gözleri içerdeki Işıktan kör oldu bakamadı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">And içerim ki, Muhbir-i Sadık mağaradaydı ve Sıddık mağaradaydı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Görmediler ve sandılar ki, orda, kimsecikler yoktu ve olamazdı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ne bilsinler ki, örümcek O’nun için örmüş ağını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Güvercin, O’nun için yuva yapmış, yumurta bırakmış uçup durmaktaydı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Allah isterse bir güvercin, bir örümcek ağıyla da korur,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kat kat zırhı ve yüksek kaleleri aratmaz, </span> </b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">onlardan müstağni kılar insanı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve bir örnek daha:</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Çağırınca Peygamber, Ağaçlar geldi, eğildi huzurunda;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Dallarıyla, kökleriyle yürüdüler; Çünkü yok ayakları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Çizgiler çekerek yol ortasına, yazılar yazarak</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Güzel yazılar yazarak; dalları budakları...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O bulut gibi ki, O nereye giderse üstünde o da oraya gider,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O’na, gün ortasında yakan güneşe karşı gölge yapardı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Dünyanın sıkıntısı binince boğazıma</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Hemen sarılır, sığınırım O’na..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O hemen kurtarır bu zavallıyı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">İki dünyaya ait hiçbir şey yok ki, o hayır saçan elden</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">İstemiş olayım da almamış olayım, olmadı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Aklın ermeyince hemen inkâra kalkma rüya vahiylerini;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Belki gözleri uyurdu O’nun ama, kalbi uyumazdı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Nübüvvetiyle O gerçeğin doruğuna çıkmıştı</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Nasıl inkâr olunabilir erginlerin rüya durumları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Allah’ın alanı bu. Ne vahiy çalışmakla olur</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve ne de bir suçtur Peygamberin gâibi çizip anlatışı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bir dokunmakla nice hastayı iyi etti eli</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Nice çılgınlık zincirini kırıp mahkûmlarını kurtardı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kara kıtlık yılları oldu, O’nun duasıyla canlı ve ak</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sanki gecenin oratasında ansızın bir dolunay çıktı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bulut akıttı durdu suyu öylesine ki, o kurak vâdilerde;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Oldu her sel bir arim seli, her ırmak bir deniz ırmağı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bırak konuşayım, anlatayım o mûcizeleri:</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Geceleri dağlarda yakılan şölen ateşleri gibidir âşikârlıkları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">İnciyi işlersen değerlenir şüphesiz;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ama işlemesen de inci incidir; incilikte farksızdır işlenmişi, hamı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ama nasıl uzanabilir hayali övüşün o yüceliklere</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ki orda hüküm sürer o davranış ve ahlâkın hârikalar mantığı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Biri Kur’an Âyetleri: Haktır, Allah’tan gelmedir,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ezelî ve ebedîdir, sonradandır, fakat yoktur öncesi başı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Zamanla kayıtlı değil getirdiği kutsal haber</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Son saatten, Addan, İremden haber... </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Odur mutlak haberlerin saltanatı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Devam edip gidiyor O’nun hükmü. Üstündür</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Öbür peygamber mûcizelerine ki, tesirleri ve hükümleri ebedî olmadı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Öyle muhkemdir ki, hamlede yıkar inkârı ve şüpheyi</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Tartışma kabul etmez; hâkime hakeme yok ihtiyacı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kimse karşı çıkamadı O’na. Yeltenmediler değil ama.</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Düşmanı, en düşmanı bile O’na sığınmakta buldu var olmayı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Belâgatı, düşmanının davasını uzaklara fırlatır:</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kötü niyetlinin elini hareminden ırakta tutmaktır zaten yiğide yaraşanı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kemmiyette anlamlar deniz dalgalarından büyük;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Keyfiyetse, güzellikte ve değerde cevahirden üstün ve san’atlı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Madem okuyunca gözün, gönlün nur doldu, aydınlandı;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Zafer buldun her vakit. Öyleyse bu sağlam ipe iyi yapış, sarıl sıkı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Okuyuşun, korkusundansa alev alev yanan cehennem ateşinin</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">İtfaiyesi budur yalnız ateşin: Yanık yürekle çağırmaktır tek şartı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sanki O şöyle bir pınar: Yüzü simsiyah olan</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Gelip bir yıkanmakla bembeyaz olur; budur nur pınarı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve O, adalette sırat gibi kıldan ince; hak ve eşitlikte de,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Hassas ve ayarlı mizan gibi, insanlar ve kâinatlar arası..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bakma bilmezlikten gelişlerine, inkarlarına yüreği karaların</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Onlar öyle bilir, öyle anlarlar ki... Ama ya kıskançlıkları?..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Eh! Öyleyse kalksın ağrıyan göz inkâr etsin, göremiyor ya,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Güneşi, gün ışığını; yaralı ağız da, alamadığından suyu, suyun lezzetini, tadını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Çölde hızlı hızlı giden yoksullar; develeri</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">İz bırakarak giden dilek sahipleri görürsün. Yön tektir; O Hayr kaynağının evi alanı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sen ey, anlayanlar için, bizzat varoluşunla ne büyük işaret ve mûcize,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Nimetin kadrini bilenler için ne büyük nimetsin, ne büyük Hakk armağanı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><h2 style="margin: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ne hesabı mümkün, ne kitabı harikalarının</span></b></span></h2> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve yine de usanmaz insan bir bir anmaktan onları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kalktın bir gece, kutsal bir yerden kutsal bir yere gittin,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kapkaranlık gecelerde dolunay nasıl ilerlerse</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Alımlı alımlı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Çıktın, boyuna çıktın.. Yükseldin Kâbe Kavseyne kadar,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ki, daha önce ne kimse çıkmıştı oralara,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ne de hayal ve ümit etmişti; bırak çıkmayı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Seni öne geçirdi her yerde peygamberler, resuller,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Seni öne geçirip arkada durdular kendileri, hizmet geleneği icabı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Delip yedi kat göğü geçip gittin Sen o üstün insanlarla alay alay;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Başlarında Sendin, başlarında sallanan sancak Senin sancağındı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Öyle çıktın, yükseldin ki, yarışanlar kaldı yarı yolda;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yakınlıkta ilerisi, daha ötesi kalmadı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bütün makamlar geride kaldı Makamından</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Çağrıldığın o an, Tektin artık nasıl tekse; gök ve kale sancakları...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Devşirmek için yemişlerini gözlerden saklı</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bir buluşmanın ve gizliden gizli sırrı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Topladın öğülesi gök çiçekleri, üstünlükleri tek başına;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Aştın bütün menzilleri yalnız, ıssız kalabalıksız, hızlı hızlı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Tayin edildiğin iş nice ulu;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">İdrakse ne kutlu sana mahsus nimetler alanını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Günler geçer, geceler geçerdi; gün ne, gece ne bilmezlerdi</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ancak haram ayı geceleri yaparlardı uyku bayramı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yüzen atlar denizinin üstünden akar asker denizi,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Atlar dalga dalga deniz ileri, çoşkun kahramanları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Onlar ki, koşar Allah’a doğru, yaşar Allah için;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Mahveder, kökünden söküp atar küfrü, şimşekten kılıçları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ne mutlu sana bana Ulu İslam Milleti, şuurların örgüsü;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bize Yaratan verdi o sağlam, o yıkılmaz yapıyı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Allah, bizi kendisine çağıranı, çağırınca kendisine,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O Peygamberlerin oldu, bizse ümmetlerin başı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bir arslanın nasıl ürkerse koyunlar sesinden, heybetinden,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Öyle perişan etti. O’nun çıkış haberi, inkar yobazlarını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <strong><span style="font-family:Verdana;"> </span></strong></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Peygamber terketmedi savaş alanını; düşman,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Çevrilinceye dek göğdelere, kasap çengellerine asılı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Düşmanların gözü hep kaçışta olurdu savaşlarda;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kol ve bacakları kıskanırlardı, kargaların kapıp kaçtığı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Onlarla kurtuldu yalnızlıktan İslam Milleti, Dini;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sanki yadellerden döndü, yurdunu buldu, sıla yaptı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Allah, ordusuyla koruyacak, varlık var oldukça O’nu;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O, dul ve yetim, babasız ve sahipsiz olmadı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Her biri bir dağdır savaşta, onlara çarpan, onlarla çarpışanlara</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">“Savaş meydanında ne gördün?” diye sor, düşmanlarına sor onları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bedire sor, Huneyne sor, Uhuda sor.. Sor bütün savaş alanlarına;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kesin sonuç alışta, zaferde onlar mı üstündü, </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">yoksa kendi işinde veba mı?..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kıpkırmızı çıkaranlardır kapkara vücutlara sokup</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yıldırımdan da çabuk, bunlar ak çelik kılıçları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Onlar sanki kâtip, süngüler de kalemleriydi</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve vücutlarda bir tek harfi bile noktasız bırakmazlardı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Silahla donanmışlardır ve yüzlerinden tanınırlar</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Seçilirken ilk bakışta nasıl hemen seçilirse ağaçlar içinde gül ağacı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Her biri silahları içinde saksı içindeki gonca gibi;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Zafer rüzgarları sana armağan eder kokularını...</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Dağlarda fışkıran çamlar gibi birden zuhur ederler atlar üstünde;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kolanların ilmeklerin sıkılığı değil dimdik tutan onları, yüreklerin, bileklerin sağlamlığı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kalpleri, dudakları uçukladı korkudan düşmanların</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ayıramaz oldular kahramanı koyundan, kardan karanlığı, </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">kargadan kartalı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Onlara bir ormanda rastlayan aslan bile uslanırdı,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Çünkü beraberlerindeydi Peygamberin zaferi ve duası..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yok dostundan tek kişi yardımını görmesin,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Düşmanından tek kişi yemesin tokadını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <strong><span style="font-family:Verdana;"> </span></strong></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Dinin kanatlarını gerdi ümmet üstüne;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Gözlerden saklar orman aslan yuvalarını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ne felsefe, ne mantık durup dayanabildi,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kur’an’ın karşısında. Fikir gecelerini ışıttı aydınlığı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yeter sana peygamber mucizesi, okumamışken bilgisi;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O “cahiliyet” çağında, öksüzlük de üste, terbiye ve ahlâkı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O’nu öğer öğerim, yorulmam ve usanmam. Affa sebep umarım;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Şairlikle, devlet memurluğuyla geçen ömrün bütün suçlarını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Boyna bir boyunduruk bunlar: Korkulu son hazırlar.</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sürüklediler beni; sanki ben kurbanlık bir deve, onlar ipi halkası..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ah! Çocukluk etmişim; harcamışım kendimi bir ömür boyu:</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bir ömür boyu, toplamış, devşirmişim suç ve pişmanlıkları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bir de düşün nefsimin ticaret zararını,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bir an duraklamadan din satıp alan dünyayı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ismarlama yerine hazır eşya düşkünü;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Parayı peşin alıp yiyen, malı boyuna borçlanan imalatçı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Gerçi günah işliyorum ama dönmüş değilim O’na verdiğim sözden,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kopar cinsinden değil gönlümün bağı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Söz vermiştir kurtaracaktır, adıyla çağrılanı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve beni O’nun adıyla çağırırlar..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ve insanlık içinde kim olabilir, O’ndan çok sözünde duranı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yarın hesap gününde tutmazsa O elimden:</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Sen benim için de: Vay sana! </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Hey sonsuz kayan adam, uçurumlar kurbanı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Haşa! O, mahrum etmez yardımından isteyeni;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Koğmaz konu komşuyu, soğuk karşılamaz kendine sığınanı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Düşüncemi, şiirimi O’nu öğme yoluna koyduğum günden beri,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">O oldu benim için koruyucular koruyucusu, kurtarıcılar kurtarıcısı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Lütfunu esirgemez en dar elden bile O. </span> </b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Çünkü: Yağmur ihmal etmez çiçeklerle süslemekte </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">su tutmaz yalçın dağ uçlarını..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Gözüm yok, bu dünyanın parasında pulunda, zerresinde.Bu türlü zehirleri..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">İki avucunu açıp toplar ancak, Herem’in öğücüsü şair Züheyr takımı.</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ey insanların en iyisi!. En üstünü! Yalnız sana sığınılır,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Herkes için geçerli, kimsenin kurtulamadığı vakit kapıyı çaldı mı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Allah’ın Resûlü, beni de bürümeye, örtmeğe yeter kurtaran örtün..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Göründüğü o gün, öç alan adıyla Yaratıcı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> <span dir="rtl" lang="AR-SA"> </span></span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Bu dünya ve öte dünya, senin bağış bolluğundan örnekler;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Levh ve kalem bilgisinin bilgindedir kaynağı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Nefsim! Düşme umutsuzluğa büyük günah işlemişlik yüzünden..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Mutlak bağışlayan yanında, değil büyüğü küçüğünden farklı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Nefsim! Düşme umutsuzluğa büyük günah işlemişlik yüzünden..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Mutlak bağışlayan yanında, değil büyüğü küçüğünden farklı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: left;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Günahların büyüklüğüne göre gelir, o ne kadar büyükse o daha da büyük olur,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Umulur ki, dağıtılırken kullara Yaratanın acıyışı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Rabbim! Yalvarışlarımı döndürüp çevirme bana geri;</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Rahmetinden elverir bir rakam eklemeden, kapama hesabımı.</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Rabbim! Bu kuluna yardım et, bu dünya ve öte dünyada.</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Korkulu olaylar ve durumlarda yok bir parçacık olsun dayanıklığı..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Rabbim! İzin ver çözülsün ebedî salavat bulutları bir kez daha..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Boşansın Resûl üstüne sel sel, sicim sicim “Selam! Selam” yağmurları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ailesi üstüne, arkadaşları ve bağlıları üstüne bir kez daha.</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Yaşasın bir kez daha, o sana en yakın, eli açık, gönlü ipekten yumuşak, içleri pırıl pırıl yolunun uluları..</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;"> </span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Ban ağacının yaprağını, göğdesini titrettikçe tiril tiril Bad-ı Sâba,</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span><p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="font-family:Verdana;">Kızgın çöllerde ürpettiği sürece develeri devecinin şarkıları..</span></b></span></p></td> <td style="border-style: none; border-width: medium; border-left: medium none rgb(17, 17, 17); border-right: medium none rgb(17, 17, 17); margin: 0pt; text-align: justify; text-indent: 0pt; color: rgb(255, 255, 255);" bg="" align="justify" height="209" valign="top" width="48%"> <p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="color: rgb(255, 255, 255); background-color: rgb(255, 0, 255);font-family:Verdana;" > Büsürî<br />Çeviri : Sezai Karakoç</span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><b> </b></span> <p class="MsoNormal" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"> <span style="font-size:85%;"><b> <span style="background-color: rgb(255, 0, 255);"> <span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:Verdana;" >"İslam’ın şiir anıtları"ndan"</span></span></b></span></p> <span style="font-size:85%;"><br /> </span> <div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"> bugün karşıma çıktı. etkilendiğim bir metin. defterim,de bulunsun...</span><span style="font-size:85%;"><br /> </span></div> </td></tr></tbody> </table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111334984649184740?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113348691810404332005-04-13T01:57:00.000+03:002005-04-13T02:31:31.813+03:00<span style="font-size:85%;">-bi masalın taslağına başladım<br />-bir arkadaşım sayesinde yine muhteşem şarkılarla tanıştım<br />-sokakta sigara içtim. otobüs durağına yürüdüm. gece 22 civarıydı. etrafta; in-cin ve cin kılıklı insanlar -tek tük te olsa- mevcuttu. durakta duvarın üzerine tırmandım. babamı kolladım: yola değil tren raylarına baktım. içime çektiğim duman midemi bulandırdı. zıplayarak kaldırıma indim. eve uzun yoldan yürüdüm. bir sigara daha içmek içindi. iki köpeğin yanından geçtim. korktum ama duman cesaret verdi. köpekler korkarlarmış. onlar korkarsa benim korkum azalıyor, halbuki tam tersi olmalı.. korksalardı daha kötü saldırabilirlerdi. mantık ölsün.<br />-haftalardır yemediğim kadar çok ve çeşitli yedim<br />-kardeşime ve aileme kahve yaptım-<br />-dünyaya niye geldiğimi hala bilmiyorum<br />-sizi kandırmaya mı?<br />-yoksa kendimi mi?<br />-bir masalın taslağını sildim<br />-bir masalın taslağına başlasam mı diye düşündüm<br />-eski-okuldan üç iş ilanı maili aldım<br />-herkesin ağzına sıçacak nefreti içime kim koyduysa onun da....<br />-Allah olamaz.<br />-başka biri yaptı.<br />-balkona gidip sigara içeceğim<br />-cümlelerimizi güzel kuralım<br />-hâLâ çok iyi bir yazar olacağıma inananLar var<br />-ölmeden önce görülecek bir hesabım var dünya ve insanLarLa.............. çünkü her ikisi de zavallı, biraz sarsılmayı hak edecek kadar zavallı dünya ve insanLar.<br />-bir masalın taslağına başlıyorum :))<br />-eğer delirirsem asla peygamberliğimi ilan etmemeye karar verdim.<br />-lanetli olabilir miyim diye düşündüm<br />-bir büyüğüm ve değerli biri, "büyü var belki" dedi, "nazar da olabilir, senin yerinde olmak isteyenler var" dedi. inandım. içimdeki makul ses ise "biraz büyü" dedi.<br />-makulluk kadar sıkıcı bir şey daha öğretilmedim, hemen sikicem.<br />-sikmek makullukten zevkli olmalı.<br />-hayatın acısından da, ağırlığından da, kurulan düzenin çokyüzlü sahteliğinden de, hayvani özelliklerimizle savaşıp daha tatsız öküzlere dönüşüyor oluşumuzdan da, orta yol bulamayışımızdan da.... çıkmıycam lan sokağa.<br />-odamda çarşaf perdem var şimdi , tül perdeyi ise yere attım ve mutluyum<br />-kıçım kaşındı<br />-kulağım da<br />-:))) aylar öncesine ait bi kağıt parçası duvarımda asılı: kocamn "banyo" yazıyor... unutmamak için-ve geçiştirmemek..... ben kesin yazar olucam.... hem de ne biçim pisssss,....o biçim!<br />-güneş gözlüklerimi taktım ve bi sigara yakıcam yatakta...... o kadar ahlaksızım ki biri gelip 24 saat kamerayla seyredip yemeklik bulgur versin ve bir de taşlaşma yapmayan bir kalp , istiyorum<br />-hislerimi hep light yapmaya çalışıyorum, yoksa ben de ölücem.<br />-işerken acıdı çünkü ... devam edemem<br />-aşkı bir defter sayfası gibi yırttım. atmadım, onu da duvara astım... "banyo" gibi öylece duruyor.<br />-ben de iyi biriyim. sana benziyorum. yani ağzına sıçacak kadar iyiyim.<br />(-bu cümlemi çok sevdim)<br />-kablolu netin kablosu balkonuma kadar uzanıyor. bu, sigara içebilirim demek. telefonlu dial-upla, balkonuma erişemezdim. sanal sınırlarım ne kadar da gerçek. ben ne kadar da safım. çok güzelim, saflığı seveceğim.<br />-yazıdan bir dünya kurmak zor. içinde yaşayanları sıkmayacak bir dünya. ama mümkün bu. peki dünyadan bir yazı kurmak mümkün mü? ....içinde kaybolanları sıkmayacak bir yazı.... dünya böylesi bir yerken... böylesi işte, biliyor olmalısınız........................................... hadi işine gücüne dön. beni de giderken bırakma, bi zahmet dünyaya bırak. buna ihtiyacım var.<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111334869181040433?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113313666283731822005-04-12T16:44:00.000+03:002005-04-12T16:47:46.283+03:00<span style="font-size:85%;">müzik güzel<br /><br />gerisi<br /><br />hikaye<br />bile<br />değil<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111331366628373182?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113300747964046362005-04-12T13:11:00.000+03:002005-04-12T13:12:27.963+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">bütün dünya insanları greve! yaşamı reddediyoruz.</span><br /><br />bütün dünya insanları greve! yaşamı reddediyoruz.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" >bütün dünya insanları greve! yaşamı reddediyoruz.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111330074796404636?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113264951214218372005-04-12T02:31:00.000+03:002005-04-12T04:23:00.570+03:00<span style="color: rgb(255, 255, 51);font-family:georgia;font-size:100%;" ><br /></span> <div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 51);"><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >bu öğlen 12<span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">.</span></span>00 civarı uyudum. güneş rahatsız ediyor. perdelerim ince. rüzgar sokakta indirimli araba satışlarına müsait derecede ılıman. kısacası ne rahatsız ne de keyifli bir hal. bir süpriz olacak mı? acaba ufolar gelip üstümü arıycak mı? .....nasıl mı? AZZ SOR! n/a ;)</span><br /><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >..daha yatakta gözlerimi açtığım anda, <a href="http://www.hotmail.com/"><span style="font-style: italic;">yitik bir gün</span></a>, diye başladığım günümü kapatmama çok az kaldı. saat aslında epey geç, yorgunum da... az buz değil, bir ay sonra ilk defa chat/e abanan beynim ve tuşları gagalamaktan kabaran parmaklarım iflasın eşiğinde. öyle. fakat ben gene de , <a href="http://www.yahoo.com/"><span style="font-style: italic;">bir <span style="color: rgb(255, 255, 102);">kahve </span><span style="color: rgb(255, 255, 102);">daha</span></span></a><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> </span>, <a href="http://www.gmail.com/"><span style="font-style: italic;">bir tane de serin <span style="color: rgb(255, 255, 102);">süt</span></span><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 102);">içeyim</span></a> diyerek geciktiriyorum uykuya dalış anını. çünkü sabah kalkmak istemiyorum. hatta mümkünse tamamen uykuda asılı kalan bir organizma olarak kalan anlarımı sürdürebilmek. geçen gün yaşadığım eve kapanıp herkesten elimi eteğimi çekme isteğimi giderme seansım sırasında, ses yapsın diye açık bıraktığım televizyon kopacak olan kıyamet hakkında özel dosyalar yayınladı. bence o dosyaların kendi, paradoksal bir şekilde araştırdıkları kıyamet alametlerinin birinin ta kendisiydi.</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;font-family:georgia;font-size:100%;" >tv., akıllı ama aptal insanların, </span><br /><span style="font-family: courier new;font-family:georgia;font-size:100%;" >aptal ama zeki taklidi yaptıkları bir dünya. </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >hiç bir <span style="font-size:100%;">b0k</span> anlatamadığım <span style="font-size:100%;">dola</span>yısı<span style="font-size:100%;">y</span>la, <span style="font-size:85%;">oku</span>rken <span style="font-size:85%;">anla</span>madığım;<br />fak<span style="font-size:180%;">at</span> silm<span style="font-size:180%;">ey</span>e de <span style="font-size:100%;">kıy</span>a<span style="font-size:100%;">ma</span>dığı<span style="font-size:100%;">m</span> <span style="font-size:180%;">para</span>grafım<br /><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >"akıllı ama aptal": makul-para/iktidar odaklı...manasında / </span><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >çıkarcılık yapan herkes kendine zarar verir...manasında /</span><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" ><br />"aptal ama zeki taklidi yapmak / aptal ama zeki olmamak": </span><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >yapılan programların çoğunun kazma zeka fistürlerinin artıklarından oluşuyor. ancak programcı herşeyi biliyormuş gibi bir otorite de kuruluyor aynı programlarda, ... manasında.</span><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" ><br />kısacası tam bir manasızlıkta;</span><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" > bunca nüansal kavramsal ayrımı taşıyan o yerde,</span><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" > kıyamet kopması ve kıyamet alametleri konusunda da kakarakikirikik bir yaygara koparılması bu sebeple anlaşılır geliyor.</span><br /></div> <span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" ><br /></span><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >aslında bu hayatın herşeyi tamamen anlaşılmaz gelmeli bana. anlam yükleme oyunu olmasa, önce inançlarımı kesip onları etkisiz hale getirir; sonra bileklerimi doğrayarak ...bedavaya uçardım... ya da kasılıp kalırdım. (ruhumun eylemleri konusunda kesin konuşmama imkan yok)<br />.......of, canım edebiyat yapmazsa, bir karadelik gibi çökecek. yazı ve gevezelik arasındaki farkın tadına bakmış biri olarak, şu an, sadece tost makinasının kızdıkça kızışan ve termostatla soğutulan telleri gibi çalışan beynimin, biyolojik olarak gerilip gevşeyerek çalıştığını fark ediyorum. kalbim dökülse, su serpilse, gözümden çiçek damlasa....... :))) sonra sonra.</span><br /><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >neyse. neyse.<br />evet. aynı kanalda, halkla yapılan röportajların birinde, kıyamet alametlerine dair beyanat veren liseli bir kız: "gökdelenlerin yükselmesi. büyüklere saygının azalması" dedi. ve ekledi "kendimden biliyorum bunu"<br /><br />...size de çok tatlı gelmiyor mu? "saygım azaldı" ve "kendimden biliyorum". "biliyorum" lafını da gayet edepli ve mahçup bir biçimde söylediğı detayını vermek lazım, sonra yazı anlaşılmayacak. kızı asilik yapıyor sanacaklar. offf ne kadar kasabalı yazıyorum, üstelik western etkisi bariz.<br />kız istemeyerek üzmüş, ve kıyamette sorumluluk yükleniyor. ve bana da sorumluluk veriverdi. büyükler üzüldükçe kıyamet yaklaşıyor. ...sa....<br /><br />..ben de bugün yaptım.... ölmek istediğimi söyledim bir büyüğe.<br /><br />ölmek istediğimi bir türlü ifade edemiyorum, bi de düşünce özgürlüğü var diyolar, kendi içimdeki kalıplardan süzüp dışarı atana dek, tüm çer çöpü gırtlağımda kalıyor. sesim kirli çıkıyor. neyse.... isterim isterim canım Allah Allah, size niye hesap veriyorum ki... üç şey düşündüm:</span><br /><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >-rehabilitasyon merkezi, klinik gibi, ya da onun adı neydi ....senatoryum.<br />-askere gitmek<br />-unuttum ama muhtemelen uyumak kalmakla ilgilidir.<br /><br />araya bir fantazi almak istiyorum.<br />bu yazıyı okuyan george soros, bana open society cemiyeti kapsamında - rehabilite olup açılayım diye - fon sağlar ve isviçrede ölene dek çimen kuzu seyreder...<br />kah ve içer , sarsıntılı yazılar yazarım.<br /><br />bu olmayacağına göre<br /></span><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >kıyamet kopsun bence, sorun değil. hatta şu sıra, yapmak ve yaşama </span><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >eklemek </span><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >-dolayısıyla yaşamın içinde yer alan kendime- hayalini kurduğum hiç 1 şey yok. bezdim. bezdirildim mi yoksa kendi seçimlerimle vardığım bir nokta mıydı.... <span style="font-size:130%;">:)))</span> bu olayı bile 3. sınıf bir Amerikan teen slasher ına çevirmeyeceğim ve sorularımı başka baharlara, hatta karlara saklıyorum. OK! Bezgin durumda olduğum için, kıyametin kopması değil, kopmaması sorun olarak kafamda hallolmayı bekliyor. nedeni şu: insanların çoğu mutlu mesut normal soslu dondurma kıvamında tadını çıkardıkları hayatla oyalanırken -ya da dışarıya saçtıkları gülücüklerle küçük birer marlon brando, merilin monroe oyuncakları olurlarken- ben (ve 1 kaç yüzümüz) saçlarımızı yolup bi de bunu göstere göstere yapıyoruz, beceremiyoruz, beceremiyoruz, beceremiyoruz... kimseyi ortak etmek istemem kıyamete, fakat ben -tamamen bilinçsiz de olabilirim- kıyamet kopacaksa kopsun ve kimin durumu neyse halledilsin, diye fantaziler kuruyorum.</span><br /><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >ben hayattan tatmin olmuyorum, sadece yaşadığım hayattan değil; başkalarının yaşadıkları hayattan da huylanıyorum. problemi olmayan ya da öyle normalize davranışlarda bulunan herkesten de -ya açık açık ya içten içte ve 100% içten bir ruh haliyle- nefret ediyorum! çünkü çoğunluğun tatmin oluyormuş, tahammüle sahipmiş, en azından idare edebiliyormuş gibi görünmesi, hayatın olduğu haliyle kalmasına yol açıyor. çünkü, ben idare bile edemiyorum artık. kırıp döktüklerimle ayasofya'nın on katını mozaikle kaplamak mümkün olabilirdi. ..omuzlarım ve en çok ensem ağrıyor... SUSALIM.</span><br /><br /><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >bu arada başlığa dipnot:</span><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >please kill me, idi...</span><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >the end of my only friend, dediği de kendiymiş ...... listemdeki arkadaşım tutarlı nickler seçiyor.</span><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >listemdeki bu depresif ler resmi buluşması hali ne olacak bilmiyorum. ama memnunum, bildiğim şeyler öyle sıkıcılar ki.<br /><br />: kiss : kiss :</span><br /><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >gece üç civarı uyuyorum.<br /><br />y,a,z,ı,y,ı,,d,ü,z,e,L,t,t,i,m,,3,.,4,4,,o,L,d,u.<br /></span><br />(04.18 ...tasarım yaptım .... A - A ! : o<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111326495121421837?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1113262085472613262005-04-12T02:27:00.000+03:002005-04-12T02:28:05.473+03:00yazabiliyorum!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-111326208547261326?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1097759375652037052004-10-14T16:03:00.000+03:002005-04-12T02:27:18.576+03:00yazabiliyorum :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-109775937565203705?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1097213084758963452004-10-08T07:55:00.000+03:002004-10-08T09:34:48.313+03:00<p align="justify"><strong><span style="color:#ffff00;">başka bir sabah vakti yazısı</span></strong> <br /><strong><span style="color:#ffff00;"></span></strong> <br /><img src="http://www.geocities.com/demian_kremb/8ekim_03.jpg" /> <br /><span style="font-size:78%;">fig.3 yazaniniz, aç bir köpek gibi, durmaksızın yazdığı yazılardan üçüncüsüyle uğraşırken, </span><span style="font-size:78%;">ağrıyan sağ bileğine sol eliyle masaj da yaptı...</span> <span style="font-size:85%;">okuyun</span> <br /><span style="font-size:78%;"></span> <br /><span style="font-size:130%;">M</span>utfağa gidip geldiğimde kardeşim de dahil evin tüm fertlerini uyanık buldum. babamın gözlük camları buğulanmıştı. düşerse kemikleri geç kaynar diye onu görüntüsü konusunda uyardım. kardeşimi çok sevdim. "beni konuşturma, sadece yarım saatim var" deyince daha da çok! onu biraz sıkıştırdım. sanırım bir kez daha birini korkutuyorum. <br /> <br />bir deliyle yaşamak çok zor olmalı, diye düşündüm mutfakta. bunu iki biçimde ele aldım. birinci biçimde empatik yöntemleri kullandım ve kendimi, benle yaşayanların yerine koydum. sahiden zor bir süreçti. mesela, bir geceyarısı uyanıyorum, evimizdeki salon salamanje aynayı alıyorum ve sırayla koridorlarda dolaşıyorum ve bunun yazı yazmam için gereken bir ritüel olduğunu yazdığım kartonu aile fertlerime okutturuyorum. bir keresinde lale müldür'ün böyle bir şey yaptığını okumuştum, sandığı varmış ateş yakıp yazıyormuş.. tabii, dedikodu da olabilir bu. ben bizzat görmedim. görseydim de zaten bakmazdım. neyse, şimdi benle yaşayanlar, tasvir etmeye çalıştığım bu manzarayla karşılaştıklarında; bana ve sanatıma saygılarından, ağızlarını yaya yaya kocaman bir "s.kktiiierr" de çekemediklerinden, zorluğumun tadına bakacaklar mecburen.</p><p align="justify">bir deliyle yaşamak zor, hele şizofren eğilimler gösteriyorsa. bunu iki biçimde ele aldığımı söylemiştim, ikinci ele alış biçimim çok açık: kendimle yaşayıp gidiyorum. bu çok zor olmalı. bir türlü emin olamıyorum... zor muydu yaşamak, yoksa değil mi? ha? <br /> <br />sonbahara giriyoruz. "yapraklar döküldü" faslına kapılıp gitmiycem, başkaları o sözcükleri benim yerime dizmeye devam ediyordur. kişisel anlatıma dönüyorum: bu "deli" (meli) ayakları iyi de, hala bir mesleğim yok. rockstar yazımın üzerinden bilmemkaç saattir geçti, üçüncü fincan kahvemdir içtim, hala keşfedilemedim. ama artık üzülmüyorum. biraz daha çabalamak lazım, 21. yy.da işler böyle yürüyor biliyorum. </p><p align="justify">ve son havadislere geçiyorum. <br /> <br /></p><ol><li><div align="justify">bir arkadaşım beni gazeteci yapacakmış. kısa kısa yazılar yazacakmışım. önce kızdım, sonra şükranlarımı sundum...bu defa da o kızdı. arkadaşlarımla ilişkim çok garip, çünkü onlara çok sık aşık oluyorum! :( <br /></div></li><li><div align="justify">bir arkadaşım onun sergi açılış metnini düzeltmemi istedi. o da eski sevgilim oluyor. ama utanıyorum "eski sevgilim" diye yazarken.. nasıl yazar olacaksam! <br /></div></li><li><div align="justify">roman yazmaya devam ediyorum. ......hikayelerimi seviyorum.... fakat, çekirdek çitleyerek okuyabileceğiniz bir metni roman diye kakalayacak edebsizlikte değilim. susup beklemeye alalım, bu mevzu ciddi. <br /></div></li><li><div align="justify">rap şarkı sözlerini - ıvırlama zıvırlama olanlar kastim değildir kattiyen- yazarsam, söylenilme ihtimali varmış. istediğim buydu, keşfedilmek... olacak olacak... <br /></div></li><li><div align="justify">dans çalışmalarım bir gösteriye dönüşebilirmiş. henüz muğlak. <br /> <br />...................görülen odur ki; hayatım sanat sanat, en çok ta yazı. </div></li></ol><div align="justify">ama ben artık kafamı değil, biraz da sokakları dinlemek, yani feci şekilde, gezmek istiyorum. <br /></div><div align="justify">...başka? <br />dün bir mail aldım. <br />okuldan. <br />bir hocam, tüm mezunlara yollamış. <br />"ne yapıyorsunuz, hayata tutunabildiniz mi?" diye yazmış. sevimliydi. beni üzdü. çünkü, tutunamayan gibi görünenlerden biri olarak, mailde adım geçmiyordu. sanki ötekileştirilmiştim :P... <span style="font-size:130%;">kara kalbimin kara delikleri patladı</span> ........... ah ne hicranlı bir dünya bu, sanatımdan başka elimde avcumda ne kaldı... CIzzzt, makara yandı. herkes proje üstüne proje yaparken... ben ne çok uyuyordum ya Rabbim. <br /> <br />mailde, "bize yazın" demiş, acaba ne yazsam... orda o bölümü okuduğum için memnunum, düzleşmemi önledi. sıyırmamda muhakkak ki etkili, ve ben sıyrılmak için sıyırmak gerektiğine karar verdim. ama o bölümü çok ta sevmiyorum. eğer sevseydim, devam ederdim, okurdum okurdum ve analize analiz demez araştırma kağıtları, paperlar yazardım, di mi? kendime yapabildiğim açıklama bu. <br /> <br />peki ben ona ne yazsam? içimden şöyle bir şey geçiyor: <br /></div><div align="justify">"Selam ögretmenim,</div><div align="justify">sizden mail aldığıma çok sevindim, evet mezunum :) yaşasın. bir iş aramadım henüz.</div><div align="justify">geceleri oturup çeşitli platformlarda yazıyorum. ha bu çet olur, mail olur, defter olur, blog olur,... olur olmaz bir yer olur...bilemem. sonra fotoğraf çektiğim de doğru. müzik dinleyip arınıyorum. babam para veriyor hala. dansa gidiyorum </div><div align="justify">(<a href="http://dedoushka.blogspot.com/2004/10/bir-dans-yazs.html">http://dedoushka.blogspot.com/2004/10/bir-dans-yazs.html</a>). </div><div align="justify">ve, gazeteci olma durumum peydahlandı. bi de masterpiece'im var... bir türlü nihayete erdiremediğim roman. haaa, bi de sinema master'ı yapmaya karar verdim ama [[[k.çınızla]]] gülersiniz "bu kaçıncı karar" diye tereddüt ediyorum. ve lütfen benden yazı isteyin bol bol. sevdiğim tek şey bu." </div><div align="justify"></div><div align="justify">yazıp yazmamakta kararsızım. VE ÇOK MUTLUyum, garip di mi?" diye yazıp, bir de fotoğrafımı yollasam.... gene saçmalığa prim vermiş olurum.. ki galiba bu benim misyonum. <br /> <br />ah! niye mutlu olduğumu buldum. <br />çünkü , bazen yıkılacak gibi gelse de, kendime bir dünya kurdum. <br />ve istersen bana hedönizst de ama <em>bu</em> dünya, bildiğiniz Dünya'da değil... ben romanları, hâlâ zevk almak için okumak istiyorum, "milliyetçilik ve küreselleşme bağlamında" değil. : c) </div><div align="justify"> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-109721308475896345?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1097209566782183482004-10-08T06:44:00.000+03:002004-10-08T07:45:47.516+03:00<span style="font-size:130%;color:#ffff00;">aa aa ben doyamıyorum sana yazmaya (blogum) yumi yumi moo (s.ktir ya sus)</span> <br /> <br /><img src="http://www.geocities.com/demian_kremb/8ekim_02.jpg" /> <br /><span style="font-size:78%;">fig.2 yazanınız kahvesini soğuturken bir de sizin için görüntüledi.</span> <br /> <br />az önceki yazıya son noktalama işaretini henüz koymuştum ki kendime bir kahve daha söyledim ("kahve"yi kendime söylüyorum, içimden "kahve" diyorum, bi tek ben duyuyorum, kalkıp kahvemi sessizce yapıp geliyorum... çünkü sabah saatlerindeyiz ve herkes uyuyor... OK! kahvemi içeyim, bu defa daha anlaşılır olurum, söz aşkım, kiss kiss) , sabah saatleri şizofrenim çok kaşınıyor, sana da izlenecek malzeme çıkıyor işte. neyse, kahvemizi alalım,...daha yazılacak çok şey var. yazı komodinimin başına oturduğumu yazmakla, kaldığım yerden devam edelim.... <br />içimden, "selülit ağacımı içime gömdüm." yazmak geliyor, fakat sapıtmayacağım, söz. bir konu ele alıp onu çekirdeğine kadar yiyip bitireceğim, çekirdeği de okuyucunun zihnine gömeceğim ki yazdığım bu aperatifler çoğalabilsin, kültürel ekonomiye bir katkısı olsun, olabilsin... <br /> <br /> <br />ee... bir bakalım, geçen "rockstar" yazımda rap türü müzikten bahsetmiştim. şimdi bir müzik yazısı daha yazabilirim fakat ilgi alanlarımın dar olduğu sanılabilir. oysa ben kitap okuyup, film izleyip, dansa da gidiyorum.. evet, "dansa gitmek"... bununla yeni bir başlangıç yapabiliriz, di mi sevgilim? :))) çok eğleniyorum, umarım kimse okumuyordur. <br /> <br />şimdi, deyimin etimolojisine bakarak başlayalım "dansa gitmek"... tabii bu benim kullanım biçimim, lakin ben kullanıyorsam vardır bir hikmet-i alameti. dans, hareket kadar hareketsizliği de içerir oysa. gitmek kadar kalmak ta dansın bir parçasıdır, demek istediğim ve dediğim bu. <br /> <br />insanlar "eee, meezun oldun, neler yapıyosun?" diye soruyorlar. ben genelde "dansa gidiyorum" diyorum. bir defasında "hiç" diye de cevap vermiştim, ama o bir defalık olduğu için bu yazıda deşmeye gerek yok. sonra, bazıları "dansta ne yapıyorsun?" diye soruyorlar. ki haklılar, şehirde uzun zaman önce bir moda türedi: latin, salsa, arjantin, ...kadın erkek herkes kıçlarını sallandırıp duruyorken dansta "ne" yaptığımı merak etmelerini anlayabiliyorum. "ben özgür dans ediyorum" diyorum. "modern" tanımlamasını sevmiyorum, reddedecek bilgi birikimim de yok, altı üstü bir pina bausch var bildiğim bir isadora duncan... yetmez, dolayısıyla yoksayıp yadsıyorum. "özgür dans" dediğim de doğaçlamadan başka bir şey değil. klasik bir kas ısıtıp, uzatarak esnetme ritüeli sonrası, genelde hayvanî biçimlerde bedenimi hareket ettiriyorum. yaw, bu öyle müthiş ve eşsiz bir tecrübe ki, gece on gibi bitiyor ve ben nereye gideceğimi bilmez bir şekilde istiklalde yürüyorum... sanki enerjimin çıtçıtları açılmış, felaket bir erotizm var ortada.... neyse, kaldırımla sevişiyorum, diye yazıcam.. gene olmayacak, biz usturuplu dilimize geri dönüp dükkan şartlarını zorlamayalım. .......................offffffff, dükkan da demeyelim, O K... BLOg seri yazı üretim tüketim merkezi, desek? <br /> <br />geçen dansta bir sandalye ile resmen alt alta üst üste birbirimize girdik. onu taşıdım, o beni taşırken taştım falan, içsel taşmalar yaşadım. hocam SU (adı güzel di mi?) "dokun" dedi, iki dakka beni bıraktı, döndü geldi ve ekledi: "ellerinle değil"... acaba "harika" diye buna mı denir... resmen bir sandalyeye zorla nasıl masaj yaptırılırmış gördüm. lütfen bunu herkes denesin. <br /> <br />Bugün gene dansa gidiyorum. akşam saatlerinde, ama önce tanıdığım tek aristokrat taze ile buluşucam... acaba ne giysem, kafamı kazıdığımı fotograflarımdan izledi; fakat, sarı, parlak, yumuşak, sırma ve de fersah fersah dökülen saçlarımla takındığım "venus as a boy" edamı geride bıraktığımı bildiğini sanmıyorum. <br /> <br />çok tatlı bir skinhead oldum, sakın bana aşık olmasın... :))) <br /> <br />tekrar yazmak isteyene dek, hoşçakaaaaaaalın. <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-109720956678218348?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1097206803365779262004-10-08T05:44:00.000+03:002004-10-08T10:08:48.866+03:00<img src="http://www.geocities.com/demian_kremb/8ekim_01.jpg" /> <span style="font-size:78%;">fig.1</span> <span style="font-size:78%;">bir yazanın elleri</span> <br /> <br />sanki yazmayalı bi çağ açıldı, öteki kapandı. abartmayı seVmişimdir... özellikkle de yazarken doyamıyorum abartmaya. [abarrrtma yaa!] <br /> <br />şimdi öyle bir şey ki... şöyle bir şey: <br />iki mazeretim var: ben bu blogging'i yanlış anlamışım ya da farkında olmadan siberdevrimci bir yaklaşıma girişmişim... oy sa, buna hiç gerek yok. "gözyaşlarınızı kusun" yazsam da, kimse mikine mikadosuna mukusuna .. işte o bir türrlü ağzıma alamadığım edeb yerlerine takmazken... gerek yokkii... ki'yi de bitişik yazıyoruz , çok kırıldım artık yani o kadar olur. <br />öyle hissssli, öyle deneysel, öyle ucube yazılar yazmaya gerek yok; çünkü bu blog seyircisi şöyle fıkır fıkır, renge doygun, gelenekseli çok ta zorlayıp, onun elastikitesini zorlamayan şeyler seviyormuş. bir miktar takip ettim. böylece, bir ölçü olsun fikir edindim. <br /> <br />mesela, "şu an sivilcemi sıkıyorum." konusunu uzun uzadıya işleyebilirsin bir blogging seansında. hem kendi tasvirini yaparken başkalarının kaygılarına grup terapisi vazifesi görür yazdığın yazı, hem de bir çeşit "ronta davet", bir adet kırpılmış kirpikli göz kapağı VS... kaldı ki degas'nın tabloları bugüne geldiyse, iyi kaleme alınmış bir teşhirin ayartamayacağı zekâ mı vardır?... bu konuya sonra değiniyorum. ("bu da pek tutan bir metot, fakat ben henüz acemilikten zamanları("tenses") tutturamadığımdan, gene deneysel kaçtı. neyse, deneyseli deneyimleyip geri iletimde bulunursanız tutup tutmadığını görücez.) <br /> <br />şimdi bir de benim yazı biçemimde pek görülmediği üzere, arasıra başlıkla da münasebet kurmak lazım. her mecrada da sürreal serbest çağrışımcı olunmaz. <br /> <br />evet, artık rock star olmayı çok istiyorum. bu benim için bir gelişim, pop'un yapış yapış dokusunu üstümden kazıycam diye bilmemkaç ayımı medya inzivasında geçirdim. medya ürün ve yan ürünlerini kendime yasaklama modeli. zaten bir POPSTAR (popstar türkiye) analizi yazmıştım, tez niyetine... oldukça başarıSIZ, oldukça ucuCU, oldukçaa SAÇmaa bir tez özentisiydi, yani bık mış tım yaz yaz. Pop Çağı Çocuğu olmak artık benim kurgusal benliğimi bütünlemiyordu. Bilmem, anlatabiliyor muyum? neyse, birazdan sivilcelerimin ortasındaki beyaz konik şekle geçicezz, lütfen müsaade edin de önce bir depresyonumu itiraf edeyim. belki bir eroinmanın güncesini okumuyorsunuz, lakin hepimiz bir anlatılası bir yaşam sürüyoruz di mi.....-uç uç sevgi uçuçböceği.... <br /> <br />..Sonra, Pop batağından dışarı çıkınca... insan bir acaip hissediyor. yaw, düşünsene, yıllarca, bir bataklıkta, morfin yemiş gibi, ağır çekim kıpırdanmaya alışmışken, bir anda uyuşturucuyu kesiyorsun, bataklıktan çıkıyorsun... herif ne hale düştü bir gözünün önüne getir n'olursun. yukarı çıkanın düştüğü hâl.. burda çok güzel edebiyat yapılırdı ama burda, blog'ta yapmam. :c) "melabaa ben cin ali" tarzını daha ÇOK seviyorum. ordan, kaldığım yerden, devam ediyorum. <br /> <br />Pop bitti diye müzik biter mi? imkanı var mı? ...ilk peşin rap'e ilgi duydum. tabii pek çok sebebi var bunun, size sadece müziğe dair olanları sıralayabilirim. bir kere gayet ritmik, asabi, ve kırma bir yapıyı taşıması cezbediciliğini arttırıyor rap'in. bu işleri türkiye'de en iyi yapan kimselerden biri sagopa kajmer, ...bunların bir de kulaktan dolma edindiğim bir öyküleri var. Rapstar Ceza, Sagopa Kajmer, Fuat Ve bi kaç kişi eskiden Kuvvetmira, isminde bir grupmuşlar. Sonra birileri birilerini satmış birileri birileriyle ne yapmış anlamadım tam ama bugün gelinen noktada grup dağılmış. Sagopa şimdi dr. Fuchs ile birlikte çalışıyormuş... tabii dr. fuchs'ta Ceza'nın albümunde feat yapmış... derinlemesine analiz edildiğinde, pembe dizi kıvamında bir ilişkiler yumağı ama bu konuyu fazla uzatmıyım, ben artık kitlesel kaygıları olan bir 'yazan'ım. Bu arada bi de Silahsız Kuvvet varmış ki o da müthiş: Sagopa'nın tek kişilik grubuymuş, farklı seslerle söylediği için grup sayılıyor, şizoid sanat biçimi, bayılırımmmm... <br /> <br />Rap'i sevme sebeplerimden bir diğeri, repteki varoş ve arabesk doku.... nasıl güzel ve ağlatan konular bilemezsiniz. "gözüme iğneler batırdım", "bugünün(yarının) yarından(bugünden) çıkarı ney?", "Allah rızası için bir ekmek parası", "kaç kez merkeze yaklaştın? hiç! aramızda uçurum var pich!", "lütfen şarkımı dinlerken kim bu aç köpek, pich, demeyin; çünkü beni siz yarattınız" .....gibi geniş bir ciddiyet/sizlik skalasında şarkılar mevcut. ayrıca, kendi rep liriklerinizi (jargon bu) de yazmaya çalışabilirsiniz, ben henüz başlardayım bu konuda ilerleyemedim. ama bir örnek sunayım size: <br /> <br /><strong>Postmodern Kırılma</strong> <br />Fuko'nun Paneptikonu <br />Düşünelim bi eni konu <br />Derrida'nın merkezkaç oyunu <br />Kaç kere verdin oyunu <br /> <br />Sonsuzluğun yadsınışı <br />Sonsuz bir aldanıştır <br /> <br />Özcü müsün tözcü müsün <br />Postyapusalcı Feminist bir gözcü müsün <br /> <br />Unut <br />Uyağı <br />Uymaz <br />Bufonda gökkuşağı <br /> <br />Ben öpüşmem <br />Bitek, ısırdığım parmak boğumları, <br />Reel aşk, sanal ölüm <br />niye ağlıyosun "gülüm"? <br />Çok aydınlık -gel- avcum <br />gelsene "çileli bülbülüm" <br /> <br />adın ne <br />adım yok benim <br />gel hele bir adım <br />sana bi ad koyalım <br /> <br />eteğine çengelli iğne takalım <br />odamızda sabahlayalım <br />çetimizde yanalım (chat çat çıt) <br />güneşle uyuyup <br />geceleri beraber uyanalım............" <br /> <br />diye devam eden kelimeler silsilesi. .. yazarken aysel gürel oldum sandım, ayna bulsam fotoğrafımı çekip S. Teksoy aracılığıyla halka pay edecektim... ...tabii ben niye yazıyorum ki? sanırım bu yazıyı batırdım... <br /> <br />rap'le alakalı olarak aklıma gelenler: <br />1) <a href="http://www.basemode.com">www.basemode.com</a> <br />2) sagopa kajmer <br />3) ceza <br />4) silahsız kuvvet <br />5)lirik <br />6)diss (baştan aşağı küfür gibi değil, küfrün ta kendisi olan şarkı) <br />.....şimdilik bu kadar, <br /> <br /> <br />neyse, rap rap derken, sonra başlık rockSTAR oldu... ama nasıl oldu, o bu yazıyı hepten göçertir. <br />başka zamana... sivilcelere gelince, öpün de geçsinler. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-109720680336577926?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1093657095104774192004-08-28T04:19:00.000+03:002004-08-28T06:20:22.503+03:00<span style="color:#ff0000;"><strong>gece: binlerce , hece</strong></span> , <strong><span style="color:#ff0000;">kırık </span></strong> <br /><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> <br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Oku. <br /> <br />yazıyı -soluğunu kelimelerin arasına koyarak- oku. her sözcük bitiminde nefes al. her başlangıçta bir nefes ver. sabırsızlanma. duvarı delene dek bak şu tavana , göreceksin. gökyüzü gecedeyse benimlesin, ..yoksa? bırak gündüz sana istediği kadarını getirsin. sızlanma. bu film bitene dek, hayatı seyreltip içini seyret. <br /> <br />kahve( nefes al , nefes ver )soğuyor( nefes al , nefes ver ).( nefes al , nefes ver )gece( nefes al , nefes ver )kesildi( nefes al , nefes ver ).( nefes al , nefes ver )gecenin( nefes al , nefes ver )kırıklarından( nefes al , nefes ver )doğacak( nefes al , nefes ver )yeni( nefes al , nefes ver )gün( nefes al , nefes ver ).( nefes al , nefes ver ) "hazırım." <br /> <br /> <br /></span><p><span style="font-family:trebuchet ms;">Sözcüklerimizi, kırdılar. bize bir tek Suçlamak kaldı. Acımızı satın alıp, ondan reklam ve pop yaptılar: hit şarkı, çok satan kitap... düşlenebilecek tüm rekorları kırdılar ama biz hiç kanmadık onlara. Bir tek kendimize kandık. Kendi şeytanlarımıza teslim olduk, güçlü olmak, kendimiz olmak istedik. Kandırdık, onları. Kullandık. ne kadar da sahtekardık, en iddialı olanımız ne kadar sahtekardı. Sahtekar olmayı beceremeyenler de vardı, ne yazık... bunu bile... dedik Ve kendi kuyumuzu sığlığa kazdık.</span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">unuttum... nasıl olmuştu yaa bu?</span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">Söyleyin! Pişmanlığımı hiç bırakmasa mıydım geride lacivert bir lise üniformasıyla beraber? Siz, şşt lan, söyleyin! Sıyırmasa mıydım masumiyetimi beyaz donumla birlikte temiz ailenin kirli nevresimlerinin birinde? Söyleyin! Ben herkes için susarım. İnanın! Daha önce de yaptım... şimdi herkes unuttu o dilimi düğümlediğim yılların ağırlığını. hepsini öldürdüm içimde, boğulduğum kadar boğdum hepsini... kah üzüntüye kah neşeye! neyse yaa, ünlemleri yeniden elime aldım! nasılsa umursamıyorum, param oldukça.. ne dili ne sizi. dön dolaş aynı saz aynı söz. Bu yıl modayı takip etmek yine moda...ünlemler! ah-o ünlemler!!</span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">(nefes al , nefes ver )</span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">Bize bir şeyler oldu. Biz , bize bir şey mi yaptık ? Dilimizi kestiler, gecemizi kırdılar, içinden binlerce hece parçası dökülüp saçıldı... çoğu dertli kimi gülümser. (nefes al, nefes ver) Peki "biz" özne değil miydi? Kafam karışıyor. </span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">Oyuna devam. başlama vuruşu duyamadığım kadar geride kaldı. </span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">"beni sev" diye yapmadım hiçbirini, "kendinden nefret et, kötülüğünün sıkıştığı yerden çıkmasına müsaade et" diye yaptım. İyİyüzlü sahtekarlardan öyle sıkıldım ki. neredeyse kötülüğe tapacaktım. hadi bana meydan oku! daha nefes alıp vermeyi bile beceremeyen insan, yola getir beni... eğer ben hızlı davranıp ta seni yoldan çıkarmazsam!</span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">gerçeği tersten aradım, gece bastığında, sesimi çıkarmadan, tuşlara basarak, 3 - 8 - 4 - 2 - ..."sinyal sesinden sonra mesaj bırakın" diyen tele-sekreter-kız.. gerçek, ORADAsın BİLiyorum, CEVAP VER.... \ gerçeği tersten aradım. sen hala susuyorsun.</span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">Benliğimizi de kırdılar. artık binlerce parçayız. kendimiz olarak kaldıkça hissedemediğimiz tüm hayatlar içimizde serbest biçimde dolanırken sabah ezanlarıyla uyuyoruz. Vakti zamanında çalınmış bir melodi duyuluyor cep telefonlarımızdan, en beklenmedik anında rüyaların. Süt beyazı kız çocuklarını okşayıp aldığı zevkten utananlarla dalga geçen bir şehir bu şehir. konuşabilecek herkes dilsiz, diğerlerinin dilleriniyse ben anlamıyorum.</span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">Çok yoruldum. hala...çok....seviyorum....beni bozan, öfkelendiren, ...tüm şeyleri. </span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">... oyun kurmak, sanat yapmak, susmak, nefes almak, bir kaç sözcük hamlesi, nefes vermek.</span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></p><p><span style="font-family:trebuchet ms;">, dili kesikler, beceremedim, dil dikiş tutmuyor, solgun özrümü kabul edin.</span></p> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-109365709510477419?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1093311501317569432004-08-24T04:05:00.000+03:002004-08-24T04:38:21.316+03:00<strong><span style="font-family:lucida grande;font-size:180%;">Suya-ŞİİR-yazmak</span></strong> <br /><strong></strong> <br /><span style="font-size:85%;">ben şiirimi sudaki aksime yazdım. dalgalar alıp götürdü kelimeleri, ben bile yazdığımı okuyamadım. hiç ağlamadım. bunla gurur duymadım. yalnızca yansımam vardı ve yazdıklarım. sürekli değişip duran görüntüyü çizip de duramayıp dağılan kelimelerle yazdım. o kadar çok şey vardı ki, sadece en belirgin olanı anlattım.</span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">asla hayatın suratına tuttuğum bir aynam olmadı. </span> <br /><span style="font-size:85%;">ben de kimseye ayna olmadım.</span> <br /><span style="font-size:85%;">acılı değil, mağrur!</span> <br /><span style="font-size:85%;">aynım!.. olmadı. </span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">sudaki yansımaya şiirimi yazdım.</span> <br /><span style="font-size:85%;">kaybolup yitti yazdıklarım, bilinmez nereye gitti.</span> <br /><span style="font-size:85%;">ne rüzgâra lanet yağdırdım ne aşka, ne ölüme, ne de yalnızlığa;</span> <br /><span style="font-size:85%;">hakkımda tek ses lafı olan varsa bunu bensiz dağıtsın diye.</span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">akıllı olmadım. aşık olmadım. doğru olmadım. dürüst olmadım.</span> <br /><span style="font-size:85%;">ama en çok, tüm bu olmayışlarımı kabullenmemle birlikte yalancı olmadığımı fark ettim.</span> <br /><span style="font-size:85%;">ve yalan kendime ihanetse,</span> <br /><span style="font-size:85%;">ve kendime ihanet hayatı çürütmekse,</span> <br /><span style="font-size:85%;">iyi ki aptal, ruhsuz, sahte, yamuk oldum; ve samimiyetimi korudum.</span> <br /><span style="font-size:85%;">bana - en azından benim, bana - ihtiyacım vardı. </span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">suya yazdığım şiirde, </span> <br /><span style="font-size:85%;">sadece tek bir dokunuşluk ömrü olan sözcüklerin şairi olmanın kanattığı iç çekişte</span> <br /><span style="font-size:85%;">kaybettiğim herşeyi buluyordum.</span> <br /><span style="font-size:85%;">yazdıklarımın yokoluşuna üzülmeyi aklımdan bile geçirmiyordum.</span> <br /><span style="font-size:85%;">nasılsa su ve dal oldukça, aklım, aşkım, ve bir doğru yolum olacaktı. </span> <br /><span style="font-size:85%;">ve tüm bu saydıklarımın görüntüsü, şemali, şekli SU DALgALAnDIKÇA değişip - değişip duracaktı.</span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-109331150131756943?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1092791712160342782004-08-18T02:45:00.000+03:002004-08-19T12:40:17.240+03:00BEN (tamam), <br />ŞİMDİ (tamam), <br />. . .neyi_kime_hangi sebepten yazıyorum? <br /> <br />Bir yazarın, ya da kendini “ya-zar” olarak tanımlayan birinin en büyük kabuslarından biridir bu sorunun gelip kapıya dayanması. Tüm diğerleri gibi, bu sorunun işe yarar bir tarafı vardır. Yazarın bir tıkanış anında patlayıveren “neyi yazmalıyım?”, “kime yazmalıyım?”, “nasıl yazmalıyım?” sorularının bütününden oluşan soru işareti, yazmak için gerekli olan itici gücün oluşmasını sağlar. Bu tıkanışta, ya öksürürsün ya da boğularak ölürsün: yazı, herşeyi olduğu kadar, şiddeti de sever ve yazacak olan şanslı kurbanı sıkıştırarak ondan atağa geçmesini ister. Hayatın anlamının bir anda çözüldüğü, (hem de yazarın tam problemi çözdüğünü sandığı anda anlamın dağılarak, beyin sıvılarının içinde çözülüp kaybolduğu) kişinin anlamsızlığa aynaya bakarmış gibi baktığı zaman, yazı parçacıkları doldurur yazarın bulabildiği tüm boşluklarını: kursağını, göğsünü, karnını... <br /> <br />Dövüşmek isteği doğurur anlamsızlık ve ötekisiz bir savaşa sokar insanı. Çünkü, bu mücadelede öteki de sensindir, beriki de... kendine karşı gene kendi silah ve stratejilerinle savaşa girişirsin dört koldan. Kendinle ittifak kurman gereklidir. Anılarınla, düşlerinle, biriktirdiğin ne varsa paylaşman lazımdır gene kendin olan düşmanınla.Tüm savaşlar için söylenen o meşhur söz, bu defa reddedilemez bir somutluk kazanır: Bu "savaşta kazanan yoktur." ve böyle bazı, belli başlı savaşlara kaybetmek için girilir. Yazarsın. Silersin. Yazarsın. Yırtarsın. Yazarsın. Yakarsın. Yazarsın. Yazarsın. Artık bir yazar olmadığını düşünene dek yazarsın. <br /> <br />Hiç bir zaman bitiremeyeceğini düşünür, hiç bir zaman başlayamazsın. Daha önce yazılmışlarda ararsın teselliyi, eğer bir teselliyse aradığın; “yazabilmişler” dersin kimi kez, umutlanırsın, “yazamamış kadın” der, gene umutlanırsın. Oturursun yazı makinasının başına. Ateşkes bitmiştir. Oturur, bir çırpıda dökersin en az kanlı ama en derin acılara dokunan kurşunlarını. İki cümleyle binlerce yıl iktidarı silinmeyecek kahramanlar kazımaya uğraşırsın tarihe. Hiç olmadıkları kadar güzel kadınların, bir türlü varolamayan incelikte adamlarla, asla tamamlanamayacak ihtişamda yaşadıkları aşklarını kazırsın ellerinle... olmaz. Ne o kadınlar yazdığın kadar büyülüdür artık, ne de o aşklara inananlar vardır. Adamlarsa alabildiğine yontulmamış duruyorlardır karşında. Yeterince acıtmadığını ve kâfi coşkuyu çekip çıkaramadığını fark ettiğin anda, kurmak istediğin alemin en derin cehenneminde bulursun kendini. Öleceğini ve öldürebileceğini bilen herkes yazmak ister, yaşama duyduğu arzudan dolayı, yaşatabilme umudunu taşıyarak. Fakat eğer sende “O”ndan yoksa, ya da çıkaramayacağın kadar derinde, ulaşamayacağın kadar tepedeyse; beceriksizliğini çarpar suratına yazı. Rol kesmen yetmez, zırıltı dinlemez, tepinmen fayda etmez. Bildiğini okur, ama gün gelir, bildiklerini şakımana müsaade etmez. <br /> <br />“Başka bir öykü olmalı…” diye dört dönersin. Bulutlara bakarsın, çatılara, öteki evlerin tül perdelerinde sergilenen gölge oyunlarına. Dar gelir dünyan, Dünya’ya tepeden bakmak için yeni yollar ararsın. Uykusuz kalırsın saatler ve saatlerce, uykunda beliren holojenik şekillere işlenesi elmaslarmışçasına yaklaşırsın. Aniden karşına çıkacak bir sandığın hayaliyle toprağı eşelersin. Topraklı tırnakların arasında can vermiş bir böceğin kanatlarını okumaya çalışırsın. Bilmediğin dillerde yazılmış kitapların sayfalarına dokunursun. Yeni hikayenin hiç senin yazdığın gibi güzel yazılmamış karakterini bulmak için, her yaştan çocuğun yüzüne ve ellerine bakarsın. Belki bu eller anlatır bana şimdiye dek beklediğimi, belki bu yüz söyler hikayemin akıbetini, diyerek kâh avare, kâh divane dolaşır durursun. Yazının başına dönüp yazmaya başladığında sımsıkı kapanır o eller, yitip gider o yüz; kendinle baş başa kalırsın. Yazarsın. Yazarsın. Sen yazdıkça, o daha çok ister. İstedikçe yazamaz olur, köşene çekilip söndürdüğün sigara izmaritlerini saymaya başlarsın. <br /> <br />Bazı yazarlar bilirler: “Yazının bedeli vardır.”, hem de ne biçim ağırdır o bedel: “Tokat gibi çarpar”. Çarpacağını bile bile, çarpış anını günlerce, gecelerce beklediğin bir tokat gibi. Hiç bir yazar, yazar olmayan hiç kimseye o bedeli anlatmayı becerememiştir. Bilsen, emin ol sen de şaşarsın. <br /> <br />Mazoşisttir tüm yazarlar ve sadisttir, ve kutsanmıştır ve lanetlidir. Kelimeleriyle büyülemeye çalıştıkları insanları, içbasmalı beşiklerinde avutmaya uğraşırlar. İnsanlığın bütün büyücülerinin kaderi neyse, yazarlarınki de odur. Bir süre sonra görmez olur gözleri düşlerinden. Yazı düzü sevmez, süsü sever. Mutluluk düzlüktedir. Onun istediği heyecandır, baştan çıkartma oyunları layıkıyle oynansın ister. Gözalabildiğine yeşil de olsa, çatlamış toprağından tek bir dalga buhar çıkmasa da… bir ovada saatlerce oturup sıkılmayan biri yazı yazamaz. O heyecan ister. Yalnız iyi olan kesmez. Kötülüğün en beterine bir kere dahi olsa dokunmazsan yazar olamazsın. Çünkü düzlük sana, yazdırsa yazdırsa hiçliği yazdırır, <br />-deneyebilirsin- hiçlikse yazılamayacak kadar karmaşıktır. <br /> <br />Silikon Çağı’nın bozduğu trajedini, kendi çabanla geri kazanmak mı istiyorsun? Kendine çile çektirmek mi amacın? Hiç mi korkmuyorsun, hayatın gerçekten bir trajedi haline gelmesinden: açlık, ölüm, felaketler zinciri vb. ile burun buruna gelmekten? Peki ama neden? Tamam ama kime? Öyle olsun, ..fakat neyle? Sorular, sorular, sorular... <br /> <br />İşimize bakalım baylar, bayanlar: <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-109279171216034278?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1092704820034875252004-08-17T02:19:00.000+03:002004-08-18T02:39:32.390+03:00kapısı kitli odada, balkona saklanıp yasak şeyler yaptığım BU gece, çıldırmanın eşiğindeyim ve rüzgâr yalnızca güneydoğu türküleri yakıyor durmadan yağan yağmura. Gecelere yakışan en dolaysız biçim, yakarış ve delilik. Yağmura türkü yakmak, yağmuru türküyle yakmak, tükürükleyip sardığım cigaramın düşünde, paketten rastgele bir izmarit alıp yakmak... <br /> <br />sayfalar dolusu mektup düzmeye karar verdim: sevgililerime, gelmişime, geçmişime, mektuplar arasında yitip gitmek... sokakta hırlayan köpekler var. ve ben üçüncü sigaramı yakmakta tereddütteyim. <br />... <br />tüm tereddütler bir anlık kararla çözümlenebilecek kadar korunaksız. <br />darmaduman olup sigara dumanına dönüşüveriyorlar. <br /> <br />Gündüz vakti yenen yemeklerin ağırlığından , dibe çöküyorum. <br /> <br />Anlatacak bir hikayem yok. Olsun da istemiyorum. <br /> <br />Mutluluk aramadığım anlar, benim için bile anlamsız olsalar ne fark eder, burda kafalarına estikçe canlanıyorlar. <br /> <br />Yüzümü görmüyorum, fakat alt dudağımın sarktığını hissediyorum. Görmek istemeyeceğim kadar bön bir surat olmalı. İyi ki bir odam var ve yalnızım. İyi ki hala "iyi ki.." diyebiliyorum. <br /> <br />Bedenimi tekrar doğrulamayacak kadar yormaya çalışıyorum, başkaları benden önce gelip yapmasın, kendi hakimiyetimi kimseye teslim etmeyeyim diye... Bir türlü beceremediğim "HUZUR"a tekrar mı başlasam? Yoksa, huzuru beceremeyişimin de bir hikmeti var mı? Sokakta hala yaşanacak, ...sokakta hala yazılacak bir şey var mı? Evde, yazabileceğim tüm bu şeyleri yazmama gerek var mı? <br /> <br />...Çeşme'ye gitmek ve Çeşme'den gelmek istiyorum. <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-109270482003487525?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1092096903083716532004-08-10T02:13:00.000+03:002004-08-10T03:36:06.463+03:00Yalnızlığında boğulan kadının romanını yazmak için masaya oturdum. Parmaklarıma mürekkep damlattım, yüreğimde tek bir damla bile olsa yeniden dua yaratması için Allah'a yalvardım. Duamın sessizliğini emdim. İçime dolması için bekledim. Çaresizliğimi göremeyecek kadar yorulana dek emdim. "Hep daha fazlasını iste"yerek bekledim. <br /> <br />Hayatı köpürtüp bedenime buladım. Yoksa bir yanılgı mıydı bu? Beklemekten kendiliğinden mi köpürmüştü hayat, kokuşmuş bir aşure mi olmuştu? Hayır, kötü kokmuyordu. Kolay dağılsın diye kıvamı düşürülmüş sabun köpüğünü alıp sürdüm dört yanıma. Gelmedi. Kadın kokuyu takip etmedi. Traş bıçağımı alıp hayatı traş ettim üzerimden. Kanayan yerlerime şap sürdüm, unutmak için. Onu, düşünerek yazamazdım. Düşüncelerimi talan ederdi. Sezgilerimin geçişkenliğinde varolabilirdi ancak. Sürdüğüm şap yaralarımı örtmeye yetmedi. Tüm kesiklerden fışkırdı yaşam. Gelmedi. Kadın "<span style="color:#cc0000;"><strong>kan tutuyor beni</strong></span>" dedi, "Bu senin oyunun" dedi, kanayan yerlerime sürmedi elini. Çorak köyün sürmeli gelini, çelik parmaklıkların ardında ilelebet mahkumiyete geçmeyi reddedip dereye doğru koşmaya başladı. O, hayatı sabunsuz derede akarken buldu. Beni beklemedi. <br /> <br />Sahte olan ne varsa at gel, diyerek döndü arkasını. <br /><span style="color:#000000;"></span> <br /><span style="color:#000000;">"Soyunamam"</span> dedim "..ben medeniyim". Cümlem bittiğinde geldi cevabı: <br /> <br />- Soyunmak mı? Senden soyunmanı isteyen oldu mu? O, en büyük sahtelik. Neysen öyle gel, sahte olan ne varsa at. Gelirken yanında şehri getireceksen hiç durma, ben tüm şehirle başa çıkacak kadar barbarım. Bir tek isteğim var. Yıllardır biriktirdiğin sahteliği sahiplenme ve gel. <br /> <br />"Peki ya sahtelikse bende olan?" dedim. <br /> <br />- Anlamıyorum. İnandığın eğer buysa, benim maceram bile seni <em>yazar</em> yapmaya yetmez, dedi. <br /> <br />Sadece düşündüğüm buydu, inandığım mı? Kendime dair inançlarımdan sıyrılmaya çalıştığımı görmesi için ustura kullanmam mı gerekiyordu? Söyledim. <br /> <br />- Ben yalnızca samimiyeti düstur belledim, gerisini anlamıyorum. Benim bir hikayem var, seninse kelimelerin. Su çok güzel, ben yüzmeye... <br /> <br />"Güvenmeden samimiyet kurmamız mümkün değil. Aç kendini bana, benim sana olduğum kadar dürüst ol. Seni yazmak istiyorum. Yüzerek gidemeyeceğin kadar uzakları vaat ediyorum." dedim. <br /> <br />Bana değil, yazma isteğime güvendi. <br />Önce Bir Adım Yaklaştı. <br />Sonra Burnumun Dibinde Durdu. <br />İçiçe girdik. <br />Geldi: Tüm atmosfere sıçrayan bir yırtıcı kuş çığlığı atarak geldi. Bakireliği ellerimde bozuldu. Artık onu yazabilirdim. <br /> <br /><span style="font-size:85%;">"Bu yolla bana sahip olamazsın, çocuk."</span> deyiverdi. <br /> <br />"Güven bana, kelimelerimden dev bir güvercin yapacağım sana, üzerine binip istediğin yere gideceksin." dedim. <br /> <br />-Peki, başla bakalım. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-109209690308371653?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7904924.post-1092091441706341422004-08-10T00:39:00.000+03:002004-08-10T02:07:09.236+03:00Bir varmış, Bir yokmuş. Bir'in varlığı ve yokluğu aynı ana denk gelmiş. Anların çarpışması sonucu Dünya kendi içine göçmüş. Düşünceler füzyonlara ayrılmış, elektronlar nanosaliselere bölünmüş zaman aralıkları arasında yol alırmış. Ürkek titreyişler yerini ıslak topuk izlerine bıraktığında, kamyon homurtuları duyulmaya devam ediyormuş. Kahvenin tarifsiz sıcaklığı önce dudaklardan teğet geçip dilde biraz oyalanır, ardından damağa sıçrar ve yolculuğuna daha derinlere doğru ilerleyerek devam edermiş. Sürekli bir devinim hali, gözlemleyeni delirtmeye yetermiş. Durmuş. Susmuş. <br /> <br />Aynı yerde durup oradan oraya göç eden partiküller bütünü, beden, oturduğu konumunu koruyarak gidebileceği en uzak yere gitmeye karar vermiş düşlerin kuyruğuna tutunup. Amerika'ya, hayır, Afrika'ya, hayır Trabzon'a, yoo hayır Kızıldeniz balıklarından birinin süzgecindeki pula gitmiş... Pulun suda dalgalanışıyla okyanusa bıraktığı parçalar tüm dünyaya yayıldığında sessizlik gemileri içinden yedi asker çıkmış: Dünya'nın Sekizinci Harikası'nı bulup efendilerine getirmek için eğitilmiş, katletmeyi marifet bellemiş, yedi asker... yedi kıtaya dağılmış ve aramaya başlamışlar sekizinci harikayı ve günler geçmeden bulmuşlar İstanbul'u. <br /> <br />İstanbul'da dünyanın merkezi olan <a href="http://www.ibb.gov.tr/ibbtr/142/14201/haber_detay.cfm?sayfa=4005">Million Taşı</a>'nın üzerinde dans eden ölümsüzlüğe mahkum edilmiş Budist şaolini gördüklerinde ne zamanın gelgitlerini ne Kızıldeniz balıklarının sürekli değişip duran renklerini anımsayabilmişler. Dansçı dansın yaratıcısıymış. Dünyada dans eden her kim olursa olsun, onun dans etmesinden alıyormuş gücü. O dans ettikçe, etrafa dalga dalga yayılan güç insanlığın dansla bir olmasını sağlıyormuş. Sekizinci Harika'yı kıskıvrak yakalamışlar. Öyle bir düzenekmiş ki kullandıkları, göz kapaklarını bile açamıyormuş dansçı dansını sürdürmesine olanak tanınmamış yakalandığında. Bir anda tüm renkler solmuş. Karanlık doldurmuş tüm boşlukları. İnsanlar sürüler halinde yürür olmuşlar. Müzik yalnızca bir uyuşturucuya dönüşmüş insanlık için. Ölüm gününü beklemeye başlamış bir sürü insan; sadece bekledikleri gün gelene dek bir oraya bir buraya yürümeye koyulmuş. Aşkın derisi soyulmuş. Dansla baştan çıkmayan ruhlar, çiğ aşkta nefessiz kalıp hard pornda boğulmuş. <br /> <br /><img src="http://www.bbc.co.uk/events/images/content/txricove-Overdrive.jpg"> <br /> <br />Ve o meşhum zamanda, <br />Sekizinci Harika, <br />soluğunu tutarak çağırmış Azrail'i, olmak için canından. <br />Kendi kendini havasızlıkla boğmuş. <br /> <br />~ <br /> <br />Efendiler danssızlıkla lanetlenmiş. Askerler danslarını yitirmiş. Sokaklarda yürüyenlerden bazıları - yalnızca sürüden ayrılmayı gözü yiyenler - danstan arta kalanları tüm dünyaya yaymak için kimi vakit harekete geçip bir zamanlar dünyanın orijininde duran kutsallığa kavuşmak için çabalayıp durmuşlar. Kıyamet Günü gelene dek teselliyi o kısacık dans anlarında bulmuşlar. <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7904924-109209144170634142?l=dedoushka.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliy Zvezdochkin, dedoushkahttp://www.blogger.com/profile/17858432505679848043noreply@blogger.com1